«Η Ελλάδα απαιτεί περισσότερα από όσα δικαιούται»: Η Λιβύη αμφισβητεί ότι τα Ελληνικά νησιά έχουν επήρεια και επιτίθεται για τις Ελληνικές έρευνες για υδρογονάνθρακες Νότια της Κρήτης – Το Τουρκο-Λιβυκό Μνημόνιο στη σκιά των ΑΟΖ και τα δύσκολα ερωτήματα για την Αθήνα

Νέα ένταση καταγράφεται στις σχέσεις Ελλάδας και Λιβύης, καθώς η Τρίπολη φέρεται να απέστειλε διπλωματική διακοίνωση διαμαρτυρίας για τις Ελληνικές κινήσεις που αφορούν έρευνες πετρελαίου και φυσικού αερίου σε θαλάσσιες περιοχές νότια της Κρήτης. Η εξέλιξη επαναφέρει στο προσκήνιο τη διαμάχη για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών και τη βαριά σκιά που εξακολουθεί να ρίχνει το τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η Λιβυκή πλευρά υποστηρίζει ότι οι Ελληνικές δραστηριότητες αφορούν περιοχές στις οποίες θεωρεί πως διαθέτει δικαιώματα υφαλοκρηπίδας. Η Αθήνα, από την πλευρά της, απορρίπτει τις συγκεκριμένες διεκδικήσεις και επιμένει ότι η οριοθέτηση πρέπει να βασίζεται στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων των ελληνικών νησιών.

Η διαμαρτυρία για τις έρευνες νότια της Κρήτης

Η διαφωνία αφορά την πρόσκληση για την παραχώρηση αδειών έρευνας υδρογονανθράκων σε θαλάσσιες περιοχές νότια και νοτιοδυτικά της Κρήτης, η οποία δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης τον Αύγουστο του 2026.

Σύμφωνα με τις αναφορές, η Λιβύη προειδοποίησε ότι η συνέχιση ερευνητικών δραστηριοτήτων σε περιοχές όπου δεν έχει επιτευχθεί συμφωνία οριοθέτησης θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά τις συνομιλίες για τα θαλάσσια σύνορα. Η εξέλιξη αυτή αυξάνει την πίεση στις διπλωματικές επαφές, χωρίς να σημαίνει ότι οι δύο χώρες έχουν συμφωνήσει στα επίμαχα όρια.

Το τουρκολιβυκό μνημόνιο παραμένει στο επίκεντρο

Κομβικό σημείο της αντιπαράθεσης είναι το μνημόνιο που υπέγραψαν Τουρκία και Λιβύη το 2019 για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών. Η Ελλάδα απορρίπτει τη συμφωνία, υποστηρίζοντας ότι παραβλέπει την ύπαρξη ελληνικών νησιών και τα δικαιώματά τους σε θαλάσσιες ζώνες.

Η Αθήνα έχει διατυπώσει τις αντιρρήσεις της και σε έγγραφα προς τον ΟΗΕ, αμφισβητώντας τη νομική βάση των λιβυκών διεκδικήσεων. Η αντιπαράθεση δεν περιορίζεται, επομένως, σε μια διαφωνία για τις έρευνες, αλλά αγγίζει τον πυρήνα της χάραξης θαλάσσιων ορίων στην Ανατολική Μεσόγειο.

Διάλογος με σοβαρές διαφωνίες

Παρά την ένταση, οι διπλωματικές επαφές Ελλάδας και Λιβύης για την οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας έχουν συνεχιστεί. Οι δύο πλευρές διατηρούν διαφορετικές νομικές θέσεις, ενώ η Αθήνα δηλώνει ότι επιδιώκει λύση στη βάση του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας.

Η πρόκληση για την ελληνική διπλωματία είναι να υπερασπιστεί τις θέσεις της χωρίς να διακοπεί ο δίαυλος επικοινωνίας. Παράλληλα, η εξέλιξη των ερευνών υδρογονανθράκων καθιστά ακόμη πιο σημαντική τη σαφή ενημέρωση για τις νομικές και διπλωματικές ενέργειες που ακολουθούνται.

Ενέργεια, κυριαρχικά δικαιώματα και κρίσιμες αποφάσεις

Η διαμάχη για τις θαλάσσιες ζώνες συνδέεται άμεσα με τις ενεργειακές προοπτικές της χώρας, καθώς οι έρευνες νότια της Κρήτης θεωρούνται σημαντικές για την αξιοποίηση πιθανών κοιτασμάτων. Κάθε νέα διπλωματική ένσταση δημιουργεί πρόσθετες προκλήσεις και καθιστά αναγκαία την προσεκτική διαχείριση της υπόθεσης.

Τα κρίσιμα ερωτήματα αφορούν την επόμενη διπλωματική κίνηση της Αθήνας, την πορεία των συνομιλιών και το πώς θα προστατευθούν οι ελληνικές θέσεις με βάση το διεθνές δίκαιο. Οι εξελίξεις χρειάζονται στενή παρακολούθηση, χωρίς να προεξοφλείται ούτε η έκβαση των διαπραγματεύσεων ούτε η νομική αξιολόγηση των επίμαχων περιοχών.