Η επιστροφή της Λάουρα Κοβέσι προκάλεσε πολιτικό “σεισμό”: Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, τα «ρουσφέτια» και ανοιχτή αντιπαράθεση με την κυβέρνηση που απειλεί να τινάξει στον αέρα το… “Επιτελικό Κράτος” και το αφήγημα περί… “διαφάνειας”

Η νέα επίσκεψη της επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, Λάουρα Κοβέσι, στην Ελλάδα αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς συμπίπτει με περίοδο έντονης πίεσης προς τον θεσμό από κυβερνητικά στελέχη. Η παρουσία της έρχεται ενώ η έρευνα για τις επιδοτήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ φαίνεται να αποκαλύπτει ένα πολύ ευρύτερο πλέγμα προβλημάτων.

Στο πολιτικό σκηνικό, κυριαρχεί η αντιπαράθεση γύρω από την έννοια της ευθύνης και του τεκμηρίου αθωότητας. Αν και οι εμπλεκόμενοι βουλευτές δηλώνουν αθώοι, τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στις δικογραφίες –όπως συνομιλίες και καταγεγραμμένες πρακτικές– σκιαγραφούν, σύμφωνα με τις καταγγελίες, ένα σύστημα εξυπηρετήσεων, πιέσεων και αλληλοδιευκολύνσεων που λειτουργεί με όρους «κλειστού κύκλου».

Η ίδια η Λάουρα Κοβέσι φέρεται να έστειλε σαφές μήνυμα, τονίζοντας ότι τέτοιες πρακτικές δεν μπορούν να θεωρούνται μέρος της πολιτικής λειτουργίας. Η τοποθέτησή της ήρθε σε αντίθεση με δηλώσεις του Άδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος έχει υποστηρίξει ότι οι πολιτικές «διευκολύνσεις» δεν είναι απαραίτητα παράνομες και αποτελούν στοιχείο της πολιτικής κουλτούρας.

Το ζήτημα εντείνεται από τις καταγγελίες για πιέσεις και παρεμβάσεις σε δικαστικούς λειτουργούς, αλλά και από το γεγονός ότι το σκάνδαλο φαίνεται να έχει ήδη οδηγήσει σε υψηλά πρόστιμα, με τον κίνδυνο νέων οικονομικών επιβαρύνσεων να παραμένει ανοιχτός όσο οι ευρωπαϊκοί έλεγχοι συνεχίζονται.

Η κατάσταση αποτυπώνει μια βαθιά σύγκρουση: από τη μία πλευρά η ευρωπαϊκή θεσμική προσέγγιση που επιμένει στη διαφάνεια και τη λογοδοσία και από την άλλη μια πιο παραδοσιακή πολιτική αντίληψη που αντιμετωπίζει τις εξυπηρετήσεις ως μέρος της καθημερινής πρακτικής.

Σε αυτό το κλίμα, η αντιπολίτευση επιχειρεί να αξιοποιήσει πολιτικά τις εξελίξεις, ανεβάζοντας τους τόνους και θέτοντας ζήτημα ευθύνης σε ανώτατο επίπεδο. Παράλληλα, η κυβέρνηση εμφανίζεται να συσπειρώνει τις δυνάμεις της, διαμηνύοντας ότι οι τελικές κρίσεις ανήκουν στους πολίτες, οι οποίοι θα αποφασίσουν στις επόμενες εκλογές.