Η Ευρώπη χαρίζει… πολεμοφόδια στον Ερντογάν, κι εμείς χειροκροτούμε απ’ το θεωρείο-«Λάβρος» ο καθηγητής Ιωάννης Βαληνάκης κατά της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης

Όταν λέγαμε πως η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει υιοθετήσει την πολιτική του «καλού μαθητή» απέναντι στις Βρυξέλλες, δεν φανταζόμασταν ότι θα τον έπαιζε με τόση… αυτοθυσία.

Η Ευρώπη χαρίζει… πολεμοφόδια στον Ερντογάν, κι εμείς χειροκροτούμε απ’ το θεωρείο-«Λάβρος» ο καθηγητής Ιωάννης Βαληνάκης κατά της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης

Ενώ η Τουρκία συνεχίζει ακάθεκτη το γνωστό τροπάρι της –παραβιάσεις, απειλές, casus belli και εργαλειοποίηση μεταναστών– η Ε.Ε. ανοίγει την πόρτα διάπλατα για να της δώσει πρόσβαση σε ένα ταμείο-μαμούθ 150 δισ. ευρώ για την ευρωπαϊκή άμυνα. Και η Ελλάδα; Παρακολουθεί αμήχανα, με ένα δελτίο τύπου στο χέρι και τη γνωστή δόση ψευδαισθήσεων ότι «θα το διορθώσουμε αργότερα».

Η Τουρκία, η χώρα που δεν χάνει ευκαιρία να μας υπενθυμίσει ότι θεωρεί το Αιγαίο δικό της τσιφλίκι, τώρα καλείται να μπει από την κεντρική είσοδο στον ευρωπαϊκό αμυντικό σχεδιασμό. Όχι μόνο χωρίς προαπαιτούμενα, αλλά με αβάντες και πιθανώς επιδοτήσεις. Σαν να πρόκειται για κάποιον σύμμαχο υπό ένταξη και όχι για μια επιθετική δύναμη που καθημερινά προκαλεί.

Η Ευρώπη χαρίζει… πολεμοφόδια στον Ερντογάν, κι εμείς χειροκροτούμε απ’ το θεωρείο-«Λάβρος» ο καθηγητής Ιωάννης Βαληνάκης κατά της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης

Και ποιο το επιχείρημα για αυτή την παρωδία; Ότι «συμμετέχουν και η Ουκρανία και η Νορβηγία»! Δηλαδή η χώρα που μάχεται για την επιβίωσή της και η Νορβηγία των δημοκρατικών θεσμών μπαίνουν στο ίδιο τσουβάλι με τον γεωστρατηγικό εκβιαστή του Βοσπόρου. Η υποκρισία βαφτίστηκε «ευρωπαϊκή ενότητα» και εμείς, πιστοί στην ευγενή παράδοση του εθελοτυφλείν, χειροκροτούμε ενώ ο Σουλτάνος ετοιμάζει την είσοδό του στο πανευρωπαϊκό αμυντικό κλαμπ.

Ο καθηγητής Ιωάννης Βαληνάκης τα είπε ωμά: η Κερκόπορτα άνοιξε. Και όχι μόνο άνοιξε, αλλά πάνω της έβαλαν και επιγραφή: «Καλώς ήρθες, Ερντογάν. Πάρε ό,τι θέλεις – εμείς απλώς θα παρακολουθούμε». Η Ελλάδα αποδέχτηκε με απάθεια τον ρόλο της θεατή, εγκαταλείποντας ακόμα και το τελευταίο της χαρτί: τη δυνατότητα να μπλοκάρει με πολιτικά προαπαιτούμενα την οποιαδήποτε ειδική σχέση Τουρκίας–Ε.Ε.

Η Ευρώπη κάνει πως δεν βλέπει, η Τουρκία τρίβει τα χέρια της, και η ελληνική κυβέρνηση μοιράζει παρηγορητικές δηλώσεις και εθνικές «αυταπάτες». Άλλη μια διπλωματική «επιτυχία» με τη σφραγίδα Μητσοτάκη.