Η Γερμανία εξετάζει την επαναλειτουργία του Nord Stream την ώρα που η Ευρώπη “κυνηγάει” την οικονομική της… αυτοκαταστροφή

Η δραματική οικονομική κάμψη στην οποία βρίσκεται η Γερμανία έρχεται να επιβεβαιώσει τη στρατηγική σημασία των αγωγών Nord Stream και την καταστροφική επίδραση της αποκοπής από το ρωσικό φυσικό αέριο αλλά και την παγίδα στην οποία έχει εγκλωβιστεί.

Η γερμανική οικονομία, που κάποτε αποτελούσε τη μηχανή ανάπτυξης της Ευρώπης, σήμερα γονατίζει υπό το βάρος της ενεργειακής κρίσης. Η απώλεια του φτηνού ρωσικού φυσικού αερίου, που κάλυπτε το 55% των γερμανικών αναγκών, έχει οδηγήσει σε εκτόξευση του κόστους ενέργειας και σε αδιέξοδο τη βαριά βιομηχανία της χώρας.

Το σύστημα αγωγών Nord Stream 1 και 2, που διέσχιζε τη Βαλτική Θάλασσα, δεν ήταν απλώς μια ενεργειακή υποδομή, αλλά η ραχοκοκαλιά της γερμανικής βιομηχανικής ισχύος. Η καταστροφή αυτής της κρίσιμης υποδομής, μέσω των εκρήξεων που σημειώθηκαν σε τρεις από τους τέσσερις υποθαλάσσιους αγωγούς, αποτελεί ένα από τα πιο καταστροφικά γεγονότα για την ευρωπαϊκή οικονομία των τελευταίων δεκαετιών.

Η στρατηγική σημασία του Nord Stream

Ο Nord Stream ήταν το κλειδί της ευρωπαϊκής ενεργειακής ασφάλειας και οικονομικής ανταγωνιστικότητας. Η άμεση σύνδεση με τα ρωσικά ενεργειακά αποθέματα παρείχε στη Γερμανία και ευρύτερα στην Ευρώπη ένα συγκριτικό πλεονέκτημα έναντι άλλων οικονομικών δυνάμεων.

Η αντικατάσταση αυτού του φτηνού και αξιόπιστου συστήματος τροφοδοσίας με ακριβότερο LNG από τις ΗΠΑ δεν επιβάρυνε μόνο την οικονομία αλλά υπονόμευσε και την αυτονομία. Οι γερμανικές επιχειρήσεις, αντιμέτωπες με το υψηλό κόστος παραγωγής, αρχίζουν να μεταφέρουν την παραγωγή τους εκτός Γερμανίας, υπονομεύοντας τη βιομηχανική βάση της χώρας.

Η κραυγή αγωνίας της Γερμανίας εκφράζεται πλέον και από το εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος. Ο Μίχαελ Κρέτσμερ, πρωθυπουργός της Σαξονίας και ηγετικό στέλεχος του CDU, αποτολμά να πει αυτό που πολλοί σκέφτονται: η εχθρική στάση απέναντι στη Μόσχα έχει αποτύχει παταγωδώς και έχει βλάψει μόνο τη Γερμανία.

«Για να λειτουργεί ομαλά η γερμανική οικονομία χρειάζεται τουλάχιστον το ένα πέμπτο των προμηθειών φυσικού αερίου της να προέρχεται από τη Ρωσία», δηλώνει ο Κρέτσμερ, εκφράζοντας μια πραγματικότητα που οι ευρωπαϊκές ελίτ αρνούνται να αντιμετωπίσουν. Η προειδοποίησή του είναι σαφής: εάν η κατάσταση δεν βελτιωθεί, η Γερμανία – και όχι η Ρωσία – θα αναγκαστεί να αλλάξει πορεία.

Η Ευρώπη ξανά στη λάθος πλευρά της ιστορίας

Παρά τις κραυγές αγωνίας που ακούγονται από τη Γερμανία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, η ηγεσία της ΕΕ επιλέγει να παραμείνει στη λάθος πλευρά της ιστορίας. Αντί να αναγνωρίσει τη στρατηγική σημασία της ενεργειακής συνεργασίας με τη Ρωσία, συνεχίζει να απειλεί με νέες κυρώσεις που θα βλάψουν περισσότερο τους ίδιους τους Ευρωπαίους.

Ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς, παρά τις προειδοποιήσεις από το δικό του κόμμα, εξέφρασε στήριξη σε ένα σχέδιο της ΕΕ που προβλέπει την απαγόρευση οποιασδήποτε χρήσης των αγωγών Nord Stream. Αυτή η προσέγγιση δεν είναι απλώς αντιπαραγωγική – είναι αυτοκαταστροφική.

Η ιστορία θα κρίνει αυστηρά όσους επέλεξαν να θυσιάσουν την ευρωπαϊκή οικονομική ευημερία στο βωμό μιας γεωπολιτικής στρατηγικής που υπηρετεί ξένα συμφέροντα. Η Ευρώπη, που κάποτε ήταν γέφυρα μεταξύ Ανατολής και Δύσης, μετατρέπεται σε θύμα μιας στρατηγικής που την καθιστά εξαρτημένη και οικονομικά ευάλωτη.

Η υπενθύμιση του Κρέτσμερ είναι επώδυνα ακριβής: «Όσο λέμε ότι δεν θέλουμε τίποτα, δεν θέλουμε προμήθειες φυσικού αερίου, επιβάλλουμε μόνο κυρώσεις, κανείς δεν θα μιλήσει μαζί μας». Η διπλωματία αντικαταστάθηκε από την τυφλή υπακοή σε εξωτερικές επιταγές, με καταστροφικές συνέπειες για την ευρωπαϊκή οικονομία.

Η κραυγή αγωνίας της Γερμανίας είναι ταυτόχρονα μια προειδοποίηση για ολόκληρη την Ευρώπη. Η επιλογή να παραμείνει στη λάθος πλευρά της ιστορίας, θυσιάζοντας τη δική της ευημερία για χάρη ξένων συμφερόντων, θα έχει μακροπρόθεσμες και καταστροφικές συνέπειες που θα επηρεάσουν γενιές Ευρωπαίων.

Ο Nord Stream δεν ήταν απλώς ένας αγωγός – ήταν το σύμβολο μιας ευρωπαϊκής αυτονομίας που σήμερα θυσιάζεται στο βωμό μιας παραπλανητικής γεωπολιτικής στρατηγικής. Η ιστορία θα θυμάται αυτήν την περίοδο ως τη στιγμή που η Ευρώπη επέλεξε την οικονομική αυτοκαταστροφή.