Η Κυβέρνηση ανοίγει τον ασκό του Αιόλου: Προεδρικό Διάταγμα-«βόμβα» εγκρίνει τη δημιουργία δομών φιλοξενίας μεταναστών σε κάθε οικισμό με λιγότερους από 2.000 κατοίκους σ’ όλη τη χώρα!

Με μια αιφνιδιαστική κίνηση που  θα φέρει αναβρασμό στις τοπικές κοινωνίες, η κυβέρνηση πέρασε Προεδρικό Διάταγμα-βόμβα: εγκρίνει τη δημιουργία δομών «φιλοξενίας» μεταναστών σε κάθε οικισμό με λιγότερους από 2.000 κατοίκους.

Η Κυβέρνηση ανοίγει τον ασκό του Αιόλου: Προεδρικό Διάταγμα-«βόμβα» εγκρίνει τη δημιουργία δομών φιλοξενίας μεταναστών σε κάθε οικισμό με λιγότερους από 2.000 κατοίκους σ’ όλη τη χώρα!

Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι 16.000 χωριά σε όλη την Ελλάδα ανοίγουν την πόρτα για να δεχτούν συνολικά ως και 1,6 εκατομμύρια παράνομους μετανάστες. Η αποκάλυψη δεν έγινε καν από ελληνικά ΜΜΕ αλλά από κυπριακή εφημερίδα, αφήνοντας άναυδους τους πολίτες που βλέπουν την τύχη του τόπου τους να αποφασίζεται εν κρυπτώ, χωρίς διάλογο, χωρίς ενημέρωση, χωρίς ίχνος δημοκρατικής νομιμοποίησης.

Τα χωριά μας, ήδη πληγωμένα από δεκαετίες εγκατάλειψης, δημογραφικής κατάρρευσης και οικονομικής απαξίωσης, αντιμετωπίζουν τώρα έναν νέο και ακόμα πιο επικίνδυνο κίνδυνο: τον βίαιο εποικισμό.

Για χρόνια, η πολιτική τάξη διέλυσε τον πρωτογενή τομέα, οδήγησε τους νέους στην ξενιτιά και ερήμωσε την ύπαιθρο. Τώρα, αντί να στηρίξει την επιστροφή Ελλήνων στα χωριά τους, επιχειρεί να τα «αναστήσει» με εισαγόμενο πληθυσμό, αλλόθρησκο, αλλότροπο και, όπως καταγγέλλουν ειδικοί, ανεξέλεγκτο.

Η επίσημη γραμμή; Να «κερδίζουν χαρτζιλίκι» οι ντόπιοι από τα ενοίκια που θα πληρώνουν η Ύπατη Αρμοστεία και οι ΜΚΟ. Μια ντροπιαστική εξαγορά της αξιοπρέπειας των κατοίκων με ψίχουλα, την ώρα που κάποιοι «μεγάλοι» του συστήματος και των ΜΚΟ θησαυρίζουν από τις μπίζνες της «υποδοχής».

Αντί για κίνητρα εγκατάστασης νέων ζευγαριών και στήριξης της αγροτικής παραγωγής, το κράτος προωθεί τη μετατροπή των χωριών σε δομές φιλοξενίας για αφροασιάτες μετανάστες, πολλοί εκ των οποίων δεν πληρούν καν τις προϋποθέσεις για άσυλο.

Τα πρώτα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής είναι ήδη ορατά στην Κρήτη. Λεγεώνες νεαρών ανδρών μάχιμης ηλικίας εισέρχονται καθημερινά παράνομα, χωρίς έλεγχο, χωρίς έγγραφα. Πρόκειται για ένα οργανωμένο κύμα που δεν έχει καμία σχέση με πρόσφυγες πολέμου ή κατατρεγμένους.

Η κυβέρνηση, βυθισμένη σε ιδεοληπτικές εμμονές για μια «πολυπολιτισμική» κοινωνία – όπως καυχήθηκε ο ίδιος ο πρωθυπουργός στη Βουλή – αγνόησε τις προειδοποιήσεις. Ακόμα και η Ιταλία της Μελόνι έκλεισε τη στρόφιγγα μέσω συμφωνίας με τον Χαφτάρ, εκτρέποντας τα μεταναστευτικά ρεύματα προς την Ελλάδα και ειδικά την Κρήτη.

Η Κυβέρνηση ανοίγει τον ασκό του Αιόλου: Προεδρικό Διάταγμα-«βόμβα» εγκρίνει τη δημιουργία δομών φιλοξενίας μεταναστών σε κάθε οικισμό με λιγότερους από 2.000 κατοίκους σ’ όλη τη χώρα!

Η εικόνα είναι ξεκάθαρη: επιχειρείται η μεθοδική αλλοίωση της ελληνικής υπαίθρου. Κοινότητες με εύθραυστη κοινωνική συνοχή, στενούς δεσμούς και κοινές αξίες απειλούνται να μετατραπούν σε γκέτο, σε ένα επικίνδυνο μωσαϊκό που θα τροφοδοτήσει συγκρούσεις, ανασφάλεια και πολιτισμική σύγκρουση.

Και όλα αυτά την ώρα που χώρες της ΕΕ σκληραίνουν τη στάση τους, επιστρέφουν μετανάστες, υιοθετούν πολιτικές επαναπροώθησης. Η Ελλάδα αντίθετα στέλνει μήνυμα: «Ελάτε εδώ, έχουμε χώρο».

Η ειρωνία; Η κυβέρνηση δεν είπε κουβέντα για αυτό το σχέδιο στις εκλογές του 2023. Δεν ρώτησε ούτε τους δημάρχους, ούτε τις κοινότητες. Δεν έθεσε το ζήτημα στην κοινωνία. Απλά το πέρασε με ένα προεδρικό διάταγμα, σαν κλέφτης τη νύχτα.

Τώρα που το σχέδιο αποκαλύπτεται, οι πολίτες που αντιδρούν βαφτίζονται «ρατσιστές», «ακροδεξιοί», «φασίστες». Οι ετικέτες πέφτουν εύκολα, για να φιμώσουν κάθε φωνή που τολμά να υπερασπιστεί την ελληνική ύπαιθρο, την παράδοση, την εθνική ταυτότητα.

Δεν είναι ρατσισμός να θέλεις να μείνεις Έλληνας στον τόπο σου. Δεν είναι ξενοφοβία να προστατεύεις την πίστη, τον πολιτισμό και τις αξίες σου. Είναι ανθρώπινο ένστικτο επιβίωσης. Η πατρίδα δεν είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα. Είναι ο κοινός μας τόπος, που οφείλουμε να παραδώσουμε ακέραιο στα παιδιά μας.

Η λύση δεν βρίσκεται στα ενοίκια των ΜΚΟ, ούτε στις εισαγόμενες «λύσεις» της ΕΕ. Βρίσκεται στα σφραγισμένα σύνορα – χερσαία και θαλάσσια. Στις μαζικές απελάσεις όσων δεν δικαιούνται άσυλο. Στην αυστηρή καταπολέμηση των δουλεμπορικών δικτύων. Στην επανεξέταση του ρόλου των ΜΚΟ που έχουν μετατραπεί σε κράτος εν κράτει.

Και πάνω απ’ όλα: στην ειλικρίνεια με τον λαό. Όχι κρυφά διατάγματα, όχι ψέματα και υπεκφυγές. Οι κάτοικοι των χωριών έχουν δικαίωμα να ξέρουν, να αποφασίσουν, να υπερασπιστούν τον τόπο τους.

Η ύπαιθρος δεν είναι αποθήκη ψυχών. Είναι η καρδιά της Ελλάδας. Αν χαθεί η ύπαιθρος, χάνεται η χώρα. Ας σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων. Ας πούμε την αλήθεια. Και ας απαιτήσουμε πολιτικές που υπηρετούν μόνο ένα συμφέρον: το εθνικό.