Η Μαρία Ναυπλιώτου ανοίγει την “καρδιά” της: Η απώλεια των γονιών της, η ψυχοθεραπεία και η ηλικία της

Η Μαρία Ναυπλιώτου έδωσε συνέντευξη και μίλησε μεταξύ άλλων για την απώλεια των γονιών της, την ψυχοθεραπεία, αλλά και για το πέρασμα του χρόνου.

Η ηθοποιός εξομολογήθηκε ότι ξεκίνησε να κάνει ψυχοθεραπεία όταν κατάλαβε ότι υπήρχαν μεσα της σκοτεινά κομμάτια που την ταλαιπωρούσαν. Αναφερόμενη στον ρόλο της Μαρίας Κάλλας που είχε υποδυθεί στην παράσταση «Master Class» τόνισε ότι βίωσε έντονη μοναξιά υποστηρίζοντας ότι αυτή η γυναίκα έφυγε από τη ζωή εχοντας ραγισμένη καρδιά.

Τέλος, αποκάλυψε ότι πλέον νιώθει ήρεμη και σίγουρη για τον εαυτό της, ενώ παραδέχτηκε ότι δεν την πειράζει να λέει την ηλικία της.

Μιλώντας για την απώλεια των γονιών της αποκάλυψε ότι αναγκάστηκε να ζητήσει βοήθεια: «Με βοήθησε πολύ να διαχειριστώ το πένθος και την οδύνη του να βρίσκονται οι δικοί σου άνθρωποι στο νοσοκομείο. Είδα διαφορετικά τη ζωή. Ζούμε τη ζωή μας υποθετικά και δεν τη ζούμε στο παρόν. Αν δεν έρθεις σε επαφή με τα συναισθήματά σου, θα τα βρεις μπροστά».

Στη συνέχεια, ανέφερε: «Ψυχοθεραπεία δεν κάνεις στο θέατρο. Για να ενσαρκώσεις έναν άνθρωπο, πρέπει να γνωρίζεις τα σκοτεινά σημεία του εαυτού σου. Εκτός κέντρου με βγάζει η αγένεια, η βία και η εξαπάτηση. Στην αρχή θυμώνω αλλά μετά καταλαβαίνω πως δεν οδηγεί πουθενά. Η λύση θα έρθει όταν δεχτείς το δύσκολο κομμάτι της εξαπάτησης. Το δύσκολο είναι να το αποδεχτείς. Η ζωή είναι άδικη για όλους μας».

Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, η Μαρία Ναυπλιώτου εξήγησε πώς ένιωσε όταν υποδύθηκε τη Μαρία Κάλλας: «Κάνοντας αυτόν τον ρόλο βίωσα τόση μοναξιά, πίκρα, ψυχικό εγκλωβισμό. Δεν είχε ανθρώπους κοντά της. Νομίζω πως αυτή η γυναίκα πέθανε από ραγισμένη καρδιά. Ο λόγος που ξεκίνησα ψυχοθεραπεία ήταν γιατί κατάλαβα πως υπήρχαν αρνητικά κομμάτια μέσα μου, τα οποία δεν εξέφραζα. Έδειχνα μόνο τη φωτεινή εικόνα του εαυτού μου, την πιο αρμονική και αυτό με ταλαιπωρούσε. Δεν αλλάζουμε, απλώς γιατρεύουμε τις πληγές μας».

Κλείνοντας, είπε: «Τώρα είμαι πιο σίγουρη. Λέω την ηλικία μου. Είμαι 55 ετών. Είμαι πιο ήρεμη και ήσυχη και ανθρώπινη. Δεν έχω ανάγκη τη “μάσκα” πια».