Η Μέση Ανατολή στο χείλος της Κολάσεως: Αντίστροφη μέτρηση για Αμερικανικό πλήγμα στο Ιράν, η Σαουδική Αραβία κλείνει τον ουρανό της και οι βάσεις των ΗΠΑ μπαίνουν στο στόχαστρο των ιρανικών πυραύλων

Το σκηνικό μιας επικίνδυνης γεωπολιτικής σύγκρουσης διαμορφώνεται πλέον ανοιχτά στη Μέση Ανατολή, καθώς πληθαίνουν οι ενδείξεις ότι η Ουάσινγκτον πλησιάζει σε στρατιωτική σύγκρουση με την Τεχεράνη. Την ίδια ώρα, οι αραβικές χώρες του Κόλπου υψώνουν τείχος ανησυχίας, απευθύνοντας δραματικές εκκλήσεις προς τις Ηνωμένες Πολιτείες να αποφύγουν ένα χτύπημα που θα μπορούσε να βυθίσει ολόκληρη την περιοχή στο χάος.

Στο πλέον ηχηρό μήνυμα αποστασιοποίησης, η Σαουδική Αραβία φέρεται να ενημέρωσε ξεκάθαρα την αμερικανική πλευρά ότι δεν πρόκειται ούτε να εμπλακεί σε πολεμική επιχείρηση ούτε να επιτρέψει τη διέλευση αμερικανικών στρατιωτικών αεροσκαφών από τον εναέριο χώρο της. Η απόφαση αυτή, που ουσιαστικά «κλείνει τον ουρανό» του βασιλείου για τις ΗΠΑ, εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια του Ριάντ να κρατήσει αποστάσεις από μια άμεση αντιπαράθεση και να διατηρήσει τις εύθραυστες ισορροπίες με την Τεχεράνη.

Σαουδική Αραβία, Ομάν και Κατάρ φέρονται να κινούνται συντονισμένα στο παρασκήνιο, πραγματοποιώντας επαφές με την αμερικανική κυβέρνηση με στόχο να αποτραπεί ένα στρατιωτικό πλήγμα κατά του Ιράν. Παράλληλα, χώρες του Κόλπου προειδοποιούν την Ουάσινγκτον να μην χρησιμοποιήσει τη ναυτική βάση στο Μπαχρέιν, καθώς θεωρείται βέβαιο ότι θα αποτελέσει άμεσο στόχο ιρανικών αντιποίνων.

Η αμερικανική βάση NSA Bahrain, έδρα του 5ου Στόλου των ΗΠΑ και κομβικό σημείο ελέγχου των θαλάσσιων οδών του Περσικού Κόλπου, χαρακτηρίζεται εξαιρετικά ευάλωτη. Η γεωγραφική της θέση και η φύση της ως ναυτική εγκατάσταση την καθιστούν στόχο ακόμα και για επιθέσεις με ιρανικά drones ή πυραύλους μικρού βεληνεκούς.

Αξιωματούχοι των κρατών του Κόλπου κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, τονίζοντας ότι οποιαδήποτε απόπειρα στρατιωτικής ανατροπής της ιρανικής κυβέρνησης θα προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις: αποσταθεροποίηση καθεστώτων, εσωτερικές εξεγέρσεις, οικονομικό σοκ και – κυρίως – σοβαρή διατάραξη της παγκόσμιας αγοράς ενέργειας. Δεν είναι τυχαίο ότι από τα Στενά του Ορμούζ διέρχεται περίπου το 20% της παγκόσμιας διακίνησης αργού πετρελαίου.

Στρατιωτικοί αναλυτές εμφανίζονται κατηγορηματικοί ως προς τις ισορροπίες ισχύος. Σε μια ευθεία σύγκρουση με τις ΗΠΑ – είτε μόνες τους είτε σε συνδυασμό με το Ισραήλ – το Ιράν δεν διαθέτει τις δυνατότητες να αναχαιτίσει αποτελεσματικά την αμερικανική αεροπορική υπεροχή. Με περιορισμένη Αεροπορία, η Τεχεράνη εκτιμάται ότι θα επικεντρωθεί κυρίως στη διάσωση της πολιτικοστρατιωτικής της ηγεσίας και σε μαζικά αντίποινα με βαλλιστικούς πυραύλους.

Σε αυτό το πλαίσιο, αν οι αμερικανικές βάσεις εκκενωθούν προληπτικά, το ιρανικό δόγμα ενδέχεται να στραφεί σε πιο ευάλωτους στόχους, όπως πλοία επιφανείας, που θεωρούνται πιο εύκολοι στόχοι από τα μαχητικά αεροσκάφη.

Οι αμερικανικές βάσεις που βρίσκονται εντός του ιρανικού βεληνεκούς αποτελούν πλέον έναν άτυπο «χάρτη κινδύνου»:

– Κατάρ – Βάση Al Udeid: Η μεγαλύτερη αμερικανική βάση στη Μέση Ανατολή και πιθανότερος πρώτος στόχος, παρά το γεγονός ότι η Ντόχα δεν διατηρεί εχθρική στάση απέναντι στο Ιράν. Φιλοξενεί το στρατηγείο της CENTCOM και περίπου 10.000 στρατιώτες, ενώ ήδη έχει ξεκινήσει προληπτική μετακίνηση προσωπικού.
– Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα – Βάση Al Dhafra και λιμάνι Jebel Ali: Σημαντικός αεροπορικός και ναυτικός κόμβος των ΗΠΑ. Τα Εμιράτα θεωρούνται από τα πιο εχθρικά κράτη απέναντι στο Ιράν, γεγονός που τα καθιστά πιθανό στόχο αντιποίνων.
– Ιράκ – Βάσεις Al Asad και Erbil: Έχουν δεχθεί στο παρελθόν ιρανικά πλήγματα και θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι θα χτυπηθούν ξανά, είτε απευθείας από το Ιράν είτε μέσω σιιτικών πολιτοφυλακών.
– Σαουδική Αραβία – Βάση Prince Sultan: Εκτιμάται ότι δεν θα στοχοποιηθεί λόγω των βελτιωμένων σχέσεων Ριάντ–Τεχεράνης.
– Τουρκία – Ιντσιρλίκ: Ακραίο και απίθανο σενάριο πλήγματος, καθώς θα άνοιγε μέτωπο με το ΝΑΤΟ.
– Συρία και Ιορδανία: Πιθανοί στόχοι κυρίως για επιθέσεις από σιιτικές πολιτοφυλακές.
– Κουβέιτ: Παρά τη φιλοξενία σημαντικών αμερικανικών βάσεων, θεωρείται χαμηλής πιθανότητας στόχος λόγω των καλών σχέσεων με το Ιράν.

Η περιοχή μοιάζει να εισέρχεται σε μια από τις πιο επικίνδυνες φάσεις των τελευταίων δεκαετιών, με κάθε κίνηση να μετριέται σε ώρες και κάθε λάθος υπολογισμό να απειλεί να πυροδοτήσει μια γενικευμένη σύγκρουση με παγκόσμιες συνέπειες.