Η NASA ανακάλυψε πιθανή ύπαρξη ζωής σε μακρινό πλανήτη

Νέα έρευνα της NASA αποκαλύπτει ότι ο πλανήτης – νάνος «Δήμητρα», που σήμερα μοιάζει με παγωμένη έρημο, πριν από δισεκατομμύρια χρόνια διέθετε τις κατάλληλες συνθήκες για την ανάπτυξη μικροβιακής ζωής.

Η Δήμητρα, ο μεγαλύτερος πλανήτης νάνος στη ζώνη αστεροειδών μεταξύ Άρη και Δία, θεωρείται σήμερα ένα αφιλόξενο και παγωμένο τοπίο. Ωστόσο, σύμφωνα με τους επιστήμονες, τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά στο μακρινό παρελθόν.

Μεταξύ 2,5 και 4 δισ. ετών νωρίτερα, η διάσπαση ραδιενεργών μετάλλων στο εσωτερικό του πλανήτη απελευθέρωνε θερμότητα, δημιουργώντας θερμά υπόγεια νερά πλούσια σε μέταλλα και αέρια, μία ιδανική «τροφή» για μικροοργανισμούς.

Η αποστολή Dawn της NASA είχε ήδη εντοπίσει το 2018 στρώσεις αλατιού στην επιφάνεια, υπολείμματα από υγρά που είχαν αναβλύσει από υπόγειες δεξαμενές άλμης. Οι τελευταίες προσομοιώσεις δείχνουν πως αυτά τα θερμά νερά θα μπορούσαν να τροφοδοτήσουν μορφές ζωής που αντλούν ενέργεια από χημικές αντιδράσεις (χημειοτρόφα).

Όπως εξηγεί ο επικεφαλής ερευνητής Σαμ Κούρβιλ, «στη Γη, τα θερμά νερά που αναβλύζουν από το υπέδαφος στον ωκεανό δημιουργούν ένα χημικό “μπουφέ” για τα μικρόβια. Κάτι ανάλογο φαίνεται να συνέβαινε και στη Δήμητρα».

Η ύπαρξη υγρού νερού και οργανικών μορίων άνθρακα είχε ήδη εντοπιστεί σε παλαιότερες μελέτες. Με τη νέα ανακάλυψη οι επιστήμονες συμπεραίνουν πως η Δήμητρα διέθετε όλα τα βασικά συστατικά για την ανάπτυξη ζωής.

Σήμερα, η Δήμητρα έχει μετατραπεί ξανά σε παγωμένο ερημότοπο, με θερμοκρασίες γύρω στους –63°C. Οι ραδιενεργές πηγές θερμότητας εξαντλήθηκαν πριν από δισεκατομμύρια χρόνια, αφήνοντας μόνο λεπτές στρώσεις άλμης, πολύ ψυχρές για να στηρίξουν ζωή.

Σε αντίθεση με τα παγωμένα φεγγάρια της Ευρώπης και του Εγκέλαδου, η Δήμητρα δεν θερμαίνεται από την ισχυρή βαρυτική έλξη ενός μεγάλου πλανήτη, οπότε δεν διαθέτει πλέον ενεργή εσωτερική «μηχανή».

Παρ’ ότι η ζωή στη Δήμητρα δύσκολα θα υπάρξει σήμερα, η ανακάλυψη ανοίγει νέες προοπτικές. Μικρά ουράνια σώματα που θερμαίνονται από τη δική τους ραδιενέργεια ίσως αποτελούσαν στο παρελθόν τα πιο άφθονα βιώσιμα περιβάλλοντα στο ηλιακό μας σύστημα.

Όπως τονίζουν οι ερευνητές, «αν η Δήμητρα έγινε κατοικήσιμη χάρη στη δική της ραδιενέργεια, το ίδιο θα μπορούσε να ισχύει και για άλλα σώματα παρόμοιου μεγέθους».