«Η Ουκρανία στο χείλος της κατάρρευσης»: Τι θα κάνει η Ευρώπη αν ηττηθεί ολοκληρωτικά ο Ζελένσκι και η Ουκρανία; – Ιταλική εφημερίδα κατακεραυνώνει την Ευρωπαϊκή πολιτική και την επικίνδυνη εμμονή υπέρ του καθεστώτος του Κιέβου

Ένα δυσοίωνο μήνυμα για την πορεία του πολέμου στην Ουκρανία μεταφέρει δημοσίευμα της ιταλικής εφημερίδας Il Fatto Quotidiano, ασκώντας έντονη κριτική στη στρατηγική που ακολουθούν οι δυτικές κυβερνήσεις. Η ανάλυση περιγράφει μια χώρα που βρίσκεται υπό ασφυκτική στρατιωτική και οικονομική πίεση, ενώ ταυτόχρονα αμφισβητεί κατά πόσο η Ευρώπη διαθέτει σαφή και κοινά αποδεκτό σχεδιασμό για τον τερματισμό της σύγκρουσης.

Ο τίτλος περί Ουκρανίας «στο χείλος της κατάρρευσης» αποτυπώνει την ιδιαίτερα απαισιόδοξη οπτική του δημοσιεύματος. Δεν αποτελεί, ωστόσο, επίσημη εκτίμηση ότι η κατάρρευση της χώρας είναι αναπόφευκτη. Η πραγματική εικόνα παραμένει σύνθετη και εξαρτάται από τις εξελίξεις στο μέτωπο, τις δυνατότητες των δύο πλευρών και τη συνέχιση της διεθνούς υποστήριξης προς το Κίεβο.

Η ρωσική πίεση και ο κίνδυνος ενός εξαντλητικού πολέμου

Σύμφωνα με την ανάλυση, η Ουκρανία βρίσκεται αντιμέτωπη με παρατεταμένη φθορά, καθώς οι ρωσικές στρατιωτικές επιχειρήσεις συνεχίζονται και κρίσιμες υποδομές δέχονται επιθέσεις. Η ενεργειακή ασφάλεια αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα μέτωπα ανησυχίας, καθώς οι ζημιές σε εγκαταστάσεις ηλεκτροπαραγωγής και δίκτυα μπορούν να επιβαρύνουν σοβαρά την καθημερινότητα των πολιτών, ιδιαίτερα ενόψει του χειμώνα.

Σε δημοσίευμα της 3ης Οκτωβρίου 2026, το ιταλικό πρακτορείο Rai News μετέφερε πληροφορίες των New York Times για τον κίνδυνο νέας μεγάλης ρωσικής επίθεσης κατά των ουκρανικών ενεργειακών εγκαταστάσεων. Οι σχετικές αναφορές περιγράφουν την πιθανότητα μιας ιδιαίτερα δύσκολης περιόδου για το ενεργειακό σύστημα της χώρας, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κάθε αναφερόμενο στρατιωτικό σχέδιο έχει επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα.

Η στρατηγική της φθοράς δεν αφορά μόνο τις απώλειες στο πεδίο της μάχης. Επηρεάζει την οικονομία, την αντοχή της κοινωνίας, τις δυνατότητες επισκευής των υποδομών και την ικανότητα του κράτους να συνεχίσει να λειτουργεί υπό συνθήκες παρατεταμένου πολέμου.