Η “σκοτεινή”… «μουμιομανία» της Ευρώπης και η μακάβρια συνήθεια κατανάλωσης μούμιας που κράτησε για αιώνες

Μια από τις πιο παράξενες και μακάβριες σελίδες της ευρωπαϊκής ιστορίας συνδέεται με την πεποίθηση ότι οι αιγυπτιακές μούμιες μπορούσαν να προσφέρουν θεραπεία σε σοβαρές ασθένειες. Για αιώνες, τμήματα μουμιοποιημένων ανθρώπινων λειψάνων αντιμετωπίζονταν ως φαρμακευτική ύλη και διακινούνταν ακόμη και μέσω φαρμακείων.

Σε μια εποχή όπου η σύγχρονη ιατρική δεν είχε ακόμη αναπτυχθεί, οι άνθρωποι αναζητούσαν απελπισμένα λύσεις για ασθένειες που σήμερα αντιμετωπίζονται με εντελώς διαφορετικό τρόπο.

Η σκόνη από μουμιοποιημένα σώματα θεωρούνταν από αρκετούς θεραπευτική και χρησιμοποιούνταν για μια μεγάλη γκάμα προβλημάτων, από πονοκεφάλους και οιδήματα μέχρι σοβαρές ασθένειες. Η πρακτική αυτή παρέμεινε διαδεδομένη για αιώνες.

ΤΟ ΜΑΚΑΒΡΙΟ «ΕΜΠΟΡΙΟ»

Η ζήτηση για τη λεγόμενη mumia ήταν τόσο μεγάλη ώστε οι πραγματικές αιγυπτιακές μούμιες δεν επαρκούσαν πάντοτε.

Αυτό δημιούργησε χώρο ακόμη και για απάτες. Υπήρχαν περιπτώσεις όπου ανθρώπινα λείψανα που παρουσιάζονταν ως αρχαίες μούμιες ήταν στην πραγματικότητα σοροί πολύ πιο πρόσφατων νεκρών.

Ήδη από τον 16ο αιώνα υπήρχαν γιατροί που αμφισβητούσαν ανοιχτά τις υποτιθέμενες θεραπευτικές ιδιότητες αυτών των παρασκευασμάτων.

ΑΠΟ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΕΙΑ ΣΤΑ ΑΡΧΟΝΤΙΚΑ

Η παράξενη γοητεία με τις μούμιες δεν περιορίστηκε στην ιατρική.

Κατά τον 19ο αιώνα, η ευρωπαϊκή μόδα γύρω από την αρχαία Αίγυπτο ενισχύθηκε σημαντικά. Ταξιδιώτες έφερναν μούμιες από την Αίγυπτο στην Ευρώπη, ενώ η αποκάλυψη των μουμιοποιημένων σωμάτων μπορούσε να μετατραπεί ακόμη και σε δημόσιο ή ιδιωτικό θέαμα.

Η Αίγυπτος είχε μετατραπεί σε αντικείμενο έντονης ευρωπαϊκής περιέργειας και οι μούμιες έγιναν ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σύμβολα αυτής της εμμονής.

ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΙΑΔΕΣ ΚΑΤΕΦΕΥΓΑΝ ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ

Η χρήση ανθρώπινων λειψάνων ως «φαρμάκου» δεν αφορούσε μόνο τους φτωχούς ή τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα.

Ακόμη και μέλη των ευρωπαϊκών βασιλικών οικογενειών χρησιμοποιούσαν παρασκευάσματα που περιείχαν ανθρώπινα οστά ή άλλα μέρη του σώματος, καθώς πίστευαν ότι διέθεταν θεραπευτικές ιδιότητες.

Η αντίληψη ότι ένα αρχαίο λείψανο μπορούσε να μεταφέρει κάποια μορφή «ζωτικής δύναμης» παρέμενε ισχυρή για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΔΙΝΕΙ ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΠΙΣΤΗ

Με την εξέλιξη της ιατρικής και την καλύτερη κατανόηση των ασθενειών, οι υποτιθέμενες θεραπευτικές ιδιότητες των μουμιοποιημένων σωμάτων άρχισαν σταδιακά να αμφισβητούνται.

Η πρακτική υποχώρησε, όμως η fascination με τις αιγυπτιακές μούμιες παρέμεινε ζωντανή στην ευρωπαϊκή κουλτούρα.

Έτσι, μια πρακτική που σήμερα προκαλεί αποτροπιασμό αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του πόσο διαφορετικά αντιλαμβάνονταν οι άνθρωποι την ασθένεια, το σώμα και τη θεραπεία στο παρελθόν.

Η «μουμιομανία» δεν ήταν απλώς μια παράξενη μόδα. Ήταν αποτέλεσμα ενός κόσμου χωρίς σύγχρονα φάρμακα, όπου ο φόβος της ασθένειας και η αναζήτηση μιας θεραπείας μπορούσαν να οδηγήσουν ακόμη και στην κατανάλωση ανθρώπινων λειψάνων.