Η Τουρκία ετοιμάζει για το Αιγαίο 100 Θαλάσσια Drones-Καμικάζι και στήνει εφιαλτικά σμήνη αυτοκτονίας – Συναγερμός στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό για τη νέα απειλή που αλλάζει τις ισορροπίες στο Αρχιπέλαγος

Η Τουρκία προχωρά με ταχύτατους ρυθμούς στην ενίσχυση των δυνατοτήτων του πολεμικού της ναυτικού, επενδύοντας σε έναν νέο τύπο ασύμμετρου πολέμου που βασίζεται σε μη επανδρωμένα θαλάσσια συστήματα αυτοκτονίας. Σύμφωνα με πληροφορίες που παρουσιάστηκαν στη διεθνή αμυντική έκθεση SAHA Expo 2026, η Άγκυρα δρομολογεί την προμήθεια 100 αναλώσιμων ναυτικών drones επιφανείας, τα οποία προορίζονται για επιχειρήσεις σμήνους εναντίον πλοίων και παράκτιων στόχων.

Η απόφαση εγκρίθηκε από την Εκτελεστική Επιτροπή Αμυντικής Βιομηχανίας της Τουρκίας, το ανώτατο όργανο που καθορίζει τη στρατηγική εξοπλισμών της χώρας, ενώ την υλοποίηση του προγράμματος έχει αναλάβει η Γραμματεία Αμυντικών Βιομηχανιών (SSB).

Η παραγωγή των μη επανδρωμένων σκαφών θα μοιραστεί σε τρεις μεγάλες τουρκικές αμυντικές εταιρείες. Η Aselsan, σε συνεργασία με το ναυπηγείο Ares, παρουσίασε το drone επιφανείας Tufan, ένα ταχύπλοο μήκους 8 μέτρων που μεταφέρει εκρηκτική κεφαλή ισχύος αντίστοιχης με βόμβα Mk-82 και προορίζεται για επιθέσεις κατά ναυτικών και παράκτιων στόχων.

Παράλληλα, η STM μαζί με τη Yonca Shipyard αποκάλυψε το Yaktu, ένα μικρότερο αλλά ιδιαίτερα ευέλικτο drone επιφανείας, σχεδιασμένο τόσο για επιθέσεις ανοιχτής θαλάσσης όσο και για αποστολές προστασίας λιμένων και ασύμμετρων επιχειρήσεων.

Τρίτος κατασκευαστής είναι η Havelsan, η οποία συνεργάζεται με τη Sefine Shipyard για την ανάπτυξη αντίστοιχων συστημάτων. Η συνολική δύναμη των 100 drones θα κατανεμηθεί σε επιχειρησιακές ομάδες που θα λειτουργούν σε μορφή σμήνους, επιτρέποντας σε πολλαπλές μονάδες να κινούνται συντονισμένα, να ανταλλάσσουν δεδομένα σε πραγματικό χρόνο και να επιτίθενται ταυτόχρονα σε στόχους.

Τα νέα τουρκικά USVs διαθέτουν χαμηλό ίχνος ραντάρ και μικρό οπτικό αποτύπωμα, καθιστώντας δύσκολο τον έγκαιρο εντοπισμό τους. Υποστηρίζουν τόσο δορυφορικές επικοινωνίες όσο και συνδέσεις οπτικής επαφής, γεγονός που τους επιτρέπει να επιχειρούν σε σύνθετα περιβάλλοντα και να εντάσσονται σε δικτυοκεντρικές επιχειρήσεις υψηλής τεχνολογίας.

Η ανάπτυξη τέτοιων συστημάτων θεωρείται από στρατιωτικούς αναλυτές μέρος της νέας εποχής του ναυτικού πολέμου, όπου τα φθηνά, μαζικά και αναλώσιμα drones μπορούν να απειλήσουν ακόμη και πανάκριβες φρεγάτες ή κρίσιμες λιμενικές εγκαταστάσεις μέσω κορεστικών επιθέσεων.

Απέναντι σε αυτή τη νέα πραγματικότητα, εκτιμάται ότι η Ελλάδα θα πρέπει να επιταχύνει άμεσα τη δημιουργία ενός πολυεπίπεδου αμυντικού πλέγματος κατά drones και μη επανδρωμένων σκαφών. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην ανάγκη ενίσχυσης των συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου, ώστε να παρεμβάλλονται τα σήματα επικοινωνίας και πλοήγησης των drones ή να αποπροσανατολίζονται τα συστήματα GPS τους.

Παράλληλα, θεωρείται αναγκαία η αναβάθμιση του οπλισμού των ελληνικών μονάδων επιφανείας με σύγχρονα ταχυβόλα συστήματα μικρού διαμετρήματος και έξυπνα πυρομαχικά που μπορούν να αντιμετωπίζουν πολλαπλούς μικρούς στόχους ταυτόχρονα.

Στρατιωτικοί κύκλοι επισημαίνουν επίσης ότι η χρήση ακριβών αντιαεροπορικών πυραύλων για την εξουδετέρωση φθηνών drones είναι οικονομικά μη βιώσιμη λύση, γι’ αυτό και προτείνεται η σταδιακή εισαγωγή όπλων κατευθυνόμενης ενέργειας, όπως laser ή μικροκυμάτων υψηλής ισχύος, που μπορούν να εξουδετερώνουν ηλεκτρονικά συστήματα με ελάχιστο κόστος ανά βολή.

Ταυτόχρονα, θεωρείται κρίσιμο να επενδύσει η χώρα και στην εγχώρια ανάπτυξη ελληνικών ναυτικών drones, δημιουργώντας αντίστοιχες δυνατότητες σμηνών που θα μπορούν να λειτουργήσουν αποτρεπτικά απέναντι σε πιθανές τουρκικές επιχειρήσεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Τέλος, αναλυτές υπογραμμίζουν την ανάγκη δημιουργίας ενός πυκνού δικτύου αισθητήρων, ραντάρ επιφανείας, καμερών και υδροφώνων σε νησιά και βραχονησίδες του Αιγαίου, ώστε να διασφαλίζεται ο έγκαιρος εντοπισμός μικρών μη επανδρωμένων σκαφών που μπορούν να κινηθούν χαμηλά και αθόρυβα μέσα στο θαλάσσιο περιβάλλον.