Η Τουρκία προσπαθεί με πλάγιο τρόπο να επιβάλει το Τουρκο-Λιβυκό Μνημόνιο κάνοντας μυστικές συμφωνίες με την Κυβέρνηση της Τρίπολης και ταυτόχρονα στέλνοντας άφθονο χρήμα και στον Χαφτάρ για να συνεργαστεί και αυτός μαζί της

Την ώρα που η Κυβέρνηση στην Αθήνα κάνει.. διαλέξεις περί του Διεθνούς Δικαίου και του Δικαίου της Θαλάσσης, η Τουρκία γράφει στα παλαιά της υποδήματα την Διεθνή Νομιμότητα και προχωρεί με κάθε τρόπο στην εφαρμογή των επεκτατικών της σχεδίων σε βάρος της Ελλάδος.

Η Τουρκική Κυβέρνηση ολοκληρώνει την κατάρτιση του νομοσχεδίου για τη “Γαλάζια Πατρίδα”, το οποίο  θα πάρει τη μορφή νόμου του Τουρκικού Κράτους, αφού προβλέπεται ότι θα ψηφιστεί από την Τουρκική Εθνοσυνέλευση στις αρχές Ιουνίου, αμέσως μετά τις εορτές του Μπαϊραμίου.

Ταυτόχρονα η Άγκυρα συνεργάζεται στενά , τόσο με την Κυβέρνηση της Τρίπολης της Λιβύης, όσο και με την Κυβέρνηση της Βεγγάζης του Στρατάρχη Χαφτάρ, για να προωθήσει τα τετελεσμένα του Τουρκο-Λιβυκού Μνημονίου.

Πιο συγκεκριμένα:

ντονος προβληματισμός επικρατεί σε διπλωματικούς και γεωπολιτικούς κύκλους σχετικά με τη στρατηγική της Τουρκίας να αποκτήσει αυξημένο ρόλο στις ενεργειακές ροές προς την Ευρώπη, αξιοποιώντας τόσο τη γεωγραφική της θέση όσο και τη βαθύτερη εμπλοκή της στη Λιβύη.

Η Άγκυρα φαίνεται να κινείται σε δύο παράλληλους άξονες. Από τη μία πλευρά, προωθεί σχέδιο δημιουργίας αγωγού καυσίμων μέσω τουρκικού εδάφους προς την Ευρώπη στο πλαίσιο συνεργασίας με το ΝΑΤΟ, επιχειρώντας ουσιαστικά να αναβαθμίσει τον ρόλο της ως βασικού ενεργειακού κόμβου της περιοχής, παρακάμπτοντας εναλλακτικές διαδρομές που περιλαμβάνουν την Ελλάδα και την Αλεξανδρούπολη.

Ταυτόχρονα, η Τουρκία επιδιώκει να ενισχύσει την παρουσία της στον ενεργειακό τομέα της Λιβύης, με στόχο τη μεταφορά λιβυκών υδρογονανθράκων προς την Ιταλία και τις ευρωπαϊκές αγορές. Στο πλαίσιο αυτό, πραγματοποιήθηκαν επαφές μεταξύ του υπουργού Πετρελαίου και Φυσικού Αερίου της δυτικής Λιβύης και του Τούρκου υπουργού Ενέργειας κατά τη διάρκεια διεθνούς συνόδου στην Κωνσταντινούπολη, όπου εξετάστηκαν κοινά ενεργειακά έργα, επενδύσεις και επέκταση της συνεργασίας στους τομείς πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Κεντρικό ρόλο στις συζητήσεις κατέχει ο αγωγός Greenstream, ο οποίος συνδέει τη Λιβύη με τη Σικελία και αποτελεί μία από τις βασικές οδούς μεταφοράς φυσικού αερίου προς την Ευρώπη. Η Λιβύη επιδιώκει την αναβάθμιση και την ενίσχυση της δυναμικότητας του έργου, ενώ η Τουρκία εμφανίζεται πρόθυμη να συμβάλει τεχνολογικά και επενδυτικά, διευρύνοντας την επιρροή της στον ενεργειακό χάρτη της Μεσογείου.

Παράλληλα, η τουρκική κρατική εταιρεία πετρελαίου TPAO έχει ήδη εξασφαλίσει δικαιώματα έρευνας και εξόρυξης σε περιοχές της Λιβύης, τόσο στην ξηρά όσο και στη θάλασσα, ενισχύοντας περαιτέρω την τουρκική παρουσία στη Βόρεια Αφρική. Η συνεργασία αυτή στηρίζεται και στο τουρκο-λιβυκό μνημόνιο, το οποίο συνεχίζει να προκαλεί αντιδράσεις από την Ελλάδα και την Κύπρο, καθώς αμφισβητεί θαλάσσιες ζώνες και κυριαρχικά δικαιώματα στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η εξέλιξη αυτή αντιμετωπίζεται από πολλούς ως προσπάθεια της Άγκυρας να μετατραπεί σε αναντικατάστατο ενεργειακό παίκτη για την Ευρώπη, αποκτώντας παράλληλα αυξημένη γεωπολιτική επιρροή στις σχέσεις της με τις Βρυξέλλες και τα κράτη-μέλη της ΕΕ.

Στο παρασκήνιο, ευρωπαϊκοί και περιφερειακοί παράγοντες παρακολουθούν με ανησυχία τη διεύρυνση της τουρκικής επιρροής στη Λιβύη και την Ανατολική Μεσόγειο, καθώς θεωρούν ότι οι εξελίξεις αυτές ενδέχεται να επηρεάσουν τις ισορροπίες ασφαλείας, την ενεργειακή πολιτική της Ευρώπης και τις γεωστρατηγικές ισορροπίες στην περιοχή.