Η υπόγεια ταβέρνα σε εγκαταλελειμμένο σπίτι της Αθήνας που έχει γίνει viral

Στη γωνία Σωκράτους και Θεάτρου, στην καρδιά της Αθήνας, κρύβεται το «Δίπορτο» – ένα υπόγειο κόσμημα που στεγάζεται σε ένα εγκαταλελειμμένο νεοκλασικό κτίριο ηλικίας 150 ετών. Δεν θα βρεις ταμπέλα για να το αναγνωρίσεις, οπότε ετοιμάσου να το αναζητήσεις.

Η υπόγεια ταβέρνα σε εγκαταλελειμμένο σπίτι της Αθήνας που έχει γίνει viral

Η υπόγεια ταβέρνα σε εγκαταλελειμμένο σπίτι της Αθήνας που έχει γίνει viral

Κατεβαίνοντας τις σκάλες, νιώθεις σαν να ταξιδεύεις πίσω στον χρόνο – στη δεκαετία του ’50. Το μαγαζί παραμένει ανέγγιχτο από τότε, με κάθε γωνιά του να αφηγείται τη δική της ιστορία. Ο μόνος που έχει αλλάξει είναι ο κόσμος. Παλαιότερα αποτελούσε στέκι για εργαζόμενους της Αγοράς, πολιτικούς και διανοούμενους, ενώ σήμερα ανάμεσά τους βρίσκονται και trendy τουρίστες. Αυτοί ανακάλυψαν το «Δίπορτο» μέσα από διθυραμβικές αναφορές διάσημων youtubers που εξυμνούν την αυθεντική του κουζίνα.

Εκεί θα συναντήσεις, όμως, και στιλάτες νεανικές παρέες που αναμειγνύονται με γκαλερίστες, ηθοποιούς, αλλά και καλοντυμένους επιχειρηματίες που επιστρέφουν στο γραφείο τους με άρωμα τσίκνας.

Το σημερινό μενού περιλαμβάνει φασολάδα με γίγαντες, ρεβίθια, φάβα, χόρτα, σαρδέλες και κοφτό μακαρονάκι με σουπιά – πιάτα που θυμίζουν γεύσεις παραδοσιακής, σπιτικής κουζίνας.

Στο μικρό αυτό μαγαζί, με μόλις εννέα τραπέζια στρωμένα με λαδόκολλα κάτω από βαρέλια με εξαιρετική ρετσίνα, μπορεί κανείς να βρει μια πολυποίκιλη πελατεία. Από ψαράδες και μανάβηδες που κάνουν μια στάση από τη Βαρβάκειο για να τσιμπήσουν κάτι, μέχρι γνωστούς Αθηναίους και νέους που έχουν μαγευτεί από τον κυρ Μήτσο. Ο ακούραστος μάγειρας και σερβιτόρος του μαγαζιού δημιουργεί μια μοναδική, αυθεντική εμπειρία που σε κάνει να νιώθεις σαν στο σπίτι σου.

«Αν δεν είσαι αυστηρός εδώ, δεν γίνεται», μας λέει ο κυρ Μήτσος, που έχει αφιερώσει 50 χρόνια από τη ζωή του σε αυτό το παλιό κουτούκι. Ξεκινώντας ως μπακαλόγατος του προηγούμενου ιδιοκτήτη, ο κυρ Μήτσος είναι πλέον ο ιδιοκτήτης που «τρέχει» το μαγαζί, με τη βοήθεια ενός βοηθού.

Η εξυπηρέτηση εδώ δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τα πιο κυριλέ εστιατόρια. Δεν προλαβαίνεις καλά καλά να καθίσεις και ήδη έχεις παραγγείλει. Πίνεις δυο γουλιές από το κρασί σου, και πριν το καταλάβεις, η ζεστή φάβα φτάνει στο τραπέζι σου.

Η ατμόσφαιρα είναι αυθεντική και ανεπιτήδευτη. Στο βάθος του μαγαζιού ξεχωρίζει ο μαρμάρινος νεροχύτης, ενώ στο τραπέζι σου θα βρεις κομμάτια χαρτιού αντί για χαρτοπετσέτες.

Στις κολώνες κρέμονται κάδρα με αποκόμματα παλιών εφημερίδων και ποιήματα του Κώστα Βάρναλη. Μάλιστα, λέγεται πως ο Βάρναλης σύχναζε εδώ και ότι σε αυτό το μικρό κουτούκι εμπνεύστηκε μερικά από τα ποιήματά του.

Αυτός ο θρύλος συνδέει το μαγαζί με την «υπόγεια ταβέρνα» που αναφέρεται στους «Μοιραίους» του Βάρναλη: «Μες την υπόγεια την ταβέρνα / μες σε καπνούς και σε βρισιές / (απάνω στρίγγλιζε η λατέρνα) / όλη η παρέα πίναμε εψές…». Ένας αστικός μύθος που δίνει ακόμη περισσότερη μαγεία σε έναν χώρο γεμάτο ιστορία και αυθεντικότητα.