Ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδα- Κύπρου: «Ψυχρολουσία στην Αθήνα- H Γαλλία ζήτησε την τουρκική άδεια για το καλώδιο!»- Ξέφρενοι πανηγυρισμοί στα τουρκικά ΜΜΕ για την επικράτηση στο διπλωματικό «μπρα-ντε φερ» του Αιγαίου, κάνοντας λόγο για διπλωματική νίκη που ανοίγει τον δρόμο στη «de facto αποδοχή του Τουρκολιβυκού Μνημονίου»

Ως σημαντική διπλωματική εξέλιξη υπέρ της Άγκυρας και σοβαρό πλήγμα για την Αθήνα παρουσιάζουν τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης τις διεργασίες γύρω από την ηλεκτρική διασύνδεση Κρήτης–Κύπρου.

Ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδα- Κύπρου: «Ψυχρολουσία στην Αθήνα- H Γαλλία ζήτησε την τουρκική άδεια για το καλώδιο!»- Ξέφρενοι πανηγυρισμοί στα τουρκικά ΜΜΕ για την επικράτηση στο διπλωματικό «μπρα-ντε φερ» του Αιγαίου, κάνοντας λόγο για διπλωματική νίκη που ανοίγει τον δρόμο στη «de facto αποδοχή του Τουρκολιβυκού Μνημονίου»

Με διθυραμβικούς τόνους και εμφανή διάθεση να αναδείξουν μια τουρκική διπλωματική επικράτηση, προβάλλουν τον ισχυρισμό ότι η Γαλλία παρακάμπτει την Ελλάδα και στρέφεται προς την Τουρκία, ζητώντας επίσημη αδειοδότηση για τις έρευνες του γαλλικού πλοίου «Abeille Marengo».

Στα εκτενή δημοσιεύματα του τουρκικού Τύπου, με χαρακτηριστικό τίτλο «Ψυχρολουσία στην Αθήνα! Το σχέδιο της Ελλάδας σκάλωσε στην Τουρκία», η υπόθεση παρουσιάζεται ως μια εξέλιξη με ευρύτερες γεωπολιτικές προεκτάσεις. Κατά την τουρκική ανάγνωση, οι αντιδράσεις της Άγκυρας για τα θαλάσσια όρια δεν περιορίστηκαν σε μια ακόμη διπλωματική διαμαρτυρία, αλλά φέρονται να οδήγησαν σε μια διαδικασία που, όπως υποστηρίζεται, συνιστά de facto αποδοχή των τουρκικών διεκδικήσεων στην Ανατολική Μεσόγειο.

«Η Γαλλία ζήτησε γραπτή άδεια από την Άγκυρα»

Στο επίκεντρο της τουρκικής δημοσιότητας βρίσκονται οι επαφές της Γαλλίδας πρέσβειρας στην Άγκυρα, Ιζαμπέλ Ντιμόν, με τον Τούρκο υφυπουργό Εξωτερικών, Μεχμέτ Κεμάλ Μποζάι. Επικαλούμενα, μάλιστα, και ελληνικά δημοσιεύματα, τα τουρκικά μέσα επιχειρούν να αναδείξουν τη συγκεκριμένη επικοινωνία ως καθοριστικό βήμα προς μια νέα διπλωματική πραγματικότητα.

Σύμφωνα με όσα μεταδίδονται από τον τουρκικό Τύπο, η Άγκυρα απαίτησε να λάβει εκ των προτέρων το ακριβές εύρος και τις συντεταγμένες των ερευνών που πρόκειται να πραγματοποιήσει το «Abeille Marengo», θέτοντας ουσιαστικά στο τραπέζι τις δικές της αξιώσεις για την περιοχή δραστηριοποίησης του πλοίου.

Παράλληλα, γαλλική πηγή φέρεται να υποστηρίζει ότι οι δύο πλευρές βρίσκονται πολύ κοντά στην οριστικοποίηση του περιεχομένου του σχετικού εγγράφου. Ωστόσο, το κρίσιμο σημείο βρίσκεται στην ερμηνεία που αποδίδει η τουρκική πλευρά σε αυτή την επικοινωνία, καθώς καθιστά σαφές ότι θα θεωρήσει τη γραπτή ενημέρωση ως «αίτημα χορήγησης άδειας» για δραστηριότητες εντός της υφαλοκρηπίδας που διεκδικεί.

Το μήνυμα της Άγκυρας, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών: εάν δεν ακολουθηθούν οι προβλεπόμενες διπλωματικές διαδικασίες συντονισμού, οι τουρκικές ναυτικές δυνάμεις είναι έτοιμες να επανέλθουν στο πεδίο, παρεμβαίνοντας στις ερευνητικές δραστηριότητες.

Ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδα- Κύπρου: «Ψυχρολουσία στην Αθήνα- H Γαλλία ζήτησε την τουρκική άδεια για το καλώδιο!»- Ξέφρενοι πανηγυρισμοί στα τουρκικά ΜΜΕ για την επικράτηση στο διπλωματικό «μπρα-ντε φερ» του Αιγαίου, κάνοντας λόγο για διπλωματική νίκη που ανοίγει τον δρόμο στη «de facto αποδοχή του Τουρκολιβυκού Μνημονίου»

«Σοκ στην Αθήνα» και τουρκικοί ισχυρισμοί για έμμεση αναγνώριση του Τουρκολιβυκού Μνημονίου

Ιδιαίτερη έμφαση δίνουν τα τουρκικά δημοσιεύματα στις επιπτώσεις που, κατά την εκτίμησή τους, προκαλούν οι γαλλικές κινήσεις στην Αθήνα. Παρουσιάζουν τη στάση του Παρισιού ως υποχώρηση απέναντι στις τουρκικές απαιτήσεις και επιχειρούν να εμφανίσουν την Ελλάδα αποδυναμωμένη στο διπλωματικό πεδίο.

Το βασικό επιχείρημα που προβάλλεται είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση βρίσκεται πλέον στο περιθώριο των διαβουλεύσεων, καθώς το ζήτημα της συνέχισης του έργου φέρεται να μεταφέρεται σε ένα απευθείας κανάλι συνεννόησης μεταξύ Παρισιού και Άγκυρας.

Ακόμη πιο βαρύ είναι το συμπέρασμα που επιχειρούν να εξαγάγουν τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης: ότι μια γραπτή αίτηση της Γαλλίας προς την Τουρκία θα μπορούσε να δημιουργήσει προηγούμενο έμμεσης αναγνώρισης των τουρκικών αξιώσεων επί της υφαλοκρηπίδας, καθώς και των θαλάσσιων ορίων που αποτυπώνονται στο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο του 2019.

Με αυτόν τον τρόπο, η τουρκική αρθρογραφία επιχειρεί να συνδέσει τις εξελίξεις γύρω από το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου με το ευρύτερο ζήτημα των διεκδικήσεων της Άγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο, παρουσιάζοντας μια διαδικασία αδειοδότησης ως εξέλιξη με δυνητικά πολύ ευρύτερη γεωπολιτική σημασία.

Η σύγκρουση των NAVTEX και η σκληρή παρέμβαση του τουρκικού ΥΠΕΞ

Στο ίδιο πλαίσιο, τα δημοσιεύματα ανατρέχουν και στην πρόσφατη αντιπαράθεση των ναυτικών αναγγελιών, η οποία αποτυπώνει την ένταση που επικρατεί γύρω από τις έρευνες του «Abeille Marengo».

Συγκεκριμένα, ενώ ο σταθμός Ηρακλείου εξέδωσε NAVTEX για τις ερευνητικές εργασίες του πλοίου, με χρονικό ορίζοντα από τις 6 Νοεμβρίου έως τις 6 Μαρτίου 2027, η Αττάλεια απάντησε με αντι-NAVTEX, αμφισβητώντας ευθέως τη συγκεκριμένη δραστηριότητα.

Η τουρκική πλευρά υποστήριξε ότι τμήμα της περιοχής των ερευνών εμπίπτει στην υφαλοκρηπίδα που έχει δηλώσει στον ΟΗΕ από τις 18 Μαρτίου 2020, επιχειρώντας να προσδώσει στις αντιδράσεις της επίσημο και θεσμικό χαρακτήρα.

Την ίδια στιγμή, το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών επανήλθε με ιδιαίτερα αυστηρή ανακοίνωση, διαμηνύοντας ότι δεν πρόκειται να αποδεχθεί ερευνητικές δραστηριότητες τις οποίες θεωρεί ότι πραγματοποιούνται εντός των θαλάσσιων ζωνών που διεκδικεί χωρίς την προηγούμενη συναίνεσή του.

Στην ανακοίνωση αναφέρεται χαρακτηριστικά:

«Η διαδικασία συναίνεσης που απαιτείται από τη χώρα μας, σύμφωνα με τις καθιερωμένες διατάξεις του διεθνούς δικαίου της θάλασσας για το τμήμα της δραστηριότητας εντός των ορίων της υφαλοκρηπίδας μας, δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Η αποφασιστικότητά μας να προστατεύσουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα είναι απόλυτη».

Η υπόθεση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Κρήτης–Κύπρου αποκτά, έτσι, διαστάσεις που υπερβαίνουν κατά πολύ το τεχνικό και ενεργειακό σκέλος του έργου. Στην τουρκική επικοινωνιακή αφήγηση, το ζήτημα μετατρέπεται σε πεδίο διπλωματικής αντιπαράθεσης με επίκεντρο τις θαλάσσιες διεκδικήσεις της Άγκυρας και την προσπάθειά της να κατοχυρώσει παρουσία και λόγο στις εξελίξεις της Ανατολικής Μεσογείου.

Το κρίσιμο ερώτημα, ωστόσο, είναι κατά πόσο η διαδικασία επικοινωνίας και συνεννόησης που περιγράφουν τα τουρκικά μέσα συνιστά πράγματι αποδοχή των τουρκικών αξιώσεων ή εάν πρόκειται για μια ερμηνεία που εξυπηρετεί πρωτίστως την επικοινωνιακή και διπλωματική στρατηγική της Άγκυρας.