Ισχυροί “κλυδωνισμοί” στην Ευρώπη σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο: Η Γαλλία αντιμέτωπη με τον κίνδυνο της ακυβερνησίας, τρεις μήνες μετά τον σχηματισμό κυβέρνησης υπό τον Μισέλ Μπαρνιέ

Αντιμέτωπη με τον κίνδυνο της ακυβερνησίας βρίσκεται η Γαλλία τρεις μήνες μετά τον σχηματισμό κυβέρνησης υπό τον Μισέλ Μπαρνιέ, τον οποίο επέλεξε για πρωθυπουργό ο πρόεδρος της χώρας Εμανουέλ Μακρόν.

Μία κυβέρνηση που δεν διαθέτει κοινοβουλευτική αυτοδυναμία και της οποίας η τύχη εξαρτάται λίγο – πολύ από τις διαθέσεις του ακροδεξιού Εθνικού Συναγερμού. Η πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του Εθνικού Συναγερμού Μαρίν Λεπέν είχε καταστήσει σαφές το φθινόπωρο πως δεν προτίθεται να ρίξει την κυβέρνηση Μπαρνιέ, υπερψηφίζοντάς μία από τις προτάσεις μομφής που ανά τακτά χρονικά διαστήματα καταθέτει στη γαλλική Εθνοσυνέλευση ο συνασπισμός των κομμάτων της αριστεράς, το Νέο Λαϊκό Μέτωπο.

Ωστόσο, τις τελευταίες ημέρες, κυρίως δε μετά το ενδεχόμενο να της στερήσει σε λίγους μήνες η γαλλική Δικαιοσύνη το δικαίωμα του εκλέγεσθαι λόγω των οικονομικών ατασθαλιών της κατά τις περιόδους που ήταν ευρωβουλευτής, η ηγέτης της γαλλικής ακροδεξιάς έχει αλλάξει ρότα και αφήνει να εννοηθεί πως εφεξής δεν αποκλείεται να υπερψηφίσει μία από τις προτάσεις μορφής της αριστεράς.

Μία πρώτη ευκαιρία θα της δοθεί κατά πάσα πιθανότητα την ερχόμενη εβδομάδα με αφορμή την κατάρτιση του κρατικού προϋπολογισμού της Γαλλίας για το 2025. Με δεδομένη την έλλειψη κοινοβουλευτικής αυτοδυναμίας, ο πρωθυπουργός Μισέλ Μπαρνιέ αναμένεται ότι θα επιχειρήσει να πετύχει την έγκριση του κρατικού προϋπολογισμού παρακάμπτοντας την κοινοβουλευτική οδό και κάνοντας χρήση του άρθρου 49,3 του γαλλικού Συντάγματος που του δίνει αυτή τη δυνατότητα.

Στην περίπτωση αυτή τα κόμματα της αριστεράς έχουν ήδη ανακοινώσει πως θα καταθέσουν μια ακόμα πρόταση μορφής σε βάρος του. Αν την υπερψηφίσει και η ακροδεξιά, τότε η Γαλλία θα βρεθεί χωρίς κυβέρνηση και χωρίς κρατικό προϋπολογισμό για το 2025.

Ενόψει αυτής της πιθανής εξέλιξης το κόστος δανεισμού της Γαλλίας εκτοξεύτηκε στις διεθνείς αγορές, ενώ η χρηματιστηριακή αγορά της χώρας σημείωσε πτώση. Χθες, Τετάρτη, το κόστος δανεισμού της Γαλλίας για πενταετή ομόλογα αυξήθηκε στο 2,7%, ξεπερνώντας το αντίστοιχο κόστος της Ελλάδας που βρίσκεται στο 2,5%, ενώ οι αποδόσεις των δεκαετών γαλλικών ομολόγων είναι ελάχιστα χαμηλότερες από αυτές της Ελλάδας. Την Παρασκευή, εξάλλου, η Γαλλία θα βρεθεί και πάλι στο μικροσκόπιο ενός οίκου αξιολόγησης, της S&P Global Ratings, έχοντας ήδη λάβει προειδοποιήσεις από τους οίκους Moody’s και Fitch τον Οκτώβριο.

Ενόψει των κινδύνων υποβάθμισης της πιστοληπτικής ικανότητας της Γαλλίας, κυβερνητικοί παράγοντες καλούν τις τελευταίες ημέρες τους 66 βουλευτές του Σοσιαλιστικού κόμματος να αποστασιοποιηθούν από το Νέο Λαϊκό Μέτωπο της αριστεράς και να μην υπερψηφίσουν την πρόταση μομφής. Στην περίπτωση αυτή τα άλλα κόμματα της αριστεράς μαζί με τον Εθνικό Συναγερμό δεν διαθέτουν κοινοβουλευτική πλειοψηφία και η κυβέρνηση Μπάρριερ δεν θα πέσει. Ωστόσο, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, απευθύνονται εις ώτα μη ακουόντων.

Η ηγεσία του γαλλικού Σοσιαλιστικού κόμματος έχει ξεκαθαρίσει πως θα υπερψηφίσει την πρόταση μομφής. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι στους κόλπους της αριστεράς υπάρχει ομοψυχία ως προς το τι μέλλει γενέσθαι μετά την πιθανολογούμενη πτώση της κυβέρνησης Μπαρνιέ. Η Ανυπότακτη Γαλλία του Ζαν Λυκ Μελανσόν, όπως άλλωστε και το κόμμα της Μαρίν Λεπέν, θεωρούν πως από τη στιγμή που το γαλλικό Σύνταγμα ορίζει πως δεν είναι δυνατόν να γίνουν νέες βουλευτικές εκλογές πριν το 2026, ο μόνος δρόμος για την απεμπλοκή από το αδιέξοδο είναι η παραίτηση του Εμανουέλ Μακρόν από την προεδρία της Δημοκρατίας και η προκήρυξη νέων προεδρικών εκλογών.

Αντίθετος σε αυτή την προοπτική δήλωσε ωστόσο σήμερα ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας και νυν βουλευτής Φρανσουά Ολάντ, ο οποίος ανέφερε ότι σε περίπτωση πτώσης της κυβέρνησης Μπαρνιέ ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν θα πρέπει να αναλάβει πρωτοβουλίες ούτως ώστε να σχηματιστεί στη χώρα μία κυβέρνηση που να διαθέτει κοινοβουλευτική αυτοδυναμία. Κατά τον Φρανσουά Ολάντ, η εμμονή του Ζαν Λυκ Μελανσόν υπέρ της άμεσης αποχώρησης του Μακρόν από την προεδρία της Δημοκρατίας οφείλεται στην ψευδαίσθηση που τον διακατέχει ότι θα μπορούσε να γίνει αυτός πρόεδρος της Δημοκρατίας. Κάτι που, όπως είπε, αποκλείεται να συμβεί, καλώντας τον Ζαν Λυκ Μελανσόν να εγκαταλείψει αυτή την ιδέα.