Ισραήλ: Αγόρασε από τη Γερμανία το ισχυρότερο υποβρύχιο στη Μέση Ανατολή- Στα 550 εκατομμύρια ευρώ το κόστος αγοράς

Νέα δεδομένα διαμορφώνει στον υποβρύχιο πόλεμο της Μέσης Ανατολής η ένταξη του INS Drakon, του νέου υποβρυχίου κλάσης Dolphin-2, στο Πολεμικό Ναυτικό του Ισραήλ.

Ισραήλ: Αγόρασε από τη Γερμανία το ισχυρότερο υποβρύχιο στη Μέση Ανατολή- Στα 550 εκατομμύρια ευρώ το κόστος αγοράς

Πρόκειται για ένα υποβρύχιο που συνδυάζει προηγμένες τεχνολογίες πρόωσης, αυξημένη αυτονομία και σημαντικές επιχειρησιακές δυνατότητες, ενισχύοντας περαιτέρω την αποτρεπτική ισχύ του Ισραήλ σε μια περιοχή όπου οι ισορροπίες παραμένουν εξαιρετικά εύθραυστες.

Το νέο υποβρύχιο παραδόθηκε στο ισραηλινό Πολεμικό Ναυτικό από τη γερμανική εταιρεία ThyssenKrupp Marine Systems (TKMS), σύμφωνα με όσα αποκάλυψε η γερμανική ιστοσελίδα «Marine Forum». Η παράδοση πραγματοποιήθηκε με καθυστέρηση περίπου ενός έτους, καθώς αρχικά είχε προγραμματιστεί να γίνει το 2025.

Το INS Drakon αποτελεί το έκτο υποβρύχιο που αποκτά το Ισραήλ από την TKMS και, σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, είναι το μεγαλύτερο υποβρύχιο που έχει κατασκευαστεί στη Γερμανία μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το κόστος του υπολογίζεται περίπου στα 550 εκατομμύρια ευρώ, γεγονός που αποτυπώνει και το υψηλό επίπεδο τεχνολογίας και εξοπλισμού που ενσωματώνει.

Σύστημα AIP και αυξημένη παραμονή κάτω από την επιφάνεια

Ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα του INS Drakon, όπως και των υπόλοιπων υποβρυχίων Dolphin-2, είναι το σύστημα αναερόβιας πρόωσης (AIP). Η συγκεκριμένη τεχνολογία επιτρέπει στο υποβρύχιο να φορτίζει τις μπαταρίες του ενώ βρίσκεται σε κατάδυση, περιορίζοντας την ανάγκη ανάδυσης και, κατ’ επέκταση, μειώνοντας σημαντικά τις πιθανότητες εντοπισμού του.

Σε επιχειρησιακό επίπεδο, αυτό μεταφράζεται σε μεγαλύτερη παραμονή κάτω από την επιφάνεια, αυξημένη αυτονομία και υψηλότερη επιβιωσιμότητα σε συνθήκες πραγματικών επιχειρήσεων. Σε μια περιοχή όπως η Μέση Ανατολή, όπου οι αποστάσεις, οι θαλάσσιες ζώνες και η δυνατότητα αιφνιδιασμού έχουν ιδιαίτερη στρατηγική σημασία, η ικανότητα ενός υποβρυχίου να παραμένει για μεγάλο χρονικό διάστημα αθέατο αποτελεί σημαντικό πλεονέκτημα.

Σε αντίθεση με τα τρία πρώτα υποβρύχια κλάσης Dolphin του Ισραήλ, τα αναβαθμισμένα Dolphin-2, δηλαδή τα INS Tanin, INS Rahav και INS Drakon, διαθέτουν το συγκεκριμένο σύστημα πρόωσης, ενισχύοντας σημαντικά τις δυνατότητές τους.

Το μεγαλύτερο υποβρύχιο της κλάσης

Όπως αναφέρουν ανοιχτές πηγές πληροφόρησης, το INS Drakon έχει μήκος περίπου 73 μέτρα και διαθέτει μεγαλύτερο αριθμό μελών πληρώματος σε σχέση με άλλα υποβρύχια της ίδιας οικογένειας. Το στοιχείο αυτό έχει τροφοδοτήσει σειρά εκτιμήσεων και σεναρίων σχετικά με τον οπλισμό και τα ηλεκτρονικά συστήματα που ενδέχεται να έχουν ενσωματωθεί στο σκάφος.

Ωστόσο, οι πραγματικές δυνατότητες και η ακριβής διαμόρφωση του οπλοστασίου του παραμένουν σε μεγάλο βαθμό απόρρητες. Τόσο το Ισραήλ όσο και η TKMS αποφεύγουν να δημοσιοποιήσουν λεπτομέρειες για τον εξοπλισμό, κάτι που θεωρείται αναμενόμενο όταν πρόκειται για ένα υποβρύχιο με ιδιαίτερα κρίσιμο ρόλο στην ισραηλινή στρατηγική αποτροπή.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του «Der Spiegel», τα INS Tanin και INS Rahav μπορούν να παραμείνουν κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας για έως και 18 ημέρες και να αναπτύξουν ταχύτητα έως 25 κόμβους. Το INS Drakon, από την πλευρά του, φέρεται να διαθέτει πλήρες εκτόπισμα περίπου 2.400 τόνων σε κατάδυση, χαρακτηριστικό που το κατατάσσει στα μεγαλύτερα και ισχυρότερα συμβατικά υποβρύχια της περιοχής.

Ισραήλ: Αγόρασε από τη Γερμανία το ισχυρότερο υποβρύχιο στη Μέση Ανατολή- Στα 550 εκατομμύρια ευρώ το κόστος αγοράς

Άγνωστος ο πλήρης οπλισμός

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο οπλισμός του νέου υποβρυχίου. Αυτό που είναι γνωστό είναι ότι το INS Drakon διαθέτει έξι τορπιλοσωλήνες διαμετρήματος 533 χιλιοστών, καθώς και τέσσερις μεγαλύτερους τορπιλοσωλήνες των 650 χιλιοστών.

Οι τελευταίοι, ωστόσο, δεν περιορίζονται κατ’ ανάγκη στην εκτόξευση τορπιλών, καθώς μπορούν να αξιοποιηθούν και για την ανάπτυξη άλλων οπλικών συστημάτων ή υποβρύχιων οχημάτων. Παράλληλα, έχει διατυπωθεί η εκτίμηση ότι το INS Drakon ενδέχεται να διαθέτει και σύστημα κάθετης εκτόξευσης (VLS), το οποίο θα μπορούσε να διευρύνει σημαντικά το φάσμα των δυνατοτήτων του.

Στο επίκεντρο αυτών των εκτιμήσεων βρίσκονται οι πύραυλοι τύπου Popeye, για τους οποίους εδώ και χρόνια υπάρχουν αναφορές σχετικά με τη δυνατότητα αξιοποίησής τους από ισραηλινά υποβρύχια. Οι αναφορές αυτές, πάντως, δεν επιβεβαιώνονται επισήμως από το Ισραήλ, το οποίο διατηρεί διαχρονικά ιδιαίτερα αυστηρή στάση ως προς τις στρατηγικές δυνατότητες του υποβρυχιακού του στόλου.

Το υπουργείο Άμυνας του Ισραήλ έχει δηλώσει ότι «το INS Drakon θα διαθέτει μοναδικά λειτουργικά συστήματα, εξοπλισμούς και πρωτοποριακές τεχνολογίες» που θα επεκτείνουν τις επιχειρησιακές δυνατότητες των ναυτικών δυνάμεων και ειδικά του 7ο Στόλου, όπου θα υπηρετεί.

Μήνυμα αποτροπής προς το Ιράν

Η απόκτηση του INS Drakon δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη ενίσχυση του ισραηλινού Πολεμικού Ναυτικού. Το υποβρύχιο εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική, στην οποία η δυνατότητα αθέατης προσέγγισης, η μεγάλη αυτονομία και η ισχυρή επιχειρησιακή του παρουσία μπορούν να λειτουργήσουν ως βασικά εργαλεία αποτροπής.

Το γεγονός ότι το Ισραήλ επενδύει σταθερά στην ενίσχυση του υποβρυχιακού του στόλου αποκτά ιδιαίτερη σημασία λόγω της γεωγραφίας της περιοχής και, κυρίως, της αντιπαράθεσης με το Ιράν. Ένα υποβρύχιο με μεγάλη ακτίνα δράσης και δυνατότητα παρατεταμένης παραμονής σε κατάδυση μπορεί να προσφέρει στο Ισραήλ ένα επιπλέον στρατηγικό πλεονέκτημα, χωρίς να απαιτείται η αποκάλυψη της θέσης ή των προθέσεών του.

Σε κάθε περίπτωση, το Ισραήλ παραλαμβάνει ένα από τα πιο σημαντικά, υπερσύγχρονα υποβρύχια στη Μέση Ανατολή, που έχει τις επιχειρησιακές δυνατότητες να γίνει «game changer» χάρη στα λειτουργικά συστήματα και την ισχύ πυρός του και θα λειτουργεί αποτρεπτικά ειδικά απέναντι στο Ιράν, αφού θα μπορεί να πλήττει με ακρίβεια τις στρατηγικές υποδομές της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Το INS Drakon, επομένως, δεν είναι απλώς ένα ακόμη σκάφος στον ισραηλινό υποβρύχιο στόλο. Η τεχνολογία, η αυτονομία και οι άγνωστες ακόμη πλήρεις δυνατότητές του το καθιστούν ένα ιδιαίτερα σημαντικό κομμάτι της ισραηλινής στρατηγικής αποτροπής, προσθέτοντας ένα ακόμη, αθέατο αλλά εξαιρετικά ισχυρό, «χαρτί» στη δύσκολη εξίσωση ασφαλείας της Μέσης Ανατολής.