Ισραήλ: Ο Νετανιάχου απλώνει χέρι συνεργασίας στον Άιζενκοτ υπό τη σκιά του Ιράν – «Ας κλειστούμε σε ένα δωμάτιο και ας τα βρούμε» – Το παρασκήνιο της πρότασης για κυβέρνηση εθνικής ενότητας, η σκληρή απάντηση που αποκαλύπτει το βαθύ ρήγμα και οι κρίσιμες αποφάσεις

Μια νέα, ιδιαίτερα κρίσιμη πολιτική ανατροπή βρίσκεται σε εξέλιξη στο Ισραήλ, καθώς ο Μπενιαμίν Νετανιάχου επιχειρεί να ανοίξει δίαυλο συνεννόησης με τον βασικό πολιτικό του αντίπαλο, Γκάντι Άιζενκοτ, προτείνοντας τη συγκρότηση κυβέρνησης εθνικής ενότητας. Με το Ιράν να βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο των ισραηλινών ανησυχιών για την ασφάλεια, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός επιχειρεί να εμφανίσει την πολιτική συσπείρωση ως επιτακτική ανάγκη για το μέλλον της χώρας.

Η δημόσια παρέμβασή του, το Σάββατο 14 Νοεμβρίου, συνοδεύτηκε από ένα χαρακτηριστικό κάλεσμα προς τον Άιζενκοτ: να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι, χωρίς προαπαιτούμενα, να αφήσουν πίσω τις συγκρούσεις και να αναζητήσουν κοινό έδαφος.

Ωστόσο, πίσω από τις εκκλήσεις για ενότητα κρύβεται μια βαθιά πολιτική αντιπαράθεση, με τις δύο πλευρές να διαφωνούν όχι μόνο για τη σύνθεση της επόμενης κυβέρνησης, αλλά και για το ποιος πρέπει να έχει τον πρώτο λόγο στις αποφάσεις.

Ο Νετανιάχου επικαλείται τον ιρανικό κίνδυνο – «Η απειλή δεν έχει εξαφανιστεί»

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός υποστήριξε ότι η Τεχεράνη επιχειρεί να ανασυγκροτήσει το πυρηνικό της πρόγραμμα, προειδοποιώντας ότι η προοπτική απόκτησης πυρηνικών όπλων από το Ιράν αποτελεί, κατά την εκτίμησή του, υπαρξιακό κίνδυνο για το Ισραήλ.

Μάλιστα, αναφέρθηκε στις ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις του προηγούμενου διαστήματος, υποστηρίζοντας ότι απέτρεψαν μια άμεση απειλή, αλλά δεν εξάλειψαν οριστικά τον κίνδυνο.

Το μήνυμά του ήταν σαφές: Η χώρα χρειάζεται μια ευρεία κυβερνητική συμμαχία, με ισχυρή κοινοβουλευτική βάση, ώστε να μπορεί να λάβει κρίσιμες αποφάσεις απέναντι στις περιφερειακές απειλές.

Ο Νετανιάχου υποστήριξε ακόμη ότι μια κυβέρνηση με οριακή κοινοβουλευτική στήριξη ή με τη συμμετοχή κομμάτων τα οποία ο ίδιος χαρακτηρίζει υποστηρικτές της τρομοκρατίας δεν θα μπορούσε να διαχειριστεί αποτελεσματικά την ιρανική πρόκληση.

Αντίθετα, παρουσίασε μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας ως τη λύση που θα μπορούσε να εξασφαλίσει μεγαλύτερη πολιτική σταθερότητα και μακροπρόθεσμη ασφάλεια.

Η Απάντηση Άιζενκοτ: «Αυτά τα πολιτικά τεχνάσματα δεν λειτουργούν»

Η ανταπόκριση του Γκάντι Άιζενκοτ δεν άφησε περιθώρια για παρερμηνείες. Ο επικεφαλής του κόμματος Γιασάρ αντιμετώπισε την πρωτοβουλία του Νετανιάχου με έντονη δυσπιστία, χαρακτηρίζοντάς την ουσιαστικά μια ακόμη επικοινωνιακή προσπάθεια.

Όπως ανέφερε, οι διαπραγματευτικές ομάδες του Λικούντ και του Γιασάρ έχουν ήδη προγραμματίσει συνάντηση για την Κυριακή, επομένως οι συνομιλίες βρίσκονται σε συγκεκριμένο πλαίσιο και δεν χρειάζονται δημόσιες προσκλήσεις για να ξεκινήσουν.

Ο Άιζενκοτ κατηγόρησε τον Νετανιάχου ότι από τη μία εμφανίζεται να επιδιώκει πολιτική συμφιλίωση και από την άλλη εξακολουθεί να τροφοδοτεί τον διχασμό.

Υποστήριξε, μάλιστα, ότι η πρωτοβουλία του πρωθυπουργού αποσκοπεί στην παρεμπόδιση της δημιουργίας μιας νέας κυβέρνησης, καθώς, σύμφωνα με τον ίδιο, υπάρχει κοινοβουλευτική και κοινωνική πλειοψηφία που επιθυμεί πολιτική αλλαγή.

Το αγκάθι των ακροδεξιών συμμάχων και η προϋπόθεση για το Λικούντ

Το μεγαλύτερο εμπόδιο για μια ενδεχόμενη συμφωνία παραμένει η σύνθεση της κυβέρνησης και κυρίως η παρουσία πολιτικών δυνάμεων που ο Άιζενκοτ θεωρεί ακραίες.

Ο ίδιος έχει ξεκαθαρίσει ότι το Λικούντ θα μπορούσε να συμμετάσχει σε μια κυβέρνηση έκτακτης ανάγκης, υπό συγκεκριμένες πολιτικές προϋποθέσεις, μεταξύ των οποίων η απομάκρυνση από τις ακραίες πολιτικές θέσεις και η αποδοχή των αρχών που έχει θέσει.

Η αναφορά του συνδέεται με το κόμμα Otzma Yehudit και τον υπουργό Εθνικής Ασφάλειας Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ, η παρουσία του οποίου αποτελεί βασικό σημείο πολιτικής αντιπαράθεσης.

Ο Άιζενκοτ έχει επίσης αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο συνεργασίας με το Λικούντ χωρίς τον ίδιο τον Νετανιάχου στην ηγεσία του κυβερνητικού σχήματος.

Το Ισραήλ μπροστά σε κρίσιμες αποφάσεις – Η μάχη για την επόμενη ημέρα

Η πολιτική αντιπαράθεση εκτυλίσσεται σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη συγκυρία για το Ισραήλ. Το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, οι περιφερειακές απειλές, η στρατιωτική ασφάλεια και το ζήτημα της στρατολόγησης των υπερορθόδοξων Εβραίων αποτελούν ζητήματα που δοκιμάζουν τις αντοχές του πολιτικού συστήματος.

Την ίδια ώρα, η εντολή σχηματισμού κυβέρνησης έχει δοθεί στον Άιζενκοτ, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο περίπλοκη την πολιτική εξίσωση.

Το ερώτημα πλέον είναι αν η δημόσια πρόσκληση του Νετανιάχου θα μετατραπεί σε πραγματική συμφωνία ή αν θα παραμείνει ένα ακόμη επεισόδιο στην έντονη σύγκρουση των δύο πολιτικών αντιπάλων.

Σε κάθε περίπτωση, η επόμενη ημέρα στο Ισραήλ προμηνύεται εξαιρετικά δύσκολη, καθώς η μάχη για την εξουσία διασταυρώνεται με τις μεγάλες προκλήσεις ασφαλείας που αντιμετωπίζει η χώρα.