Ισραήλ: «Πρέπει να είμαστε έτοιμοι να δράσουμε μονομερώς, ακόμα και αν μείνουμε μόνοι μας»-Ο υπουργός Εθνικής Ασφάλειας Ιταμάρ Μπεν-Κβίρ απειλεί να «τινάξει στον αέρα» κάθε συμφωνία με το Ιράν

Ο Ιταμάρ Μπεν-Κβίρ συνεχίζει να προκαλεί έντονες αντιδράσεις στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, παραμένοντας μία από τις πιο αμφιλεγόμενες και πολωτικές φυσιογνωμίες της κυβέρνησης του Μπενιαμίν Νετανιάχου.

Ισραήλ: «Πρέπει να είμαστε έτοιμοι να δράσουμε μονομερώς, ακόμα και αν μείνουμε μόνοι μας»-Ο υπουργός Εθνικής Ασφάλειας Ιταμάρ Μπεν-Κβίρ απειλεί να «τινάξει στον αέρα» κάθε συμφωνία με το Ιράν

Σε νέο βίντεο που κυκλοφόρησε ευρέως στα social media, ο Ισραηλινός υπουργός στέλνει ένα ιδιαίτερα σκληρό και απόλυτο μήνυμα προς τη διεθνή κοινότητα: οποιαδήποτε συμφωνία ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν που θα επιτρέπει στην Τεχεράνη να διατηρεί πυρηνικές δυνατότητες ή θα οδηγεί σε χαλάρωση των κυρώσεων θεωρείται, όπως υπονοεί, απαράδεκτη για το Ισραήλ και δεν θα γίνει αποδεκτή στην πράξη.

Ποιος είναι ο Μπεν-Γκβιρ;

Ο 52χρονος ηγέτης του ακροδεξιού κόμματος «Εβραϊκή Δύναμη» (Otzma Yehudit) αποτελεί εδώ και χρόνια μια από τις πιο ακραίες φωνές στο πολιτικό φάσμα του Ισραήλ.

Στο παρελθόν έχει καταδικαστεί για ρατσιστική υποκίνηση, καθώς και για στήριξη οργάνωσης που έχει χαρακτηριστεί τρομοκρατική.

Η πολιτική του άνοδος το 2022 θεωρήθηκε από πολλούς αναλυτές σημείο καμπής, καθώς σηματοδότησε τη βαθύτερη δεξιά μετατόπιση της ισραηλινής πολιτικής σκηνής των τελευταίων δεκαετιών.

Ως υπουργός Εθνικής Ασφάλειας, έχει υπό την εποπτεία του κρίσιμους τομείς της αστυνομίας και έχει επανειλημμένα πιέσει για:

• διεύρυνση των εποικισμών στη Δυτική Όχθη
• αυστηρότερη και πιο επιθετική πολιτική έναντι των Παλαιστινίων
• πιο άμεση και αποφασιστική στρατιωτική στάση απέναντι στο Ιράν

Ισραήλ: «Πρέπει να είμαστε έτοιμοι να δράσουμε μονομερώς, ακόμα και αν μείνουμε μόνοι μας»-Ο υπουργός Εθνικής Ασφάλειας Ιταμάρ Μπεν-Κβίρ απειλεί να «τινάξει στον αέρα» κάθε συμφωνία με το Ιράν

Η στάση του για το Ιράν

Στο πρόσφατο μήνυμά του, ο Μπεν-Κβίρ διατυπώνει με απόλυτη σαφήνεια τη θέση του: «Δεν θα επιτρέψουμε σε καμία κυβέρνηση, ούτε καν στην αμερικανική, να αφήσει το Ιράν να διατηρήσει πυρηνικές δυνατότητες. Το Ισραήλ πρέπει να είναι έτοιμο να δράσει μονομερώς, ακόμα και αν μείνει μόνο του».

Η τοποθέτηση αυτή έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τις διπλωματικές προσπάθειες που έχουν κατά καιρούς επιχειρηθεί από την Ουάσιγκτον, τόσο επί της κυβέρνησης του Ντόναλντ όσο και επί του Μπάιντεν για μια νέα συμφωνία περιορισμού του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος.

Παράλληλα, ο Ισραηλινός υπουργός ανήκει στην ομάδα των κυβερνητικών στελεχών που πιέζουν για προληπτικό στρατιωτικό πλήγμα κατά ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων, ακόμη και με το ρίσκο μιας ευρύτερης περιφερειακής ανάφλεξης στη Μέση Ανατολή.

Εσωτερικές αντιδράσεις στο Ισραήλ

Στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό, ο Μπεν-Γκβιρ απολαμβάνει ισχυρή υποστήριξη από τμήματα της σκληρής δεξιάς και των εποίκων, όμως ταυτόχρονα προκαλεί έντονες αντιδράσεις από το κεντρώο και αριστερό πολιτικό φάσμα, αλλά και από μεγάλο μέρος της διεθνούς διπλωματικής κοινότητας.

Αναλυτές τον περιγράφουν συχνά ως μια από τις πιο επικίνδυνες πολιτικές φωνές της χώρας, ενώ άλλοι τον αντιμετωπίζουν ως αυθεντική έκφραση μιας νέας, πιο επιθετικής και ιδεολογικά αδιαπραγμάτευτης ισραηλινής δεξιάς.

Τι σημαίνει για την περιοχή

Η πολιτική και ρητορική του επιρροή περιπλέκει ακόμη περισσότερο κάθε προσπάθεια αποκλιμάκωσης στη Μέση Ανατολή.

Όσο η παρουσία του ενισχύεται εντός της κυβέρνησης Νετανιάχου, τόσο στενεύουν τα περιθώρια για διπλωματικούς συμβιβασμούς με το Ιράν, ακόμη και όταν υπάρχει διεθνής πίεση προς αυτή την κατεύθυνση.

Το κρίσιμο ερώτημα που αναδύεται είναι αν ο Νετανιάχου θα μπορέσει να ισορροπήσει ανάμεσα στις εσωτερικές πιέσεις των ακροδεξιών εταίρων του ή αν τελικά θα βρεθεί να ακολουθεί μια πιο ριψοκίνδυνη στρατηγική, με απρόβλεπτες συνέπειες για ολόκληρη την περιοχή.

Σε κάθε περίπτωση, η κατάσταση στη Μέση Ανατολή παραμένει εξαιρετικά εύθραυστη — και ο Itamar Ben-Gvir εξακολουθεί να θεωρείται από πολλούς ένας από τους παράγοντες που αυξάνουν τη γεωπολιτική αστάθεια.