Η ιστορία του Έλληνα μαιευτήρα που αψήφησε το θάνατο για τη ζωή ενός μωρού

Η ιστορία του μαιευτήρα – γυναικολόγου Γιάννη Παχάκη είναι πραγματικά εντυπωσιακή και αντιπροσωπεύει την αφοσίωση και τον επαγγελματισμό που επιδεικνύουν ορισμένοι γιατροί έναντι των ασθενών τους.

Η απόφασή του να ολοκληρώσει την επέμβαση παρά την έντονη δυσφορία και τον πόνο στο στήθος αποδεικνύει την αφοσίωσή του στον ασθενή και το επάγγελμά του.

Το χρονικό της υπόθεσης

Το περιστατικό σημειώθηκε στο Ασκληπιείο το 2018 κατά τη διάρκεια καισαρικής και με υπεύθυνο γιατρό τον εδώ και 50 χρόνια μαιευτήρα – γυναικολόγο Γιάννη Παχάκη, ο οποίος έχει βοηθήσει να έρθουν στον κόσμο χιλιάδες παιδιά. Το χειρουργείο άρχισε περίπου στις 8 το πρωί. Όλη η ιατρική ομάδα ήταν στη θέση της και την ώρα που ο κ. Παχάκης έπρεπε να κάνει ράμματα στη γυναίκα που γέννησε ένα υγιές παιδί, αισθάνθηκε έντονη δυσφορία και οξύ πόνο στο στήθος.

Ο ίδιος αλλά και οι συνάδελφοί του κατάλαβαν αμέσως, ότι πρόκειται για κάτι σοβαρό και του φώναξαν να βγάλει την ιατρική μπλούζα, να ολοκληρώσει άλλος γιατρός την επέμβαση και εκείνος να μεταφερθεί αμέσως στο νοσοκομείο, αφού είναι κρίσιμο ζήτημα η άμεση αντιμετώπιση του ασθενούς. Ωστόσο, ο γυναικολόγος αρνήθηκε να το κάνει και έμεινε για περίπου μια ώρα μέσα στην αίθουσα, μέχρι να τελειώσει τη δουλειά του και να σιγουρευτεί, ότι όλα πάνε καλά με τη γυναίκα που μόλις είχε γεννήσει.

Αμέσως μετά, μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ στην Καρδιολογική Κλινική του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ηρακλείου όπου υπεβλήθη σε εξετάσεις και μεταφέρθηκε στο χειρουργείο.

Οι γιατροί διέγνωσαν οξύ στεφανιαίο επεισόδιο και υπεβλήθη σε επέμβαση με μπαλονάκι και 3 στεντ. Ο Γιάννης Παχάκης νοσηλεύθηκε στην Εντατική και στη συνέχεια σε θάλαμο της κλινικής και έπειτα από 8 ημέρες πήρε εξιτήριο.

Ο ίδιος είπε στην εφημερίδα Πατρίς: «Ήταν νωρίς το πρωί, περίπου 8.00, και βρισκόμασταν στα μισά του χειρουργείου όταν αισθάνθηκα αυτόν τον έντονο πόνο στο στήθος.

Αν και δεν είχα αντιμετωπίσει στο παρελθόν προβλήματα με την καρδιά μου, κατάλαβα τι συνέβαινε, αλλά δεν μπορούσα να φύγω χωρίς να κλείσω την τομή στη μήτρα και την κοιλιά της γυναίκας και ας φώναζαν οι άλλοι γιατροί να σταματήσω. Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να δοθεί δημοσιότητα σε αυτό το θέμα. Προτεραιότητα έχει ο ασθενής. Αυτό έπρεπε να κάνω και αυτό έκανα».