Η ιστορία της 85χρονης γυναίκας που έχασε τα τρία της παιδιά και ξεκίνησε να ταξιδεύει με ποδήλατο

Η ποδηλασία στη μνήμη τους έγινε ο λόγος για να ζει.

Η ποδηλασία έχει γίνει κάτι περισσότερο από μια συνήθεια για τη “Granny Mave”, όπως είναι γνωστή η Mavis Paterson. Έχει γίνει απαραίτητη για την ίδια την ύπαρξή της, ο λόγος που ζει, αφού και τα τρία ενήλικα παιδιά της πέθαναν μέσα σε τέσσερα χρόνια το ένα μετά το άλλο – η Sandy το 2012, η Katie το 2013 και ο Bob το 2016.

Στη μνήμη των παιδιών της, η 85χρονη γιαγιά ξεκίνησε τον Μάιο την πιο πρόσφατη «πρόκληση αντοχής της», κάνοντας ποδηλασία 1.000 μιλίων γύρω από τη Σκωτία, ξεκινώντας από το Mull of Galloway, πριν κατευθυνθεί βόρεια, ακολουθώντας το περίγραμμα της χώρας μέχρι να φτάσει ξανά στο Mull of Galloway.

«Αν δεν είχα το ποδήλατό μου, και αυτό είναι τρομερό να το λέω, δεν νομίζω ότι θα ήθελα να ζήσω», δήλωσε στο CNN Sport.

«Το να χάνεις ολόκληρη την οικογένειά σου, είναι απίστευτο. Η κόρη μου είπε κάποτε, επειδή είχε πεθάνει ένας φίλος της: “Μαμά, φαντάσου να χάνεις ένα παιδί“. Απάντησα: “Το ξέρω. Δεν θα μπορούσα να το φανταστώ”. Όλα τα δικά μου, πλέον, έχουν φύγει».

Η ποδηλασία της παρείχε κάποια παρηγοριά, έναν τρόπο να αντιμετωπίσει την αδιανόητη απώλεια.

«Ήταν και παραμένει δύσκολο για μένα, αλλά τα κατάφερα και οι άνθρωποι λένε: “Ω, είσαι δυνατή”. δεν ξέρω από πού προέρχεται η δύναμη. Με ρωτούν. Δεν ξέρω. Τα καταφέρνω, το ποδήλατό μου βοηθάει και έχω υπέροχους φίλους».

Η Mavis Paterson ποδηλατούσε κάθε μέρα επί ένα μήνα γύρω από την περιφέρεια της Σκωτίας, στο όμορφο τοπία, εκτεθειμένη στους κινδύνους των δρόμων και τον απρόβλεπτο καιρό. Κάθε μέρα, ξυπνούσε νωρίς και ξεκινούσε για ποδηλασία – καλύπτοντας έως και 50 μίλια την ημέρα – και συγκεντρώνοντας χρήματα για τη βρετανική φιλανθρωπική οργάνωση Macmillan Cancer Support.

Σε όλο το μήκος της διαδρομής, θυμάται άλλους ποδηλάτες που έβγαιναν για να της κρατήσουν συντροφιά, προσφέροντας «καταπληκτική υποστήριξη», ενώ ορισμένοι από αυτούς ποδηλατούσαν μαζί της για αρκετές ημέρες κάθε φορά.

«Πολλοί από αυτούς έχουν όλο τον ποδηλατικό εξοπλισμό, τα σωστά πετάλ, τα λάστιχα, τη σέλα. Εγώ δεν έχω τίποτα από αυτά. Έχω συνηθισμένα πετάλια. Δεν μπορώ να κάνω (τις τάπες)… Θα έπεφτα συνέχεια από το ποδήλατο. Είμαι απλώς μια χαρούμενη ποδηλάτισσα».

Η υποστήριξη αυτή ήταν σταθερή σε όλη τη διάρκεια της διαδρομής της Paterson στη Σκωτία, με αποκορύφωμα το πλήθος στον τερματισμό που είχε συγκεντρωθεί για να την επευφημήσει.

«Και στη μέση (του πλήθους), βλέπω τον εγγονό μου. Έχω έναν εγγονό που είναι 1,80 μ. και τον είδα και έτρεξα προς το μέρος του και ήταν τόσο συναρπαστικό», είπε.

Στην πορεία της διαδρομής της γιόρτασε, επίσης, τα 85α γενέθλιά της, γεγονός που σηματοδοτήθηκε από ένα πάρτι στη σκωτσέζικη πόλη Moffat, ανάμεσα στις κορυφές των λόφων της διαδρομής της.

«Ελπίζω να μη χρειαστεί να κατέβω από το ποδήλατό μου», θυμάται η να σκέφτεται όταν ανέβαινε με το ποδήλατο τον πιο απότομο λόφο της διαδρομής της.

«Και δεν το έκανα. Κατάφερα να φτάσω στην κορυφή. Ξεφυσούσα και ξεφυσούσα και οι άνθρωποι έλεγαν: “Γιατί δεν παίρνεις ένα ηλεκτρικό ποδήλατο;”. Κι εγώ απαντούσα πως θέλω ένα ποδήλατο κανονικό, που να κάνει όλη τη δουλειά, ώστε να μπορέσω να φτάσω στην κορυφή και να πω πως τα κατάφερα. Το έκανα και αυτό».

Οι μαραθώνιοι και η αρχή της ενασχόλησης με την ποδηλασία

Έχοντας συνηθίσει να τρέχει μαραθωνίους και ημιμαραθωνίους, η Paterson ξεκίνησε να κάνει ποδήλατο όταν τα γόνατά της άρχισαν να της δημιουργούν προβλήματα.

Άρχισε να θέτει προκλήσεις στον εαυτό της- το 2008 διέσχισε με ποδήλατο τον Καναδά μαζί με μια φίλη της, αν και ένα μέρος της διαδρομής το έκανε μόνη της όταν η φίλη της αντιμετώπισε προβλήματα υγείας.

Διασχίζοντας με το ποδήλατο την επαρχία του Σασκάτσουαν, η Paterson θυμάται χιλιόμετρα και χιλιόμετρα δρόμων και χωραφιών. «Αν και ήμουν μόνη, δεν ένιωσα ποτέ μοναξιά. Συνήθιζα να μιλάω στο ποδήλατό μου και να κάνω πλάκα με όλα αυτά».

Στη συνέχεια, το 2019, διέσχισε με το ποδήλατο το μήκος της Μεγάλης Βρετανίας, από το νοτιότερο σημείο της στο Lands End έως το βορειότερο σημείο της στο John O’Groats, και έγινε η γηραιότερη γυναίκα που ολοκλήρωσε ποτέ τη διάσημη διαδρομή.

Με κάθε πρόκληση, η Paterson συγκέντρωνε χρήματα για την Macmillan Cancer Support – οργάνωση η οποία παρέχει υγειονομική περίθαλψη, συμβουλές και υποστήριξη σε όσους πάσχουν από καρκίνο – και μόνο με τον ποδηλατικό της γύρο στη Σκωτία έχει συγκεντρώσει μέχρι στιγμής σχεδόν 70.000 λίρες (80.000€) για τη φιλανθρωπική οργάνωση, υπερδιπλάσια από τον αρχικό της στόχο των 30.000 λιρών (34.000€).

«Εκπλήσσομαι με το πόσο γενναιόδωροι είναι οι άνθρωποι και χαίρομαι τόσο πολύ που μπορώ να τους δώσω αυτά τα χρήματα», δήλωσε.

Η σκληρή προπόνηση για να τα καταφέρει

Η προπόνηση για ένα τέτοιο εγχείρημα απαιτούσε από την 85χρονη Paterson να βγαίνει με το ποδήλατο σε όλους τους τύπους καιρού, πέντε ή έξι φορές την εβδομάδα.

«Όταν είσαι στην ηλικία μου, αν δεν προπονείσαι και νομίζεις ότι μπορείς να πας να κάνεις κάτι, ε, δεν μπορείς», λέει. «Είναι σκληρή προπόνηση. Χάρη σε αυτή τα κατάφερα και δεν ένιωσα καθόλου μεγάλη».

«Αν μπορεί εκείνη, μπορώ και εγώ»

Η Paterson σκοπεύει να συνεχίσει και να συγκεντρώσει χρήματα στο μέλλον, στη μνήμη των παιδιών της.
«Ξέρω ότι οι άνθρωποι έχουν σκεφτεί: “Αν αυτή η ηλικιωμένη κυρία μπορεί να το κάνει, μπορώ να το κάνω κι εγώ”. Και επίσης άνθρωποι που ήταν λίγο καταθλιπτικοί και σκέφτηκαν: “Θεέ μου, δεν θα έπρεπε να είμαι έτσι. Κοίτα τη Mave, έχασε όλα τα παιδιά της”. Έτσι, πολλοί ξεκίνησαν να κάνουν ποδήλατο χάρη στις δικές μου ποδηλατοβόλτες. Οι άνθρωποι λένε συνέχεια ότι είμαι πηγή έμπνευσης. Λοιπόν, αν είμαι, αυτό είναι υπέροχο, χαίρομαι γι’ αυτό».