Ήταν τελικά η Αλάσκα, η νέα «Γιάλτα»;- Τραμπ και Πούτιν «μοίρασαν» ξανά τον κόσμο δίνοντας την Ανατολική Μεσόγειο στον Ερντογάν!- Που θα καταλήξει η Ελλάδα;

Οι Ντόναλντ Τραμπ και Βλαντίμιρ Πούτιν φαίνεται πως ξαναμοίρασαν τον κόσμο, διατηρώντας παράλληλα μια ιδιαίτερα προνομιακή θέση για την Τουρκία και τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Ήταν τελικά η Αλάσκα, η νέα «Γιάλτα»;- Τραμπ και Πούτιν «μοίρασαν» ξανά τον κόσμο δίνοντας την Ανατολική Μεσόγειο στον Ερντογάν!- Που θα καταλήξει η Ελλάδα;

Η πρόσφατη συνάντηση στην Αλάσκα μοιάζει να αποτελεί το νέο σκηνικό μιας ευρύτερης γεωπολιτικής ανακατανομής, με αναλογίες στην ιστορική Γιάλτα του 1945.

Τα πρώτα στοιχεία δείχνουν ότι οι ισορροπίες αλλάζουν δραματικά:

• Οι Ηνωμένες Πολιτείες φαίνεται πως ουσιαστικά ευθυγραμμίζονται με τη ρωσική πλευρά στην Ουκρανία, παρά τις προσπάθειες να κρατήσουν κάποια «προσχήματα» διεθνούς νομιμοφάνειας.

• Η Ρωσία, από την άλλη, φαίνεται να αγνοεί περιφερειακές κρίσεις όπως αυτή της Βενεζουέλας και χαρακτήρισε τη Γροιλανδία «απομεινάρι της αποικιοκρατίας», αμφισβητώντας το ηθικό δικαίωμα υπεράσπισης των ευρωπαϊκών κρατών.

Η εικόνα που διαμορφώνεται στην Αλάσκα είναι σαφής: ο κόσμος μοιάζει να έχει μοιραστεί ξανά, και το μεγάλο ερώτημα παραμένει ποια πλευρά θα καταλάβει η Ελλάδα.

Σημαντικό είναι ότι η συμφωνία αυτή δεν αγγίζει την Κίνα· εστιάζει στην Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την αμερικανική ήπειρο. Σε αυτό το πλαίσιο, κάποιες περιφερειακές δυνάμεις αναδεικνύονται ιδιαίτερα κερδισμένες. Πρωτίστως, η Τουρκία υπό τον Ερντογάν, η οποία διατηρεί ισχυρές σχέσεις τόσο με τον Πούτιν όσο και με τον Τραμπ.

Ήταν τελικά η Αλάσκα, η νέα «Γιάλτα»;- Τραμπ και Πούτιν «μοίρασαν» ξανά τον κόσμο δίνοντας την Ανατολική Μεσόγειο στον Ερντογάν!- Που θα καταλήξει η Ελλάδα;

Για την Ελλάδα, αυτό σημαίνει ότι κάθε προσπάθεια διαπραγμάτευσης για επίλυση εκκρεμών ζητημάτων – ακόμη και σε περιοχές όπως η υφαλοκρηπίδα και η ΑΟΖ – ξεκινά από εξαιρετικά δυσμενή βάση. Η αποφυγή μιας αρνητικής εξέλιξης σε αυτές τις διαβουλεύσεις είναι κρίσιμη.

Παράλληλα, οι Ένοπλες Δυνάμεις πρέπει να είναι σε πλήρη ετοιμότητα, καθώς ενδεχόμενη στρατιωτική πίεση μπορεί να εμφανιστεί από τον Έβρο μέχρι την Κύπρο.

Ένα ακόμα ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι φαίνεται πως ένας από τους «χαμένους» της ανακατανομής είναι το Ισραήλ, με οφέλη να απορρέουν για την Τουρκία. Αυτό καθιστά μονόδρομο τη σύσφιγξη στρατιωτικών σχέσεων με το Ισραήλ, σε μια κίνηση που ίσως καθορίσει μεσοπρόθεσμα τις περιφερειακές ισορροπίες.

Η Αλάσκα, λοιπόν, ίσως αποδειχθεί το νέο σημείο αναφοράς για τις γεωπολιτικές ισορροπίες, με την Ελλάδα να καλείται να κινηθεί στρατηγικά και προνοητικά σε ένα περιβάλλον που αλλάζει ραγδαία.