“Καταπέλτης” ο Ευάγγελος Μυτιληναίος κατά της ΕΕ: Τιμωρεί το καθαρό αλουμίνιο ενώ η επέκταση άνθρακα εκτός Ευρώπης συνεχίζεται χωρίς περιορισμούς

Με ανάρτησή του στο διαδίκτυο ο Ευάγγελος Μυτιληναίος καταγγέλλει τα λάθη της ευρωπαϊκής πολιτικής που οδηγούν την παραγωγή μετάλλων εκτός Γηραιάς Ηπείρου.

Διαβάστε αναλυτικά την ανάρτησή του:

«Η Ευρώπη τιμωρεί το καθαρό αλουμίνιο ενώ οι κολοσσοί του άνθρακα ανεβαίνουν — Η διόρθωση στο ETS δεν μπορεί να περιμένει

Το πιο πρόσφατο άρθρο του Bloomberg (“Chinese Tycoons Are Turning Indonesia Into an Aluminum Giant”, 9 Ιουλίου 2025) αποκαλύπτει μια σκληρή αλήθεια:

«Η Ινδονησία αντιπροσώπευε περίπου το 7% της παγκόσμιας παραγωγής νικελίου πριν από μια δεκαετία — σήμερα αντιστοιχεί σχεδόν στο 60%, χάρη στον φθηνό άνθρακα και τα κινεζικά χυτήρια.»

Τώρα το ίδιο συμβαίνει και με το αλουμίνιο:

«Τα αποθέματα βωξίτη της Ινδονησίας επαρκούν για να υποστηρίξουν μια εκτεταμένη βιομηχανία τήξης, βασισμένη σε φθηνό εργατικό δυναμικό και λιγνιτική ενέργεια.»

Πρόκειται για ανάπτυξη βασισμένη σε ορυκτά καύσιμα χωρίς κανένα κόστος άνθρακα — ακριβώς αυτό από το οποίο υποτίθεται ότι απομακρύνεται η Ευρώπη.

Κι όμως, η ίδια η ευρωπαϊκή αλυσίδα αξίας αλουμινίου —στην προκειμένη περίπτωση η κατεργασία αλουμίνας και η ανακύκλωση, και οι δύο με πολύ χαμηλότερες εκπομπές— τιμωρείται μέσω του ETS της ΕΕ, το οποίο εντάσσει την παραγωγή σε ένα γενικό και επιστημονικά αβάσιμο πρότυπο αναφοράς (benchmark).

Αυτό σημαίνει ότι οι διαδικασίες χαμηλών εκπομπών της Ευρώπης αποκλείονται από τον παγκόσμιο ανταγωνισμό λόγω κόστους.

Όπως έχει προειδοποιήσει η European Aluminium σε πρόσφατη επιστολή των CEOs, αυτό δεν είναι μόνο άδικο — είναι στρατηγικά ανεύθυνο.

Φορολογούμε τους καθαρότερους παραγωγούς στον κόσμο, την ώρα που αφήνουμε την τροφοδοτούμενη με άνθρακα επέκταση εκτός Ευρώπης να συνεχίζεται χωρίς περιορισμούς.

Τι χρειάζεται άμεση διόρθωση:

▪ Ένα ρεαλιστικό πρότυπο ETS για την κατεργασία αλουμίνας, που να αναγνωρίζει τον ρόλο της ως Κρίσιμης & Στρατηγικής Πρώτης Ύλης.

▪ Ένα ξεχωριστό πρότυπο για την ανακύκλωση, όπου οι εκπομπές είναι συχνά 90–95% χαμηλότερες σε σχέση με την πρωτογενή τήξη.

▪ Μια «αναστολή ρολογιού» (stop-the-clock) ώστε να αποφευχθούν οι καταστροφικές και παράλογες πρόσθετες επιβαρύνσεις στους Ευρωπαίους παραγωγούς Κρίσιμων Πρώτων Υλών (CRMs).

Η αδράνεια σημαίνει τη συνέχιση της μεταφοράς της παγκόσμιας παραγωγής αλουμινίου εκεί όπου κυριαρχεί ο άνθρακας και οι εκπομπές δεν κοστίζουν τίποτα — και την απώλεια της ίδιας της βιομηχανικής ραχοκοκαλιάς της Ευρώπης.»