Κατάθεση ψυχής από την Δήμητρα Ματσούκα: «Ο μπαμπάς μου δεν ήταν ποτέ παρών στις ζωές μας»

Κατάθεση ψυχής από την Δήμητρα Ματσούκα

Η Δήμητρα Ματσούκα, είναι μία δημοφιλής ηθοποιός με πολύ αγαπημένους ρόλους στην Ελληνική τηλεόραση αλλά και κινηματογράφο, ποιος δεν θυμάται την ερμηνεία της στις σειρές “Είμαστε στον αέρα” και “Κάτι Τρέχει με τους Δίπλα”. Ενώ φέτος την απολαύσαμε στην νέα πρωτότυπη σειρά του ANT1+ “Στα 4”

Η δημοφιλής ηθοποιός, Δήμητρα Ματσούκα, έδωσε συνέντευξη στον Τάσο Τρύφωνος και στην εκπομπή «Τετ Α Τετ» και μίλησε, μεταξύ άλλων, για τα παιδικά της χρόνια στη Γλυφάδα, τα αδέρφια της και τους γονείς της που χώρισαν. Ενώ αναφέρθηκε και στην σχέση της, τον επιχειρηματία και Ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Πέτρο Κόκκαλη.

Δήμητρα Ματσούκα: «Δεν έχω πολλές μνήμες από τα παιδικά μου χρόνια»
Μεγάλωσα στη Γλυφάδα μέχρι τα 24 μου, αλλά η αλήθεια είναι πως δεν έχω πολλές μνήμες από τα παιδικά μου χρόνια. Δεν ξέρω γιατί, δεν θυμάμαι πράγματα πολλά. Θυμάμαι πως δεν ήμασταν οικογένεια που πήγαινε διακοπές, ο πατέρας μου ήταν και παραμένει ένας άνθρωπος της πόλης και που απεχθανόταν οτιδήποτε έχει να κάνει με θάλασσες και εκδρομές και τα λοιπά. Μέναμε, όμως, στη Γλυφάδα και έτσι το έφερνε βόλτα, γιατί ήμασταν συνέχεια στη θάλασσα.

Ο πατέρας μου, αρχικά, ήταν τελωνειακός, αργότερα τραγουδούσε και μάλλον από εκεί το πήρε το τραγούδι και η αδελφή μου. Η μαμά μου δούλευε για χρόνια σαν ρεσεψιονίστ σε ένα ξενοδοχείο στη Γλυφάδα. Εγώ είμαι το μεσαίο παιδί, με τον αδελφό μου να είναι από τον πρώτο γάμο της μαμάς μου και να έχουμε μεγαλώσει, βέβαια, μαζί.

Εγώ πάντα ήμουν πάρα πολύ υπεύθυνη για ότι αφορά την αδελφή μου. Είχαμε έξι χρόνια διαφορά, που είναι σημαντικά, χωρίς καμιά αμφιβολία και αισθανόμουν πάντα ότι έχω χρέος απέναντι στην αδελφή μου. Τώρα έχει γίνει μητέρα και το παίζω εγώ η μικρή της οικογένειας.

Δήμητρα Ματσούκα: «Ο μπαμπάς μου δεν ήταν ποτέ παρών στις ζωές μας»
Ο πατέρας μου δεν ήταν παρών στις ζωές μας ιδιαίτερα. Χώρισαν οι γονείς μου και δεν ήταν ποτέ παρών στη ζωή μας. Ούτε ως παιδί ούτε ως έφηβη ούτε τώρα.

Αλλά όποτε βρισκόμασταν με τον μπαμπά μου ήταν ένας άνθρωπος που θυμάμαι πάντα με πολλή συγκίνηση γιατί ήταν ένας άνθρωπος πολύ γενναιόδωρος, πολύ τρυφερός, σε ενθάρρυνε πολύ για όποια τρελή σκέψη μπορεί να είχα κι εγώ και η αδελφή μου. Είναι πολύ σημαντικό αυτό νομίζω για το πως μεγαλώνει ένας άνθρωπος, να έχει την αποδοχή και την αγάπη των γονιών του. Σε αυτό ο μπαμπάς μου ήταν υπέροχος.