Κατερίνα Γιουλάκη: Μια εμβληματική μορφή της ελληνικής υποκριτικής – Οι σημαντικοί σταθμοί της πορείας της και η σχέση της με το «Ρετιρέ»

Συντακτική Ομάδα

13.06.2025

Θλίψη και συγκίνηση σκόρπισε στον καλλιτεχνικό κόσμο και το ευρύ κοινό η είδηση του θανάτου της Κατερίνας Γιουλάκη, η οποία άφησε την τελευταία της πνοή σε ηλικία 87 ετών.

Η αγαπημένη ηθοποιός υπήρξε μια από τις πλέον αναγνωρίσιμες και αγαπητές φυσιογνωμίες του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου, αφήνοντας πίσω της μια παρακαταθήκη γεμάτη σπουδαίες ερμηνείες και αξέχαστους ρόλους.

Απόφοιτος του Εθνικού και θεατρική πρωταγωνίστρια

Γεννημένη στην Αθήνα στις 27 Μαρτίου 1938, η Κατερίνα Γιουλάκη σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, μια σχολή-σταθμό για το ελληνικό θέατρο. Η πρώτη της θεατρική εμφάνιση ήρθε το 1959 με την παράσταση «Η κυρία του κυρίου» στον θίασο του Ντίνου Ηλιόπουλου, σηματοδοτώντας την έναρξη μιας διαδρομής γεμάτης επιτυχίες και αναγνώριση.

Ανάμεσα στους πιο γνωστούς ρόλους της στο σανίδι συγκαταλέγονται οι παραστάσεις «Ξυπόλητοι στο πάρκο» (1984), «Έναν σωσία και γρήγορα» (1990), και «Πέντε λεπτά από Ομόνοια» (1999), που ανέδειξαν την υποκριτική της δεξιοτεχνία, αλλά και την ικανότητά της να ισορροπεί μεταξύ κωμωδίας και δραματικών αποχρώσεων.

Τηλεόραση: Από τη «Μηχανοράφτρα πεθερά» στο λατρεμένο «Ρετιρέ»

Η είσοδός της στη μικρή οθόνη ξεκίνησε με τη σειρά «Το σπίτι με τον φοίνικα» το 1970, και συνεχίστηκε με σταθερή παρουσία σε επιτυχημένες παραγωγές. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζει το εμβληματικό «Ρετιρέ» (1990–1992), όπου ερμήνευσε με απαράμιλλο μπρίο την «Κατερίνα Σοφιανού», έναν ρόλο που έγινε συνώνυμος της ταυτότητάς της για το ευρύ κοινό.

Σε συνέντευξή της το 2018, η ίδια είχε σχολιάσει με χαρακτηριστική ταπεινότητα:

«Ένα σιριαλάκι ήταν. Μόνο Όσκαρ που δεν μας έδωσαν… Μου άφησε αναγνωσιμότητα και τρυφερές στιγμές. Την εποχή που γυριζόταν άγγιζε τα προβλήματα των εργαζομένων, της οικογένειας.»

Η σειρά, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Γιάννη Δαλιανίδη, αγαπήθηκε όσο λίγες και σημείωσε τεράστια τηλεθέαση, με 84 επεισόδια σε δύο σεζόν. Η Γιουλάκη είχε επίσης συμμετοχές σε 15 τηλεοπτικές σειρές, ανάμεσά τους τα «Τα παιδιά του Ζεβεδαίου», «Συγκάτοικοι στην τρέλα», «Κωνσταντίνου και Ελένης» και «Σαν το σπίτι σας!».

Πλούσια φιλμογραφία και αναγνωρίσιμη φυσιογνωμία του παλιού ελληνικού κινηματογράφου

Η παρουσία της στη μεγάλη οθόνη ήταν εξίσου επιδραστική. Ξεκίνησε το 1961 με την ταινία «Δουλέψτε για να φάτε» και πρωταγωνίστησε σε συνολικά 42 ταινίες και 17 βιντεοταινίες, από τις οποίες πολλές έχουν καταγραφεί στη συλλογική μνήμη του κοινού.

Από τις πιο γνωστές κινηματογραφικές της δουλειές ήταν οι:
– «Οι γαμπροί της Ευτυχίας»
– «Ο φίλος μου ο Λευτεράκης»
– «Ο παπατρέχας»
– «Μια Ιταλίδα από την Κυψέλη»
– «Το παίζω και πολύ άνδρας»
– «Ο διαχειριστής»

Επίσης, υπήρξε ιδιαίτερα δραστήρια στην εποχή των βιντεοταινιών της δεκαετίας του ’80, με χαρακτηριστικές εμφανίσεις σε τίτλους όπως «Η Μαντόνα από τα Πετράλωνα», «Η δικηγορίνα» και «Καψούρης, πονηρός και ζηλιαρόγατος».

Η σιωπηλή αποχώρηση από τα φώτα και η απάντηση της κόρης της

Τα τελευταία χρόνια της ζωής της, η Κατερίνα Γιουλάκη είχε επιλέξει να αποσυρθεί από τη δημόσια ζωή, θέλοντας να διατηρήσει την αξιοπρέπεια και την εικόνα της, όπως η ίδια είχε πει:

«Ήθελα να με θυμούνται όπως ήμουν παλιά, όχι όπως τώρα που είμαι μια παλιόγρια.»

Το 2025, κάποια δημοσιεύματα επιχείρησαν να «εισβάλουν» στην ιδιωτική της ζωή, προκαλώντας την έντονη αντίδραση της κόρης της, Δέσποινας Δημοπούλου.
Η ίδια είχε ξεκαθαρίσει σε τηλεοπτική της παρέμβαση:

«Δεν ισχύει τίποτα. Σας το λέω εγώ που ζω μαζί της. Είναι μια χαρά στην υγεία της. Δεν στοχοποιούμε ανθρώπους που έχουν αποσυρθεί από τη δημοσιότητα.»

Μια κληρονομιά γεμάτη σεβασμό και μνήμη

Η Κατερίνα Γιουλάκη υπήρξε υπόδειγμα ηθοποιού: καλλιεργημένη, αξιοπρεπής και αφοσιωμένη στην τέχνη της. Οι ρόλοι της δεν περιορίστηκαν σε ερμηνείες· μετουσιώθηκαν σε σύμβολα εποχής, είτε στην ασπρόμαυρη οθόνη είτε στα έγχρωμα πλάνα της τηλεόρασης των ’90s.

Η παρακαταθήκη της, γεμάτη γέλιο, συναίσθημα και αυθεντικότητα, θα συνεχίσει να εμπνέει, να συγκινεί και να διδάσκει τους επόμενους – όπως αρμόζει σε μία πραγματική κυρία του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου.

Περισσότερα Νέα