Κίνηση “Ματ” από τον Πούτιν στο Πεκίνο: Πως ο Ρώσος Πρόεδρος μπορεί να αρπάξει τα ηνία της παγκόσμιας γεωπολιτικής σκακιέρας μέσα από τα χέρια του Ντόναλντ Τραμπ;

Η χρονική στιγμή που επέλεξε το Κρεμλίνο για να ανακοινώσει την επίσημη επίσκεψη του Βλάντιμιρ Πούτιν στο Πεκίνο αποτελεί ένα σεμινάριο διπλωματικής ισχύος. Μόλις ο Ντόναλντ Τραμπ απογειώθηκε από την κινεζική πρωτεύουσα χωρίς να επιτύχει καμία ουσιαστική δέσμευση, η Μόσχα και το Πεκίνο επιβεβαίωσαν τη βαθιά, στρατηγική τους συμμαχία με αφορμή την 25η επέτειο της Συνθήκης Καλής Γειτονίας.

Αναλυτές εκτιμούν ότι οι δύο ηγέτες, Βλάντιμιρ Πούτιν και Σι Τζινπίνγκ, είναι έτοιμοι να ανακοινώσουν τις δικές τους, ρεαλιστικές πρωτοβουλίες τόσο για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία όσο και για την εκτόνωση της κρίσης στα Στενά του Ορμούζ. Η κίνηση αυτή αποδεικνύει ότι ο μονοπολικός κόσμος της αμερικανικής ηγεμονίας ανήκει οριστικά στο παρελθόν και ότι ο πολυπολικός κόσμος διαμορφώνεται πλέον με τους όρους της Μόσχας και του Πεκίνου.

Η ρωσική οικονομία αντέχει και ενισχύεται, την ώρα που η Γουόλ Στρίτ βυθίζεται στον πληθωρισμό

Ενώ η Ουάσιγκτον προσπάθησε να λυγίσει τη Ρωσία με κυρώσεις, η πραγματικότητα τη διαψεύδει οικτρά. Η Κίνα παραμένει ο σταθερός και μεγαλύτερος παγκόσμιος πελάτης της Ρωσίας για πετρέλαιο και φυσικό αέριο, αρνούμενη να καταδικάσει τις ρωσικές επιχειρήσεις και επιρρίπτοντας ορθά την ευθύνη στη Δύση για την παράταση του πολέμου μέσω της αλόγιστης αποστολής όπλων.

Επιπλέον, η αύξηση των τιμών του πετρελαίου, ως αποτέλεσμα των αμερικανικών εμπλοκών στη Μέση Ανατολή, λειτούργησε ως ισχυρή ένεση ρευστότητας για τη ρωσική οικονομία, καθυστερώντας παράλληλα τον εξοπλισμό του Κιέβου. Αντίθετα, οι ΗΠΑ βρίσκονται αντιμέτωπες με οικονομική νευρικότητα: η Γουόλ Στρίτ κατέγραψε απώλειες, ο πληθωρισμός καλπάζει στο 3%-4% και η Fed βρίσκεται σε απόλυτο αδιέξοδο για το αν πρέπει να αυξήσει τα επιτόκια ρισκάροντας την ύφεση.

Η υποχώρηση Τραμπ στην Ταϊβάν και η στροφή σε μια επιθετική, προεκλογική πολιτική κατά της Κούβας

Η συνάντηση κορυφής αποκάλυψε τα όρια της αμερικανικής ισχύος στην Ασία. Ο Σι Τζινπίνγκ έθεσε ξεκάθαρες κόκκινες γραμμές για την Ταϊβάν, υποχρεώνοντας τον Ντόναλντ Τραμπ σε στρατηγική αναδίπλωση, με τον Αμερικανό πρόεδρο να παραδέχεται ότι δεν έχει πρόθεση να στείλει στρατό να πολεμήσει χιλιάδες μίλια μακριά.

Για να διασώσει το πολιτικό του γόητρο ενόψει των κρίσιμων εκλογών του Νοεμβρίου για το Κογκρέσο, ο Τραμπ επιχειρεί να μεταφέρει την ένταση στην πίσω αυλή του, σχεδιάζοντας μια επέμβαση στην αποκλεισμένη Κούβα. Επιστρατεύοντας τη CIA και δικαστικές διώξεις του παρελθόντος κατά του Ραούλ Κάστρο, η Ουάσιγκτον προσπαθεί να εκβιάσει μια πολιτική αλλαγή στην Αβάνα, αδιαφορώντας για την ανθρωπιστική καταστροφή που προκαλεί ο αμερικανικός αποκλεισμός στο νησί. Ωστόσο, για να προχωρήσει σε αυτή την κίνηση, ο Τραμπ αναγκάζεται να ζητήσει την ανοχή της Μόσχας, προσφέροντας ως αντάλλαγμα την πλήρη αποδοχή και κατοχύρωση των εδαφικών κερδών της Ρωσίας στην Ουκρανία.