Κορυφώνεται η αγωνία των ειδικών, καθώς εκτοξεύονται οι επικίνδυνες μεταλλάξεις του κορωνοϊού μέσα στην Ελληνική κοινωνία! ‘Γονατίζει’ το ΕΣΥ, με Δημόσια Νοσοκομεία χωρίς κρεβάτια, ενώ πολλαπλασιάζονται οι εισαγωγές ασθενών από την πανδημία!

Κορυφώνεται η ανησυχία των ειδικών επιστημόνων για την εκτόξευση των επικίνδυνων μεταλλάξεων στην Ελληνική κοινωνία τις δύο – τρείς επόμενες εβδομάδες, με τα Δημόσια Νοσοκομεία να έχουν ‘γονατίσει’ και τα κρεβάτια προς διάθεσιν των ασθενών να λιγοστεύουν απελπιστικά!

Ενδεικτικά το ρεπορτάζ αναφέρει ότι στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο της Νίκαιας, ασθενείς με κορωνοϊό, που λαμβάνουν οξυγόνο, νοσηλεύονται δίπλα σε άλλους ασθενείς που έχουν περάσει στο στάδιο της διασωλήνωσης.

Για 24ωρα βλέπουν, ακούνε, βιώνουν τον δραματικό εφιάλτη που ζουν ασθενείς που δεν κατάφεραν να αποφύγουν τη διασωλήνωση.

Συνθήκες πολέμου βιώνουν και οι εργαζόμενοι, όπως λέει στο MEGA ο Ηλίας Σκοπελίτης, διευθυντής ΕΣΥ Γενικό Κρατικό Νίκαιας, σε ένα από τα πιο νευραλγικά νοσοκομεία της χωράς. Στο νοσοκομείο νοσηλεύονται 120 ασθενείς με κορωνοϊό. Μόνο χθες έγιναν 45 νέες εισαγωγές.

«Επειδή ζούμε ένα πόλεμο εγώ ξέρω ότι στο πόλεμο υπάρχουν επιτελικά σχέδια στην ανάγκη επιτάσσεις. Πρέπει και εδώ να γίνει κάτι αντίστοιχο, να επιταχθούν κλίνες, απλές κλίνες, ΜΕΘ, μηχανήματα αλλιώς δεν βγαίνει η μάχη».

Η χθεσινή βάρδια στο νοσοκομείο ήταν κοπιαστική και γεμάτη άγχος.

«Τελικά αναγκαστήκαμε να δανειστούμε αναπνευστήρες από την υγειονομική περιφέρεια η από άλλα νοσοκομεία ούτως ώστε να ξεπεράσουμε το πρόβλημα είχαμε γεμίσει όλους τους αναπνευστήρες που είχε διαθέσιμους το νοσοκομείο».

Την εφιαλτική αυτή κατάσταση βιώνει ως ασθενής και ο 53χρονος Ιωάννης Μανιός που νοσηλεύεται στο νοσοκομείο τις τελευταίες δέκα ημέρες με πνευμονία και υψηλό πυρετό. Και μπορεί εκείνος να γλύτωσε τη διασωλήνωση, άλλοι ασθενείς που ήταν μαζί του στον ίδιο θάλαμο όμως δεν τα καταφέραν.

«Δεν έχω τύχει σε περίπτωση πολέμου αλλά εμένα οι συνθήκες εδώ αυτό μου θυμίσανε πάρα πολύ ένταση άνθρωποι να έρχονται σωρηδόν, άλλους να διασωληνώνουνε, να πάνε σε άλλα νοσοκομεία ένας πανικός δεν το περίμενα τόσο πολύ αυτό το πράγμα».

Ένας χρόνος πανδημία. Το νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό δεν επιθυμεί χειροκρότημα. Θέλει μόνο υλικά και σεβασμό για να δώσει τη μάχη. Το χειροκρότημα το έχουν ανάγκη οι ασθενείς για να πάρουν κουράγιο και δύναμη και να επιστρέψουν υγιείς στα σπίτια τους.