Λαμία: To βράδυ στα μπουζούκια και το πρωί… στα «φέσια» -Στο αυτόφωρο οδηγήθηκε 34χρονη τραγουδίστρια για κλοπές και απάτες

Στην αίθουσα του Αυτόφωρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Λαμίας βρέθηκε για ακόμη μία φορά μια 34χρονη τραγουδίστρια, η οποία φαίνεται ότι έχει επιλέξει να ασκεί το ταλέντο της όχι μόνο στη μουσική σκηνή, αλλά και στην… εξαπάτηση καταστημάτων. Το τελευταίο «κατόρθωμά» της αφορά κλοπή και απάτη σε σούπερ μάρκετ της Γλύφας, με λεία 46 ευρώ και μια προπληρωμένη κάρτα.

Λαμία: To βράδυ στα μπουζούκια και το πρωί… στα «φέσια» -Στο αυτόφωρο οδηγήθηκε 34χρονη τραγουδίστρια για κλοπές και απάτες

Η γυναίκα, που μόνο άγνωστη δεν είναι στις αστυνομικές αρχές, κατάφερε να αποσπάσει την κάρτα φωτογραφίζοντας τον αριθμό της, υποσχέθηκε πως θα φέρει τα χρήματα από το αυτοκίνητο, και –όπως ήταν αναμενόμενο– εξαφανίστηκε. Πρόκειται για μια τακτική γνωστή, σχεδόν παρωχημένη, αλλά που φαίνεται να επαναλαμβάνεται με εξοργιστική ευκολία.

Ευτυχώς, ένας πολίτης κατέγραψε την πινακίδα του οχήματος και ενημέρωσε άμεσα την αστυνομία. Η δράστης εντοπίστηκε στους Αγίους Θεοδώρους, καθώς το όχημα – ούτε αυτό άγνωστο στις αρχές – ήταν ήδη «φακελωμένο» λόγω παλαιότερων εμπλοκών της ίδιας.

Η υπόθεση αυτή όμως είναι απλώς η κορυφή του παγόβουνου. Η 34χρονη φέρεται να έχει στο ενεργητικό της τουλάχιστον έξι ακόμη περιπτώσεις εξαπάτησης, με τη μία να έχει οδηγήσει ήδη σε καταδίκη ερήμην. Σε μια από αυτές, φρόντισε να αποκτήσει iPhone από κατάστημα στην Πάτρα χρησιμοποιώντας, και πάλι, εικονική πληρωμή. Φυσικά, όταν ο ιδιοκτήτης αντιλήφθηκε την απάτη, εκείνη είχε φροντίσει να εξαφανιστεί.

Λαμία: To βράδυ στα μπουζούκια και το πρωί… στα «φέσια» -Στο αυτόφωρο οδηγήθηκε 34χρονη τραγουδίστρια για κλοπές και απάτες

Το ερώτημα είναι απλό και εξόχως σοβαρό: Πόσες φορές πρέπει να «συλληφθεί» κάποιος για να σταματήσει να κυκλοφορεί ανενόχλητος; Πόσο «πλούσιο» πρέπει να γίνει το ποινικό μητρώο για να ληφθούν ουσιαστικά μέτρα;

Η συγκεκριμένη υπόθεση, πέρα από το γραφικό της διάστασης, αποτυπώνει την ανοχή ενός συστήματος που φαίνεται ανίκανο να προστατέψει ακόμα και ένα απλό σούπερ μάρκετ από επαναλαμβανόμενες απάτες. Αντί να αντιμετωπίζεται ως ένα διαρκές πρόβλημα που χρήζει ουσιαστικής τιμωρίας και αποτροπής, αντιμετωπίζεται σχεδόν σαν ρουτίνα.

Και όσο η «ρουτίνα» αυτή συνεχίζεται, κάποιοι συνεχίζουν να εξαπατούν, χωρίς συνέπειες – και μάλιστα με στιλ.