Le Figaro: Πώς προετοιμάζονται οι στρατοί των Ευρωπαίων για μια ενδεχόμενη σύγκρουση με τη Ρωσία

«Οι απλές προειδοποιήσεις δεν αρκούν πλέον. Οφείλουμε να προετοιμαστούμε για έναν πόλεμο αντίστοιχης κλίμακας με εκείνον που βίωσαν οι παππούδες ή οι προπάπποι μας», τόνισε πρόσφατα ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, αναφερόμενος ξεκάθαρα στη Ρωσία.

Le Figaro: Πώς προετοιμάζονται οι στρατοί των Ευρωπαίων για μια ενδεχόμενη σύγκρουση με τη Ρωσία

Τέσσερα χρόνια μετά την εισβολή στην Ουκρανία, η Μόσχα υιοθετεί μια ολοένα και πιο επιθετική στάση, συνδυάζοντας στρατιωτική ισχύ, πολιτικές πιέσεις και υβριδικές επιχειρήσεις. «Πρόκειται για μια σύγκρουση που θα μπορούσε να αγγίξει κάθε σπίτι και κάθε χώρο εργασίας, προκαλώντας εκτεταμένες καταστροφές, μαζική επιστράτευση, εκατομμύρια εκτοπισμένους και πρωτοφανείς ανθρώπινες απώλειες», προειδοποίησε ο Ρούτε.

Τα υποθετικά σενάρια πληθαίνουν: με ποιον τρόπο θα μπορούσε να εκδηλωθεί μια ρωσική επίθεση; Ποιοι θα ήταν οι βασικοί στόχοι της; Πώς θα τοποθετούνταν οι Ηνωμένες Πολιτείες και ποιος θα ήταν ο ρόλος της Κίνας σε μια τέτοια αναμέτρηση;

«Εξετάζουμε πολλές πιθανότητες, αλλά οφείλουμε να προετοιμαστούμε και για όσα ακόμη δεν μπορούμε να προβλέψουμε», σημειώνει γαλλική στρατιωτική πηγή, υπενθυμίζοντας ότι οι πραγματικές προθέσεις του Βλαντίμιρ Πούτιν παραμένουν ασαφείς.

Το ενδεχόμενο μιας μαζικής προέλασης ρωσικών τεθωρακισμένων προς την καρδιά της Ευρώπης θεωρείται σήμερα το λιγότερο πιθανό. Ωστόσο, η Ρωσία διαθέτει ένα ευρύ φάσμα άλλων μέσων για να δοκιμάσει τη συνοχή, την αντοχή και την ταχύτητα αντίδρασης του ΝΑΤΟ.

Στις πρόσφατες συνόδους κορυφής, η Συμμαχία έχει αποσαφηνίσει τα αμυντικά της σχέδια, τα οποία προβλέπουν απαντήσεις σε επιθέσεις οπουδήποτε και αν εκδηλωθούν. Η διαδικασία αυτή, όμως, δεν σταματά εκεί, καθώς κάθε κράτος-μέλος αντιμετωπίζει διαφορετικές γεωγραφικές, πολιτικές και επιχειρησιακές προκλήσεις.

Στη Γαλλία, το σημείο εκκίνησης είναι η Στρατηγική Εθνική Προσέγγιση, που δημοσιεύθηκε τον περασμένο Ιούλιο και χαρτογραφεί το σύνολο των απειλών. «Η Γαλλία πρέπει έως το 2030 να είναι σε θέση να συμμετάσχει, μαζί με τους συμμάχους της, σε μια σύγκρουση υψηλής έντασης και μεγάλης διάρκειας στα ευρωπαϊκά σύνορα», εξηγεί γνώστης των στρατιωτικών σχεδιασμών.

Μια τέτοια σύγκρουση δεν θα περιοριζόταν στο πεδίο της μάχης, αλλά θα περιλάμβανε αναπόφευκτα επιχειρήσεις αποσταθεροποίησης, δολιοφθορές και υβριδικές επιθέσεις στο εσωτερικό της χώρας.

Le Figaro: Πώς προετοιμάζονται οι στρατοί των Ευρωπαίων για μια ενδεχόμενη σύγκρουση με τη Ρωσία

Το γαλλικό Γενικό Επιτελείο έχει καταρτίσει 14 διαφορετικά επιχειρησιακά σχέδια, καθένα από τα οποία αντιστοιχεί σε συγκεκριμένη υπόθεση κρίσης. Η προηγούμενη «λευκή βίβλος» προέβλεπε μόλις έξι σενάρια, συν μια μυστική επιλογή που αφορούσε την αποτροπή. «Η πραγματικότητα σπάνια εξελίσσεται όπως προβλέπεται στα χαρτιά», παραδέχεται στρατιωτική πηγή.

«Η συστηματική προετοιμασία, ωστόσο, μας επιτρέπει να αντιδρούμε αποτελεσματικά στα απρόβλεπτα. Όσο πιο καλά προετοιμασμένος είσαι, τόσο μεγαλύτερη ευελιξία έχεις στην πράξη», προσθέτει.

Μεταξύ των βασικών σεναρίων περιλαμβάνεται μια πιθανή ρωσική διείσδυση πέρα από τα σύνορα της Εσθονίας, με πρόσχημα την προστασία της ρωσόφωνης μειονότητας. Σε αυτή την περίπτωση, ο ρωσικός στρατός θα συναντούσε βρετανικές και γαλλικές δυνάμεις που ηγούνται της νατοϊκής αποστολής στη χώρα.

Για να παρακάμψει αυτό το εμπόδιο, η Μόσχα θα μπορούσε να στραφεί προς τη Λετονία, όπου σταθμεύουν καναδικά στρατεύματα, ή να επιχειρήσει μέσω του διαδρόμου Σουβάλκι —της στενής λωρίδας γης ανάμεσα στη Λιθουανία και την Πολωνία— προκειμένου να συνδέσει τη Ρωσία με τον θύλακα του Καλίνινγκραντ. Πρόκειται, ωστόσο, για σενάρια που θεωρούνται αναμενόμενα και άρα σχετικά προβλέψιμα.

Εναλλακτικά, η Ρωσία θα μπορούσε να εντείνει την πίεση στις σκανδιναβικές χώρες ή να στοχεύσει τη Μολδαβία, μια χώρα εκτός ΕΕ και ΝΑΤΟ, με περιορισμένες δυνατότητες άμυνας.

Αποφεύγοντας τις δυσκολίες μιας χερσαίας εισβολής, δεν αποκλείεται να επιλέξει την πρόκληση στη θάλασσα ή ακόμη και στον αέρα και στο διάστημα, όπου οι ρωσικοί δορυφόροι φέρονται να υιοθετούν ολοένα και πιο εχθρική συμπεριφορά.

«Οφείλουμε να εντοπίσουμε τις τυφλές γωνίες και τα αδύναμα σήματα», επισημαίνει εκπρόσωπος του γαλλικού Υπουργείου Άμυνας. «Εστιάζουμε στα “κόκκινα”, αλλά πρέπει να παρατηρούμε και τα “γαλάζια”». Σε αυτό το πλαίσιο, καθοριστικό ρόλο παίζει και το ενδεχόμενο σταδιακής αμερικανικής αποδέσμευσης από την Ευρώπη — ένα σενάριο που, για πολλούς, δεν αποτελεί πια ερώτημα, αλλά ζήτημα χρόνου.