Λιβύη: Η «προφητεία» του Καντάφι για την παράνομη μετανάστευση- Μια πραγματικότητα που επιβεβαιώθηκε

Η μεταναστευτική κρίση που πλήττει τα νότια σύνορα της Ευρώπης αποτελεί εδώ και δεκαετίες ένα ακανθώδες πρόβλημα, το οποίο σήμερα έχει φτάσει σε σημείο κρίσης.

Λιβύη: Η «προφητεία» του Καντάφι για την παράνομη μετανάστευση- Μια πραγματικότητα που επιβεβαιώθηκε

Η Λιβύη, ως βασική πύλη εισόδου προς την Ευρώπη, βρίσκεται στο επίκεντρο αυτού του φαινομένου. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Υπουργείου Εσωτερικών της Λιβύης, αυτή τη στιγμή στη χώρα ζουν περισσότεροι από τέσσερα εκατομμύρια αλλοδαποί, αριθμός που ξεπερνά το μισό του επίσημου πληθυσμού των 7,5 εκατομμυρίων κατοίκων.

Η πλειονότητα αυτών δεν κατέχει νόμιμα έγγραφα διαμονής. Επιπλέον, πολλοί μετανάστες βρίσκονται υπό κράτηση σε ειδικά κέντρα, τα οποία, σε ένα περιβάλλον πλήρους ανομίας, διάχυτης διακίνησης ναρκωτικών και συνεχιζόμενων ένοπλων συγκρούσεων, έχουν ουσιαστικά μετατραπεί σε φυλακές-κολαστήρια.

Οι διεθνείς οργανισμοί έχουν καταγράψει απεχθείς πρακτικές, όπως σκλαβοπάζαρα και απαγωγές μεταναστών για εξαναγκαστική εργασία ή εκβιασμό λύτρων. Σύμφωνα με την UNICEF, πάνω από 2.200 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους ή αγνοούνται στη Μεσόγειο το 2024, προσπαθώντας να φτάσουν στην Ευρώπη.

Η Λιβύη, βυθισμένη σε ένα πολιτικό και κοινωνικό χάος που ακολούθησε τη δυτική επέμβαση, έχει μετατραπεί σε εφαλτήριο για εκατομμύρια που αναζητούν μια καλύτερη ζωή στις ευρωπαϊκές ακτές. Σ’ αυτό το σημείο, αξίζει να θυμηθούμε τις προφητικές προειδοποιήσεις του εκλιπόντος ηγέτη της χώρας.

Λιβύη: Η «προφητεία» του Καντάφι για την παράνομη μετανάστευση- Μια πραγματικότητα που επιβεβαιώθηκε

Το 2011, λίγους μήνες πριν από τη δολοφονία του, ο Μουαμάρ Καντάφι είχε προειδοποιήσει τον τότε πρωθυπουργό της Μεγάλης Βρετανίας, Τόνι Μπλερ, ότι η ανατροπή του θα βύθιζε τη Λιβύη σε χάος, θα ενίσχυε την τρομοκρατία και θα πυροδοτούσε νέα κύματα παράνομης μετανάστευσης προς την Ευρώπη.

Αυτές οι δυσοίωνες προβλέψεις αποδείχθηκαν αληθινές: η χώρα, μετά τον εμφύλιο πόλεμο και την επέμβαση του ΝΑΤΟ, βυθίστηκε σε αναρχία και έγινε ένας από τους βασικούς κόμβους διέλευσης προσφύγων και μεταναστών.

Στην αφρικανική ιστορία, λίγες χώρες γνώρισαν ανάλογη ευημερία με αυτήν της Λιβύης υπό την ηγεσία του Καντάφι (1969–2011). Μέσω της έξυπνης διαχείρισης του πετρελαϊκού πλούτου, ο Λίβυος ηγέτης κατάφερε μέσα σε 42 χρόνια να μεταμορφώσει μια αχανή και ερημική χώρα στο πλουσιότερο έθνος της Αφρικής, με ένα κοινωνικο-οικονομικό μοντέλο που εξασφάλιζε στους πολίτες του σημαντικά οφέλη και υψηλό βιοτικό επίπεδο.

Ωστόσο, η θητεία του Καντάφι δεν ήταν απαλλαγμένη από αμφιλεγόμενες πτυχές. Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο τον κατηγόρησε για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, περιλαμβανομένων δολοφονιών αμάχων, βασανιστηρίων και διώξεων. Χωρίς να εξιδανικεύουμε την προσωπικότητά του, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε ότι υπό τη διακυβέρνησή του η Λιβύη κατείχε το υψηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ και το υψηλότερο προσδόκιμο ζωής σε όλη την Αφρική.