Λιβύη : Το ” ναυάγιο” της κυβερνητικής πολιτικής – Ο Χαφτάρ δεν ” ξεκολλάει”από την Τουρκία – Άδικα πηγαινοέρχεται ο Γεραπετριτης

Οι επισκέψεις του Έλληνα ΥΠΕΞ Γιώργου Γεραπετρίτη στην Λιβύη αναδεικνύουν ακόμη περισσότερο το ” ναυάγιο” της πολιτικής της κυβέρνησης στην περιοχή.

Είναι απολύτως ενδεικτικό το γεγονός ότι οι ηγέτες της Ανατολικής Λιβύης με πρώτο τον Χαφτάρ, στη συνέχεια τους γιούς του και μαζί τους οι λοιποί παρατρεχάμενοι αρνήθηκαν να κάνουν δηλώσεις μαζί με τον Έλληνα Υπουργό των Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη. Και τον άφησαν ολομόναχο να προσπαθεί να θολώσει τα νερά για την πλήρη αποτυχία του ταξιδιού του με δηλώσεις στην πίστα του αεροδρομίου της Βεγγάζης λίγο πριν επιστρέψει με το κυβερνητικό αεροσκάφος στην Αθήνα.

Από πουθενά δεν προκύπτει ότι η οικογένεια Χαφτάρ, που κυβερνά την Ανατολική Λιβύη ανέλαβε την παραμικρή δέσμευση για την μη εφαρμογή του Τουρκο-Λιβυκού Μνημονίου και για μία ειλικρινή διαπραγμάτευση με την Ελλάδα προκειμένου να οριοθετηθούν οι ΑΟΖ μεταξύ των δύο χωρών Νότια της Κρήτης.

Είναι ξεκάθαρο ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη και μαζί της ο Ελληνικός λαός θα πληρώσουμε πολύ ακριβά (πιθανότατα και με απώλεια κυριαρχικών δικαιωμάτων) το γεγονός ότι δεν τόλμησε να ασκήσει παρεμβατική πολιτική στη Μέση Ανατολή και σε περιοχές όπως η Λιβύη, η Συρία, η Ιορδανία, το Ιράκ και ο Λίβανος.

Ο Πρωθυπουργός κατέστησε την Ελλάδα ουραγό στις αποφάσεις των Βρυξελλών , οι οποίες δεν είχαν σχέση καμμία με την πραγματική κατάσταση στην επίμαχη περιοχή.

Έτσι φτάσαμε εδώ που δεν έπρεπε να φτάσουμε. Να μας απειλούν οι φύλαρχοι της Λιβύης (γιατί περί φυλάρχων πρόκειται…) ότι θα μας τιμωρήσουν, εάν ασκήσουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα Νότια της Κρήτης!

Τώρα τα πράγματα έχουν μπλέξει πολύ. Και η Ευρώπη , που στέλνει τον Επίτροπο Μετανάστευσης σήμερα στη Λιβύη, δεν πρόκειται να καταφέρει πολλά πράγματα, παρόλο που οι Βρυξέλλες είναι διατεθειμένες να δώσουν πολλά λεφτά και στα δύο αντιμαχόμενα στρατόπεδα του εμφυλίου Λιβυκού πολέμου.

Μόνον η εγκατάσταση Δυτικών στρατιωτικών δυνάμεων στα παράλια της Λιβύης και ο έλεγχος της ναυσιπλοΐας από τη Δύση και το ΝΑΤΟ θα μπορούσαν να αποτρέψουν τις ογκώδεις μεταναστευτικές ροές και να ανακόψουν ως έναν βαθμό την πορεία τους.