Συγκλονίζει ξανά η Μαρία Καρυστιανού: «Τόλμησαν να πουν πως η κόρη μου θυσιάστηκε. Στο βωμό ποιου Θεού ακριβώς;»

Η ατμόσφαιρα στο αμφιθέατρο του Ασκληπιείου Βούλας ήταν έντονα φορτισμένη συναισθηματικά, καθώς συγγενείς θυμάτων της σιδηροδρομικής τραγωδίας των Τεμπών, όπως η Μαρία Καρυστιανού και η Μαρία Ντόλκα-Παπαγγελή, παραβρέθηκαν στην εκδήλωση για τη συμπλήρωση δύο ετών από το τραγικό γεγονός. Με την είσοδο των συγγενών, το κοινό ξέσπασε σε χειροκροτήματα, ενώ ακολούθησε προσκλητήριο νεκρών και ενός λεπτού σιγή, τιμώντας τη μνήμη των θυμάτων.

Μ.Καρυστιανού: «Τόλμησαν να πουν πως η κόρη μου θυσιάστηκε»

Η Μαρία Καρυστιανού, στη διάρκεια της ομιλίας της, μίλησε με βαθιά συναισθηματική φόρτιση για τον άδικο χαμό της κόρης της και εξέφρασε την απογοήτευσή της για τη διαφθορά που, όπως υποστηρίζει, οδήγησε στη σιδηροδρομική τραγωδία. Ακόμη, τόνισε την ανάγκη για αποκατάσταση της κοινωνικής υγείας, αναφερόμενη στην αδικία που βιώνουν οι πολίτες και την αποτυχία των υπευθύνων να αναλάβουν την ευθύνη τους.

Μ.Καρυστιανού: «Τόλμησαν να πουν πως η κόρη μου θυσιάστηκε» – Απόσπασμα από την ομιλία της Μ.Καρυστιανού:

«Τα τελευταία δύο χρόνια και μετά τον άδικο χαμό της κόρης μου αναμετριέμαι καθημερινά με την ενοχή ότι δεν κατάφερα να βοηθήσω το δικό μου παιδί να ζήσει. Δεν κατάφερα να της παρέχω αρκετό οξυγόνο, δεν φρόντισα να αποφύγει την αδιανόητη διαφθορά που της στέρησε τη ζωή και που ακόμα τη βλέπω γύρω μου να απειλεί τη ζωή άλλων. Τόλμησαν να πουν πως θυσιάστηκε. Θυσίες πολιτών στο βωμό ποιου Θεού ακριβώς; Δεν μας είπαν. Του δικού τους Θεού, του χρήματος που υπηρετούν.

Δυστυχώς χωρίς να το επιλέξουμε εμείς και όλοι εσείς αναλάβαμε να δρούμε για την αποκατάσταση της υγείας μιας ολόκληρης κοινωνίας και είμαστε η πιο αληθινή, δυνατή και ελπιδοφόρα ομάδα που θα μπορούσε να υπάρχει.

Παρόλο που δεν καταφέραμε να είμαστε δίπλα στα αγαπημένα μας παιδιά όταν εκείνα μας χρειάστηκαν πιο πολύ από ποτέ και αυτό θα είναι μια ανοιχτή πληγή στην ψυχή μας μέχρι την αντάμωση μαζί τους.

Οι φερόμενοι ως αθώοι δειλιάζουν να αποχωριστούν την ασυλία τους στην οποία απεγνωσμένα και άνανδρα έχουν γαντζωθεί. Οι φερόμενοι ως αθώοι δειλιάζουν να παρουσιαστούν στους φυσικούς δικαστές τους όπως γίνεται με όλους εμάς τους Έλληνες πολίτες. Οι φερόμενοι ως αθώοι παρακάμπτουν και καταστρατηγούν με μυστικό και ύπουλο τρόπο τα άρθρα του Συντάγματος που εξασφαλίζουν την ισότητα μεταξύ όλων. Οι φερόμενοι ως αθώοι βαστάνε εμμονικά τους τίτλους τους και αποποιούνται χωρίς επιχειρήματα την όποια ευθύνη. Αυτοπαρουσιάζονται ως άμεμπτοι και άμοιροι ευθυνών. Ντροπή!»