Μαρία Καρυστιανού: Μιλά για «κρυφή διπλωματία» με φόντο το δείπνο Γεωργιάδη με Ισραηλινούς δημοσιογράφους

Η συνάντηση στην Αθηναϊκή Λέσχη, παρουσία της πρέσβη του Ισραήλ, πυροδότησε την παρέμβαση της Μαρίας Καρυστιανού, η οποία θέτει ζήτημα διαφάνειας και λογοδοσίας, ενώ ο Άδωνις Γεωργιάδης απαντά στις επικρίσεις των Reporters United.

Μαρία Καρυστιανού: Μιλά για «κρυφή διπλωματία» με φόντο το δείπνο Γεωργιάδη με Ισραηλινούς δημοσιογράφους

Στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης βρέθηκε δείπνο στην Αθηναϊκή Λέσχη, στο οποίο συμμετείχαν ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, άλλοι πολιτικοί, Ισραηλινοί δημοσιογράφοι και η πρέσβης του Ισραήλ στην Ελλάδα.

Με ανάρτησή της, η Μαρία Καρυστιανού στράφηκε κατά του υπουργού, αμφισβητώντας τη θέση ότι τέτοιες συναντήσεις αποτελούν ιδιωτική υπόθεση και θέτοντας ευθέως το ερώτημα: «Διαφάνεια ή «Κλειστές Λέσχες»;».

Η πρόεδρος της Ελπίδας υποστηρίζει ότι οι επαφές πολιτικών με εκπροσώπους ξένων ομάδων πίεσης αφορούν τη δημόσια ζωή και πρέπει να υπόκεινται σε έλεγχο. Παράλληλα, υπερασπίζεται τον ρόλο της δημοσιογραφίας, απορρίπτοντας τους χαρακτηρισμούς που, όπως αναφέρει, χρησιμοποιούνται για να απαξιώσουν την κριτική προς την εξουσία.

Η ανάρτηση της Μαρίας Καρυστιανού

«Η διαφάνεια δεν είναι “ακροαριστερή εμμονή”, δεν έχει ιδεολογικό πρόσημο, είναι υποχρέωση της Δημοκρατίας»

Η Μαρία Καρυστιανού κατηγορεί τον Άδωνι Γεωργιάδη ότι μετατοπίζει τη συζήτηση από την ουσία, καταφεύγοντας, όπως υποστηρίζει, σε ιδεολογικούς χαρακτηρισμούς και επιθέσεις κατά όσων ασκούν έλεγχο στην εξουσία.

Στην ανάρτησή της αναφέρει:

«Ο Άδωνις Γεωργιάδης, για ακόμη μία φορά, απομακρύνει τη δημόσια συζήτηση από την ουσία, υιοθετώντας τη γνώριμη μέθοδο των φωνών, των ιδεολογικών αφορισμών, της απαξίωσης και των επιθέσεων σε όσους ελέγχουν αυστηρά την εξουσία.

Ωστόσο, το βασικό ζήτημα παραμένει:

Διαφάνεια ή «Κλειστές Λέσχες»;

Η παρουσία Ελλήνων υπουργών και βουλευτών σε ιδιωτική λέσχη για συναντήσεις με ξένες ομάδες πίεσης (lobbying) δεν αποτελεί «προσωπική υπόθεση».

Όπως υποστηρίζει εσφαλμένα ο κ. Γεωργιάδης, οι πολιτικοί δεν δίνουν λογαριασμό «μόνο κάθε τέσσερα χρόνια στις κάλπες». Η λογοδοσία τους είναι καθημερινή: απέναντι στη δημόσια σφαίρα, στον ελεγκτικό ρόλο της δημοσιογραφίας και, κυρίως, στον κυρίαρχο λαό, τον οποίο έχουν ορκιστεί να υπηρετούν.»

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στον ρόλο των δημοσιογράφων, υποστηρίζοντας ότι η καταγραφή των επαφών δημόσιων προσώπων αποτελεί μέρος της ελευθεροτυπίας και δεν συνιστά εκφοβισμό ή ιδεολογική επίθεση.

Όπως σημειώνει:

«Η Δημοσιογραφία δεν είναι «bullying»: Οι δημοσιογράφοι καταγράφουν ποιες προσωπικότητες της δημόσιας ζωής μετέχουν σε συναντήσεις παρασκηνίου, και αυτό ούτε «bullying» είναι ούτε «ακροαριστερή ενέργεια». Πρόκειται για θεμελιώδη πυλώνα της ελευθεροτυπίας. Όταν ένας υπουργός δυσανασχετεί επειδή έγινε γνωστό ποιος εισέρχεται και ποιος αποχωρεί από βραδινή συνάντηση σε ιδιωτική λέσχη με ξένα Ισραηλινά συμφέροντα, αποκαλύπτονται πολλά για την αδυναμία του να κατανοήσει ή να αποδεχθεί τη δημοκρατική λογοδοσία. Εξωτερική Πολιτική με Θεσμούς, όχι με Δημόσιες Σχέσεις: Η εξωτερική πολιτική και η υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων δεν ασκούνται με οπαδικούς όρους, ούτε με προσωπικές «δηλώσεις μετανοίας» ή «πιστοποιητικά φρονήματος» κύριε Γεωργιάδη. Απαιτούν θεσμική προσέγγιση, διαφάνεια και σεβασμό στο διεθνές δίκαιο.

Αντί ο κ. υπουργός να παραδίδει μαθήματα «πολιτικής αλαζονείας και υπεροψίας» και να στρέφεται εναντίον δημοσιογράφων και συναδέλφων του, θα πρέπει να κατανοήσει ότι οι πολίτες απαιτούν διαφάνεια στις επαφές των κρατικών αξιωματούχων, όποια κι αν είναι η κομματική τους προτίμηση.»

Μαρία Καρυστιανού: Μιλά για «κρυφή διπλωματία» με φόντο το δείπνο Γεωργιάδη με Ισραηλινούς δημοσιογράφους

Οι καταγγελίες για διαρροές από το υπουργείο

Στο υστερόγραφο της ανάρτησής της, η Μαρία Καρυστιανού περνά σε προσωπικές καταγγελίες, αναφερόμενη σε όσα, όπως ισχυρίζεται, διακινούνται εις βάρος της από το υπουργείο Υγείας. Ειδικότερα, κάνει λόγο για προηγούμενες δημόσιες τοποθετήσεις σχετικά με μηχάνημα βιοσυντονισμού, αλλά και για πληροφορίες περί συμμετοχής της σε εταιρεία που παρέχει χημειοθεραπείες χωρίς άδεια.

Η ίδια αναφέρει:

«ΥΓ: Υπάρχει και ένα ακόμη σημαντικό ζήτημα, κ. Γεωργιάδη.

Πέρα από τις πρόωρες δημόσιες τοποθετήσεις σας, τόσο τις δικές σας όσο και της κας Παγώνη, για υποτιθέμενο παράνομο μηχάνημα βιοσυντονισμού με ευρωπαϊκό CE, χωρίς να έχει προηγηθεί έλεγχος, και από τη φανερή στοχοποίησή μου, λαμβάνουμε πληροφορίες για διαρροές από το Υπουργείο σας ότι είμαι ακόμη και μέτοχος σε εταιρεία που παρέχει χημειοθεραπείες χωρίς άδεια. Γι’ αυτά σας λέω τα εξής:

Γνωρίζοντας πως διαθέτω μόνο το ιατρείο μου, όπου ασκώ το λειτούργημά μου και εργάζομαι σκληρά επί σειρά ετών για να βιοποριστώ, αντιλαμβάνομαι από τις ενέργειές σας και την απροκάλυπτη στοχοποίησή μου ότι ο πόλεμος που μου κάνετε είναι πολύ βρώμικος. Σας ενημερώνω από τώρα όμως ότι θα χάσετε.

Γιατί η αλήθεια πάντα λάμπει!

Κανόνας απαράβατος. Από τον οποίο δεν σας σώζει ούτε εσάς, ούτε κανέναν αρωγό σας, καμία «ασυλία» και κανένα «ακαταδίωκτο» της δειλίας και της ντροπής».

Οι συγκεκριμένες αναφορές αποτελούν καταγγελίες της ίδιας, η οποία αποδίδει τις πληροφορίες σε προσπάθεια στοχοποίησής της και προειδοποιεί ότι θα υπερασπιστεί τη θέση της.

Η απάντηση του Άδωνι Γεωργιάδη

Η αντιπαράθεση ξεκίνησε μετά την ανάρτηση του Άδωνι Γεωργιάδη, με αφορμή δημοσίευμα των Reporters United για το δείπνο στην Αθηναϊκή Λέσχη.

Ο υπουργός Υγείας επιβεβαίωσε τη συμμετοχή του, επισημαίνοντας ότι η στήριξή του προς το Ισραήλ είναι γνωστή και έχει εκφραστεί επανειλημμένα, τόσο δημόσια όσο και στη Βουλή.

Παράλληλα, εξαπέλυσε επίθεση κατά των Reporters United, χαρακτηρίζοντάς τους «ακροαριστερή ομάδα» και υποστηρίζοντας ότι μέλη τους κατέγραφαν σε βίντεο όσους εισέρχονταν και εξέρχονταν από την Αθηναϊκή Λέσχη, προτού δημοσιοποιήσουν το σχετικό υλικό.

Έτσι, το δείπνο μετατράπηκε σε αφορμή για μια ευρύτερη αντιπαράθεση γύρω από τη διαφάνεια των πολιτικών επαφών, τα όρια της ιδιωτικότητας και τον ελεγκτικό ρόλο της δημοσιογραφίας. Από τη μία πλευρά, ο Άδωνις Γεωργιάδης υπερασπίζεται τη συμμετοχή του και τις δημόσια διατυπωμένες θέσεις του· από την άλλη, η Μαρία Καρυστιανού επιμένει στην ανάγκη λογοδοσίας των κρατικών αξιωματούχων για τις επαφές τους.

Το ζήτημα που αναδεικνύεται είναι κατά πόσο και με ποιους όρους οι συναντήσεις πολιτικών με εκπροσώπους ξένων συμφερόντων αποτελούν αντικείμενο δημόσιου ελέγχου — ένα ερώτημα που βρίσκεται στον πυρήνα της συζήτησης για τη διαφάνεια και τη δημοκρατική λογοδοσία.