Μαρία Καρυστιανού: Πώς έφτασε από την «αποθέωση» στην «αποδόμηση»;- Οι «άσπονδοι» πολιτικοί φίλοι, η «συμπόρευση» με την Αριστερά και οι καταγγελίες για σκοταδιστικές απόψεις

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης, και κυρίως ο ΣΥΡΙΖΑ, που κάποτε συμπορεύονταν με τη Μαρία Καρυστιανού στις πορείες και τις κινητοποιήσεις, πλέον στρέφονται εναντίον της.

Μαρία Καρυστιανού: Πώς έφτασε από την «αποθέωση» στην «αποδόμηση»;- Οι «άσπονδοι» πολιτικοί φίλοι, η «συμπόρευση» με την Αριστερά και οι καταγγελίες για σκοταδιστικές απόψεις

Η απειλή να απορροφήσει εκλογικό δυναμικό και να αλλάξει τους συσχετισμούς στη Βουλή φαίνεται πως κινητοποίησε τα στελέχη τους να μιλήσουν για «αντιδραστική ατζέντα» και «προγράμματα τύπου illuminati», αναδεικνύοντας μια έντονη ιδεολογική απόσταση.

Σήμερα, η αποδόμηση της Μαρίας Καρυστιανού από τα κόμματα της αντιπολίτευσης φαίνεται να αποτελεί βασική στρατηγική τους. Το νέο κόμμα της ρουφά σταδιακά ψηφοφόρους, απειλώντας ακόμη και μικρομεσαίους πολιτικούς σχηματισμούς.

Παρά το γεγονός ότι αρχικά δυνάμεις όπως ο ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία είχαν αγκαλιάσει πολιτικά την τέως πρόεδρο του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών, προσφέροντάς της ένα ευρύ βήμα στο δημόσιο πολιτικό πεδίο, οι φιλοδοξίες της και ο «αντισυστημικός» λόγος της φέρνουν αναταράξεις στο πολιτικό τοπίο, προκαλώντας ανακατατάξεις στην αντιπολίτευση.

Οι δηλώσεις της Καρυστιανού για «δημόσια διαβούλευση» γύρω από το ζήτημα των αμβλώσεων έδωσαν αφορμή για έντονη κριτική από τις προοδευτικές δυνάμεις, που προσπάθησαν να τονίσουν τις ιδεολογικές τους διαφορές, χαρακτηρίζοντας τις θέσεις της ως «ακροδεξιές» και «αντιγράφουσες το Tea Party».

Σημαντικές ήταν οι παρεμβάσεις κορυφαίων πολιτικών: ο Σωκράτης Φάμελλος έκανε λόγο για «σκοταδιστική και απαράδεκτη θέση», ο Αλέξης Χαρίτσης υπογράμμισε πως «η αντιδραστική ατζέντα δεν γνωρίζει σύνορα», ενώ ο Νίκος Ανδρουλάκης τόνισε την ανάγκη ενός κόμματος με πρόγραμμα και στελέχη ικανά να κυβερνήσουν, με σαφή αιχμή προς τα νέα κόμματα. Παρ’ όλα αυτά, όλοι οι παραπάνω είχαν παρευρεθεί στα συλλαλητήρια με προεξάρχουσα τη Μαρία Καρυστιανού, αποδεικνύοντας την πολιτική σύνθετη σχέση συνεργασίας και ανταγωνισμού.

Σύμφωνα με κορυφαία στελέχη της αντιπολίτευσης, η αποδόμηση του «κόμματος Καρυστιανού» πρέπει να γίνει σταδιακά, ώστε να μην χαθεί η επαφή με τα εκλογικά τους ακροατήρια, αφήνοντας τον χρόνο να αποκαλύψει τις «πραγματικές πολιτικές θέσεις» της προέδρου.

Μαρία Καρυστιανού: Πώς έφτασε από την «αποθέωση» στην «αποδόμηση»;- Οι «άσπονδοι» πολιτικοί φίλοι, η «συμπόρευση» με την Αριστερά και οι καταγγελίες για σκοταδιστικές απόψεις

Η κριτική εντάθηκε μετά τα τελευταία δημοσκοπικά ευρήματα: κόμματα όπως η Νίκη, το Κίνημα Δημοκρατίας, η Νέα Αριστερά και το ΜέΡΑ25 φαίνεται να μένουν εκτός επόμενης Βουλής, ενώ το ποσοστό των ψηφοφόρων που δηλώνουν πιθανόν να στηρίξουν τη Μαρία Καρυστιανού ανέρχεται στο 16%, αυξημένο κατά δύο μονάδες από τον προηγούμενο Δεκέμβριο. Σε αυτό το πλαίσιο, οι προσπάθειες για «τραπέζια διαλόγου» και συνεργασίες μεταξύ των προοδευτικών δυνάμεων φαίνεται να αποκτούν νέα δυναμική, με την Καρυστιανού να λειτουργεί ως καταλύτης για πιθανές μελλοντικές συνεργασίες.

Στην πρώτη παρουσίαση της «Ιθάκης» για το 2026, ο Αλέξης Τσίπρας επέλεξε μια έμμεση, αλλά σαφή, αποδόμηση της Μαρίας Καρυστιανού, τονίζοντας ότι η χειραγώγηση της κοινωνίας από δημαγωγικά συνθήματα οδηγεί στην απογοήτευση και την άκρα Δεξιά. Η αντιπαράθεση Τσίπρα – Καρυστιανού δεν είναι τυχαία, καθώς οι δύο υπό ίδρυση σχηματισμοί διεκδικούν κοινές δεξαμενές ψηφοφόρων, ανταγωνιζόμενοι για μεγαλύτερο μερίδιο της ίδιας «πίτας».

Πολλά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ είχαν προωθήσει την Καρυστιανού τα τελευταία χρόνια, δίνοντάς της πολιτικό «διάδρομο» σε ευρωβουλευτικές εκδηλώσεις και μέσα από δημόσιες τοποθετήσεις διακεκριμένων προσωπικοτήτων όπως η Ελένα Ακρίτα, ο Νίκος Κοτζιάς και ο Δημήτρης Παπαδημούλης. Παράλληλα, το Κίνημα Δημοκρατίας εμφανίζεται ανοιχτό σε συνεργασίες, με την αντιπρόεδρο Θεοδώρα Τζάκρη να δηλώνει πως οι δρόμοι πρέπει να συγκλίνουν και όχι να αποκλίνουν, αφήνοντας όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά.

Η Νίκη, από την πλευρά της, φαίνεται να κρατά χαμηλούς τόνους, αφήνοντας τα στελέχη της να αξιολογήσουν την πολιτική δυναμική του νέου κόμματος πριν λάβουν οποιαδήποτε απόφαση.