Μαρία Καρυστιανού: Σε τροχιά εσωστρέφειας η «Ελπίδα» που τώρα τελευταία «πεθαίνει»-Τι κρύβεται πίσω από τις διαδοχικές αποχωρήσεις και τις βαριές καταγγελίες από στενούς συνεργάτες- Η κόντρα και τα «καρφιά» από το Θανάση Αυγερινό

Το εγχείρημα της «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», το οποίο παρουσιάστηκε ως μια νέα πολιτική πρόταση έξω από τα παραδοσιακά κομματικά σχήματα, βρίσκεται αντιμέτωπο με συνεχείς εσωτερικούς κραδασμούς, καθώς πρόσωπα που βρέθηκαν από την πρώτη στιγμή στο πλευρό της επιλέγουν να αποχωρήσουν, αφήνοντας πίσω τους αιχμηρές καταγγελίες.

Μαρία Καρυστιανού: Σε τροχιά εσωστρέφειας η «Ελπίδα» που τώρα τελευταία «πεθαίνει»-Τι κρύβεται πίσω από τις διαδοχικές αποχωρήσεις και τις βαριές καταγγελίες από στενούς συνεργάτες- Η κόντρα και τα «καρφιά» από το Θανάση Αυγερινό

Η πιο πρόσφατη – και αναμφίβολα πιο ηχηρή – αποχώρηση ήταν εκείνη του δημοσιογράφου Θανάση Αυγερινού, την ώρα που οι πρώτες δημοσκοπικές μετρήσεις καταγράφουν σημαντική υποχώρηση της δυναμικής του κόμματος.

Μόλις δυόμισι μήνες έχουν περάσει από τη μεγαλοπρεπή παρουσίαση της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία» στο κινηματοθέατρο «Ολύμπιον» της Θεσσαλονίκης.

Η εικόνα αισιοδοξίας και ανανέωσης που επιχειρήθηκε τότε να προβληθεί απέχει πλέον αισθητά από τη σημερινή πραγματικότητα. Εκεί όπου υπήρχε η προσδοκία ενός νέου πολιτικού ξεκινήματος, σήμερα κυριαρχούν οι αποστάσεις, οι δημόσιες αντιπαραθέσεις και οι διαδοχικές ρήξεις, τόσο με συγγενείς θυμάτων των Τεμπών όσο και με ανθρώπους που συμμετείχαν ενεργά στη συγκρότηση του πολιτικού φορέα.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι οι αποχωρήσεις δεν προέρχονται από ένα ενιαίο ιδεολογικό ρεύμα ούτε οφείλονται σε κάποια συγκεκριμένη πολιτική διαφωνία. Αντιθέτως, κάθε περίπτωση έχει διαφορετική αφετηρία, αλλά σχεδόν όλες συγκλίνουν στις ίδιες αιτιάσεις για τον τρόπο λειτουργίας του κόμματος και τη στάση της προέδρου του.

Πρώην συνεργάτες κάνουν λόγο για παράλληλα κέντρα λήψης αποφάσεων, απουσία διαφάνειας, έλλειψη συλλογικών διαδικασιών, ασαφή πολιτική γραμμή και έναν στενό, εσωστρεφή κύκλο προσώπων που φέρεται να καθορίζει τις εξελίξεις. Κοινός παρονομαστής στις δημόσιες τοποθετήσεις τους είναι ότι την πολιτική ευθύνη για αυτή την εικόνα αποδίδουν στη Μαρία Καρυστιανού.

Οι πρώτες «βροντές» πριν από την καταιγίδα

Τα πρώτα σύννεφα είχαν εμφανιστεί ήδη από τη ρήξη της με τον Σύλλογο Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών, του οποίου υπήρξε πρόεδρος.

Η απόφασή της να προχωρήσει στην ίδρυση πολιτικού φορέα προκάλεσε αιφνιδιασμό στα υπόλοιπα μέλη του Συλλόγου, τα οποία έσπευσαν να αποσαφηνίσουν ότι η επιλογή αυτή αποτελούσε αποκλειστικά προσωπική της πρωτοβουλία και δεν εξέφραζε τον Σύλλογο. Με συνοπτικές διαδικασίες αποφασίστηκε η απομάκρυνσή της από την προεδρία, με σαφές μήνυμα ότι κάθε πολίτης έχει δικαίωμα να πολιτευθεί, όχι όμως εκπροσωπώντας έναν φορέα που έχει ως μοναδική αποστολή τη διερεύνηση της αλήθειας και τη διεκδίκηση δικαιοσύνης για την τραγωδία των Τεμπών.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο Πάνος Ρούτσι, ο οποίος είχε συνδεθεί στενά με τη Μαρία Καρυστιανού κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων. Ο ίδιος ξεκαθάρισε δημόσια ότι η πολυήμερη απεργία πείνας που πραγματοποίησε αφορούσε αποκλειστικά τον αγώνα για το παιδί του και δεν είχε καμία απολύτως σχέση με πολιτικές ή κομματικές επιδιώξεις.

Από τη συνεργασία στη μετωπική σύγκρουση

Σύντομα ακολούθησε η δημόσια αντιπαράθεση με τον επικοινωνιολόγο Νίκο Καραχάλιο, ο οποίος συμμετείχε στις πρώτες διεργασίες για τη δημιουργία ενός ευρύτερου πολιτικού κινήματος γύρω από τη Μαρία Καρυστιανού.

Η συνεργασία δεν κράτησε πολύ. Ο κ. Καραχάλιος εξαπέλυσε σειρά σοβαρών καταγγελιών, αποδίδοντάς της αυταρχικές πρακτικές, υιοθέτηση υπερδεξιών αντιλήψεων, ενώ έφτασε ακόμη και στο σημείο να συνδέσει τη δημιουργία του κόμματος με ρωσικές επιρροές και υπόγειες διασυνδέσεις με τη Μόσχα.

Η ρήξη με τον Θανάση Αυγερινό

Αρχικά, η Μαρία Καρυστιανού και ο Θανάσης Αυγερινός βρέθηκαν στην ίδια πλευρά. Οι δύο τους κατέθεσαν από κοινού μήνυση για συκοφαντική δυσφήμηση, ζητώντας να τεκμηριωθούν οι ισχυρισμοί του Νίκου Καραχάλιου.

Ωστόσο, η κοινή τους πορεία αποδείχθηκε βραχύβια.

Ο Θανάσης Αυγερινός ανακοίνωσε ότι αποχωρεί από τη θέση του υπευθύνου επικοινωνίας, αφήνοντας σοβαρές αιχμές για τον τρόπο λειτουργίας του κόμματος και κάνοντας λόγο για «ύποπτους και φυτευτούς συμβουλάτορες». Όπως εξήγησε, εδώ και ημέρες δεν είχε καμία ευθύνη για την επικοινωνιακή στρατηγική ούτε εκπροσωπούσε πλέον το κίνημα στα μέσα ενημέρωσης.

Σύμφωνα με όσα υποστήριξε, πληροφορήθηκε εκ των υστέρων ότι ήδη από τις 12 Ιουλίου λειτουργούσε ένα παράλληλο Γραφείο Τύπου, χωρίς ο ίδιος να έχει ενημερωθεί ούτε για τη σύνθεσή του ούτε για τη δράση του.

Όπως ανέφερε, τέτοιες πρακτικές αποτελούν σοβαρό πρόβλημα για κάθε συλλογικό πολιτικό φορέα και ακόμη περισσότερο για ένα ανεξάρτητο κίνημα πολιτών που φιλοδοξεί να παρέμβει ουσιαστικά στην πολιτική ζωή.

«Καθείς αναλαμβάνει τις ευθύνες του για τις πράξεις και τις παραλείψεις του», αναφέρει χαρακτηριστικά, καταλήγοντας με τη φράση «καθείς εφ’ ω ετάχθη».

See more

Το κύμα αποχωρήσεων μεγαλώνει

Η αποχώρηση του Θανάση Αυγερινού ήρθε να προστεθεί σε μια σειρά αποχωρήσεων στελεχών που είχαν συμβάλει ενεργά στη συγκρότηση της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία».

Ανάμεσά τους ξεχώρισε εκείνη του πραγματογνώμονα Βασίλη Κοκοτσάκη, ο οποίος είχε ταυτιστεί με τις έρευνες για την υπόθεση των Τεμπών. Ο ίδιος κατήγγειλε οργανωτική ασάφεια, απουσία λογοδοσίας και λειτουργία μέσω προσωπικών κύκλων επιρροής, υποστηρίζοντας ότι το εγχείρημα απομακρύνθηκε από το αρχικό όραμα που είχε ο ίδιος στηρίξει.

Ακολούθησε η αποχώρηση του πτεράρχου ε.α. Αθανάσιου Παπανικολάου, ο οποίος υποστήριξε ότι στην πράξη τη διοίκηση του κινήματος ασκούσε ένας περιορισμένος πυρήνας προσώπων, αρκετά από τα οποία προέρχονταν από τον χώρο της ΝΙΚΗΣ.

Νωρίτερα είχε αποχωρήσει και ο Νίκος Σκιαδάς, ένα από τα πρώτα πρόσωπα που είχαν σταθεί δίπλα στη Μαρία Καρυστιανού. Ο ίδιος δήλωσε ότι αισθάνθηκε προδομένος, αποδίδοντας την αποχώρησή του τόσο στη σύγκρουσή του με τον Θανάση Αυγερινό όσο και σε ενέργειες της Μαρίας Γρατσία που, όπως υποστήριξε, οδήγησαν στην υπονόμευσή του.

Μαρία Καρυστιανού: Σε τροχιά εσωστρέφειας η «Ελπίδα» που τώρα τελευταία «πεθαίνει»-Τι κρύβεται πίσω από τις διαδοχικές αποχωρήσεις και τις βαριές καταγγελίες από στενούς συνεργάτες- Η κόντρα και τα «καρφιά» από το Θανάση Αυγερινό

Η «βεντέτα» Καρυστιανού – Αυγερινού

Η αντιπαράθεση ανάμεσα στη Μαρία Καρυστιανού και τον Θανάση Αυγερινό εξελίχθηκε γρήγορα σε ανοιχτή προσωπική σύγκρουση.

Ο πρώην συνεργάτης της περιέγραψε έναν εσωτερικό μηχανισμό που, όπως υποστήριξε, λειτουργεί στο παρασκήνιο, λαμβάνει αποφάσεις χωρίς ενημέρωση και παραμένει απρόσιτος ακόμη και σε στενούς συνεργάτες της προέδρου. Κατά την εκτίμησή του, πίσω από τον ήδη στενό κύκλο της ηγεσίας υπήρχε ένας ακόμη πιο περιορισμένος πυρήνας προσώπων που καθόριζε τις εξελίξεις.

Η Μαρία Καρυστιανού απάντησε απορρίπτοντας συνολικά τις καταγγελίες, χαρακτηρίζοντάς τες «λάσπη», συκοφαντία και οργανωμένη προσπάθεια διάσπασης του κινήματος. Υποστήριξε ότι οι επικρίσεις ήταν πρόωρες, καθώς ο φορέας βρισκόταν ακόμη στο στάδιο της οργανωτικής συγκρότησης και οι δομές του επρόκειτο να διαμορφωθούν δημοκρατικά από τα μέλη.

Για τον Θανάση Αυγερινό, όμως, επιφύλαξε ακόμη πιο προσωπικούς χαρακτηρισμούς.

«Είναι καλύτερο να αποχωρούν τέτοια άτομα γιατί μας κρατάνε πίσω», ανέφερε. «Κάποιοι μπορεί να πιστεύουν ότι δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε μόνοι μας, ότι χρειαζόμαστε βοήθεια. Εμείς δεν το πιστεύουμε αυτό».

Παράλληλα σχολίασε και τον τρόπο με τον οποίο αποχώρησε ο πρώην συνεργάτης της.

«Το θέμα είναι πώς φεύγουν αυτά τα άτομα και εκεί δείχνει και τα στοιχεία του χαρακτήρα τους αλλά και, ίσως, τις πιο βαθιές σκέψεις που μπορεί να έχει κάποιος ο οποίος προσεγγίζει το κίνημα».

Λίγο αργότερα ακολούθησε η επίσημη ανακοίνωση διαγραφής του Θανάση Αυγερινού. Σε αυτήν η ηγεσία του κόμματος τον κατηγορούσε για διχαστικές δηλώσεις και ενέργειες που, σύμφωνα με την ανακοίνωση, υπονόμευσαν την ενότητα του κινήματος και παραβίασαν τη βασική αρχή περί μη συνεργασίας με κόμματα του πολιτικού συστήματος.

Στο ίδιο κείμενο γινόταν λόγος για ενέργειες που «αναδεικνύουν άδηλο σχέδιο διαβολής και ελέγχου» του κινήματος, ενώ η ανακοίνωση ολοκληρωνόταν με έκκληση προς τα μέλη για διατήρηση της συνοχής.

«Απευθύνομαι με αγάπη σε όλους τους πολίτες και σας ζητώ να περιφρουρείτε την ενότητα για να μεγαλουργήσει η Κοινότητα των Πολιτών», ανέφερε χαρακτηριστικά η κ. Καρυστιανού.

Η απάντηση του Θανάση Αυγερινού ήταν σύντομη αλλά ιδιαίτερα δηκτική.

«Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι», έγραψε σε ανάρτησή του, την οποία συνόδευσε με το εξώφυλλο του βιβλίου «Ζητείται Ελπίς» του Αντώνη Σαμαράκη και το υστερόγραφο: «Ας διαβάζουμε τυπωμένα βιβλία στις διακοπές. Μορφώνουν, παρηγορούν και προστατεύουν από τις εγωμανίες…».

Ένας ολοένα στενότερος κύκλος

Μετά την αποχώρηση του Θανάση Αυγερινού, το επικοινωνιακό επιτελείο του κόμματος περνά πλέον στα χέρια της στενής συνεργάτιδας της προέδρου, Μαρίας Γρατσία, ενώ την ευθύνη της προεκλογικής στρατηγικής έχει αναλάβει ο Νίκος Γαλανός.

Παράλληλα, τα στελέχη που εκπροσωπούν δημόσια το κόμμα παραμένουν ελάχιστα, ενώ οι περισσότερες πολιτικές παρεμβάσεις εξακολουθούν να πραγματοποιούνται αποκλειστικά μέσω των δημόσιων τοποθετήσεων της ίδιας της Μαρίας Καρυστιανού.

Η συγκέντρωση κρίσιμων αρμοδιοτήτων σε έναν περιορισμένο κύκλο προσώπων αποτελεί πλέον βασικό σημείο κριτικής από όσους αποχώρησαν. Με τα έως τώρα δεδομένα, αρκετοί εκτιμούν ότι οι εσωτερικές αναταράξεις δύσκολα έχουν ολοκληρωθεί και δεν αποκλείουν νέες αποχωρήσεις, γεγονός που θα συρρικνώσει ακόμη περισσότερο τον ήδη στενό πυρήνα του κόμματος και θα ενισχύσει την εικόνα ενός ολοένα πιο κλειστού πολιτικού σχηματισμού.