Με την «πλάτη στον τοίχο» η Μαρία Καρυστιανού: Ραγδαία πτώση στις δημοσκοπήσεις για την «Ελπίδα» – Τα λάθη που την οδήγησαν σε πολιτικό αδιέξοδο

Βαριά είναι πλέον η σκιά που έχει πέσει πάνω από το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού, μετά το κύμα αποχωρήσεων στελεχών που εκδηλώθηκε μέσα στο καλοκαίρι και προκάλεσε σοβαρούς τριγμούς στο εσωτερικό της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία».

Με την «πλάτη στον τοίχο» η Μαρία Καρυστιανού: Ραγδαία πτώση στις δημοσκοπήσεις για την «Ελπίδα» – Τα λάθη που την οδήγησαν σε πολιτικό αδιέξοδο

Η εικόνα ενός σχηματισμού που επιχειρούσε να κάνει τα πρώτα του σταθερά βήματα στην πολιτική σκηνή άρχισε να δίνει τη θέση της σε μια εικόνα εσωτερικής σύγκρουσης, αμφισβήτησης και έντονης αμφιβολίας για την επόμενη ημέρα.

Ο Θανάσης Αυγερινός αποδείχθηκε τελικά πολύ πιο σκληρός πολιτικός παίκτης απ’ όσο είχαν υπολογίσει αρκετοί στο εσωτερικό του κόμματος. Με δημόσιες παρεμβάσεις και συνεχείς αιχμές, «πυροβολούσε» καθημερινά το πρώην κόμμα του, αλλά και την… άτυπη αντιπρόεδρο Μαρία Γρατσία, ανεβάζοντας ακόμη περισσότερο τη θερμοκρασία στην ήδη ταραγμένη εσωκομματική ατμόσφαιρα.

Η κρίση, άλλωστε, δεν έμεινε κλεισμένη στους διαδρόμους του κόμματος. Οι καταγγελίες, οι αποχωρήσεις και η δημόσια αντιπαράθεση δημιούργησαν μια εικόνα που δύσκολα μπορεί να απορροφηθεί πολιτικά, ιδιαίτερα για έναν νέο σχηματισμό που είχε επενδύσει μεγάλο μέρος της δυναμικής του στην προσωπικότητα και το πολιτικό κεφάλαιο της Μαρίας Καρυστιανού.

Η ίδια πλέον καλείται να διαχειριστεί μια εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση, καθώς η αποκατάσταση της εσωτερικής συνοχής μοιάζει ολοένα και πιο δύσκολη. Η δυσαρέσκεια που εκφράστηκε από πρώην στελέχη της, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο εξελίχθηκε η σύγκρουση, έχουν αφήσει βαθιά σημάδια.

Και, όπως σχολιάζουν με εμφανή ειρωνική διάθεση οι άσπονδοι πολιτικοί εχθροί της, μάλλον δεν αρκούν ούτε οι προσευχές που έκανε την περασμένη εβδομάδα στον Άγιο Νεκτάριο της Αίγινας, μαζί με τη Μαρία Γρατσία, για να αλλάξει το πολιτικό κλίμα.

Μεγάλη πτώση στις δημοσκοπήσεις για το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού

Το πλέον ανησυχητικό στοιχείο για την ηγεσία της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία» δεν είναι μόνο η εσωτερική αναταραχή, αλλά και η αντανάκλασή της στην κοινωνία.

Οι πληροφορίες λένε πως η εικόνα που έχουν οι εταιρείες δημοσκοπήσεων είναι ότι το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού κινείται με σπασμένα φρένα προς τον γκρεμό. Η εταιρεία δημοσκοπήσεων Interview παρουσίασε την «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» από το 5,3% που είχε καταγράψει τον Ιούλιο, τον Αύγουστο στο 3,6%.

Πρόκειται για μια σημαντική υποχώρηση μέσα σε μόλις έναν μήνα, η οποία δεν μπορεί εύκολα να αποδοθεί σε μια συγκυριακή μεταβολή της πολιτικής ατμόσφαιρας. Όπως σημείωναν πολιτικοί παρατηρητές, η μεγάλη πτώση έχει να κάνει με το γεγονός ότι η κρίση προήλθε από το εσωτερικό του κόμματος και οι οποίες καταγγελίες έγιναν από πρόσωπα τα οποία είχαν στηρίξει μετ’ επιτάσεως στο παρελθόν την Μαρία Καρυστιανού.

Αυτό ακριβώς είναι και το στοιχείο που κάνει την κατάσταση περισσότερο περίπλοκη για την πρόεδρο του κόμματος. Όταν η αμφισβήτηση έρχεται από πολιτικούς αντιπάλους, μπορεί να αποδοθεί στην αντιπαράθεση. Όταν όμως προέρχεται από ανθρώπους που βρίσκονταν μέχρι πρόσφατα στο ίδιο στρατόπεδο, το πολιτικό κόστος είναι σαφώς μεγαλύτερο.

Με την «πλάτη στον τοίχο» η Μαρία Καρυστιανού: Ραγδαία πτώση στις δημοσκοπήσεις για την «Ελπίδα» – Τα λάθη που την οδήγησαν σε πολιτικό αδιέξοδο

Πώς προήλθε η κρίση

Η κρίση δεν προήλθε δηλαδή από εξωγενείς παράγοντες όπου η Μαρία Καρυστιανού θα μπορούσε να υποστηρίξει ότι για μία ακόμη φορά δέχεται επιθέσεις από το πολιτικό κατεστημένο.

Αντίθετα, οι εξελίξεις εκτυλίχθηκαν στο εσωτερικό του ίδιου του κόμματος και μάλιστα με πρωταγωνιστές πρόσωπα που μέχρι πρότινος αποτελούσαν μέρος του στενού πολιτικού της περιβάλλοντος. Αυτό περιόρισε σημαντικά τα περιθώρια ελιγμών της ηγεσίας και κατέστησε πολύ πιο δύσκολη την προσπάθεια να παρουσιαστεί η κρίση ως αποτέλεσμα μιας οργανωμένης εξωτερικής επίθεσης.

Παράλληλα, όπως λένε άνθρωποι που συνεργάστηκαν μαζί της στο παρελθόν, ο τρόπος που αντιμετώπισε την κρίση και τα πρώην στελέχη της έδειξε υπερβολική αλαζονεία και απαξίωση όσων την στήριξαν. Χαρακτηρίζοντάς τους συλλήβδην σαν υπονομευτές η εικόνα που εξέπεμψε η Μαρία Καρυστιανού ήταν η εικόνα ενός ανθρώπου ματαιόδοξου.

Η συγκεκριμένη στάση, σύμφωνα με τις ίδιες εκτιμήσεις, δεν βοήθησε στην εκτόνωση της κρίσης. Αντιθέτως, φαίνεται πως βάθυνε το ρήγμα ανάμεσα στην ηγεσία και σε πρόσωπα που είχαν επενδύσει πολιτικά στη νέα προσπάθεια.

Η πρόεδρος της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία» δεν κατάφερε να πείσει ούτε τους δικούς της ανθρώπους «ότι οι αλλαγές που έκανε ήταν υποχρεωτικές καθώς το κόμμα της είχε πέσει σε εσωστρέφεια δεδομένου ότι η λογική Αυγερινού να βλέπει παντού εχθρούς την είχε απομονώσει τόσο από τα ΜΜΕ όσο και από την κοινωνία».

Το πρόβλημα, επομένως, δεν ήταν μόνο οι αλλαγές αυτές καθαυτές, αλλά και η αδυναμία να εξηγηθεί πειστικά το πολιτικό τους σκεπτικό. Σε έναν νέο κομματικό σχηματισμό, όπου η εμπιστοσύνη και η συσπείρωση αποτελούν κρίσιμα στοιχεία επιβίωσης, κάθε εσωτερική αναδιάταξη χωρίς επαρκή πολιτική εξήγηση μπορεί να λειτουργήσει πολλαπλασιαστικά ως προς τις αντιδράσεις.

Η έλλειψη στελεχών

Ένα ακόμη μεγάλο πρόβλημα που καλείται να αντιμετωπίσει η Μαρία Καρυστιανού είναι η στελεχιακή αποψίλωση που προκάλεσαν οι τελευταίες εξελίξεις.

Δεν μπήκε καν στον κόπο να εξηγήσει γιατί προχώρησε σε αυτές τις κινήσεις ενώ στην πραγματικότητα- όπως υποστηρίζουν οι δικοί της άνθρωποι- υπήρχαν αντικειμενικοί λόγοι. Το γεγονός ακόμα ότι αρνήθηκε να παρουσιάσει το πρόγραμμα του κόμματος της «για να μην μας το κλέψουν οι αντίπαλοι», δείχνει αν μη τι άλλο ότι στερείται σοβαρότητας η ότι δεν υπάρχει τίποτα επεξεργασμένο μέχρι τώρα.

Η αδυναμία αυτή αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία όταν πρόκειται για ένα κόμμα που φιλοδοξεί να αποκτήσει μόνιμη παρουσία στο πολιτικό σκηνικό. Η προσωπική απήχηση της ηγεσίας μπορεί να δημιουργήσει την αρχική δυναμική, όμως δεν αρκεί από μόνη της για να στηρίξει έναν πολιτικό οργανισμό σε βάθος χρόνου. Χρειάζονται πρόσωπα, επεξεργασμένες θέσεις, σαφές πρόγραμμα και μια ομάδα που να μπορεί να μετατρέψει τη δυναμική σε οργανωμένη πολιτική πρόταση.

Η αλήθεια είναι ότι η Μαρία Καρυστιανού στερείται στελεχών τα οποία έχουν εμπειρία στη διαμόρφωση ενός προγράμματος. Όσοι έχουν απομείνει μετριούνται στα δάκτυλά του ενός χεριού και ανάμεσα σε αυτούς θα πρέπει να βρεθούν οι πλέον έμπειροι.

Και εδώ ακριβώς βρίσκεται ίσως το δυσκολότερο στοίχημα για την ίδια. Δεν αρκεί πλέον να σταματήσει η εσωτερική αιμορραγία. Θα πρέπει να ξαναχτίσει έναν κομματικό μηχανισμό, να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη, να δώσει σαφές πολιτικό στίγμα και κυρίως να πείσει ότι η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» μπορεί να σταθεί πέρα και πάνω από την προσωπική της παρουσία.

Γιατί, εάν η δημοσκοπική υποχώρηση συνεχιστεί, ο πολιτικός χρόνος θα αρχίσει να μετρά αντίστροφα. Και τότε η ανασυγκρότηση δεν θα είναι απλώς δύσκολη· θα εξελιχθεί σε αγώνα δρόμου για την πολιτική επιβίωση του ίδιου του εγχειρήματος.