Με τις «ευλογίες» της Δύσης: Ο παμπόνηρος σφαγέας Αλ-Τζολάνι εδραιώνει τζιχαντιστική δικτατορία στη Συρία

Υπό το πρόσχημα της θρησκευτικής νομιμότητας, ο Αμπού Μοχάμαντ Αλ-Τζολάνι, ως ηγετική φιγούρα της οργάνωσης Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ (HTS), δεν διστάζει να επιβάλει ένα αυταρχικό καθεστώς στη Συρία, το οποίο δεν απειλεί απλώς την ελευθερία, αλλά υπονομεύει τη βασική σταθερότητα της κοινωνίας.

Με τις «ευλογίες» της Δύσης: Ο παμπόνηρος σφαγέας Αλ-Τζολάνι εδραιώνει τζιχαντιστική δικτατορία στη Συρία

Το παράδοξο είναι πως η διακυβέρνησή του, τόσο σκληρή και καταπιεστική, κινδυνεύει να εξαναγκάσει ακόμη και τους ίδιους τους Σουνίτες μουσουλμάνους να νοσταλγήσουν τις ανελεύθερες πρακτικές του Μπασάρ αλ-Άσαντ, που θεωρούνταν παλιότερα η μοναδική εγγύηση τάξης.

Η πρόσφατη υπόθεση στο Δικαστικό Μέγαρο του Χαλεπίου αποτελεί τραγικό παράδειγμα αυτής της ανομίας. Η βίαιη επίθεση του Ουμπάιντα αλ-Ταχάν, μέλους της Γενικής Ασφάλειας του HTS, στον δικαστή Αχμάντ Χασκάλ αποτελεί ευθεία πρόκληση στη συνταγματική ασυλία που πρέπει να απολαμβάνουν οι δικαστές, προστατευόμενοι θεσμικά από τέτοιες αυθαιρεσίες. Αυτό το περιστατικό δεν είναι μεμονωμένο αλλά ηχηρό σύμπτωμα ενός καθεστώτος που εκλαμβάνει τη δικαιοσύνη ως εργαλείο τρομοκρατίας και όχι ως θεμέλιο κράτους δικαίου.

Η οργή της νομικής κοινότητας του Χαλεπίου, που εκδηλώθηκε με ειρηνικές διαμαρτυρίες, βρήκε απέναντί της μια ωμή καταστολή από τις αρχές του HTS, οι οποίες όχι μόνο δεν δίωξαν τον δράστη, αλλά του επέτρεψαν την ελευθερία μέσα σε ελάχιστο χρόνο, με τους υποστηρικτές του να τον αποθεώνουν. Παράλληλα, 64 δικηγόροι τέθηκαν σε διαθεσιμότητα και αντιμετωπίζουν έρευνες, σε μια σαφή προσπάθεια φίμωσης και τρομοκράτησης όσων τολμούν να αντισταθούν στην αυθαιρεσία του καθεστώτος.

Η Γενική Ασφάλεια, ως παρακλάδι του HTS, απολαμβάνει απεριόριστη ασυλία, λειτουργώντας ως όργανο καταστολής και αυθαιρεσίας, χωρίς καμία πραγματική λογοδοσία. Αυτή η κατάσταση διαλύει κάθε έννοια δικαστικής ανεξαρτησίας, δημιουργώντας ένα κλίμα φόβου που εκτρέφει την καταπίεση. Η πορεία που ακολουθεί ο αλ-Τζολάνι είναι σαφώς ανησυχητική: όχι μόνο δεν προσφέρει λύσεις στα κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα της περιοχής, αλλά εδραιώνει μια τζιχαντιστική δικτατορία, όπου η εξουσία διατηρείται μόνο με βίαιη καταστολή και φίμωση κάθε φωνής αντίστασης.

Με τις «ευλογίες» της Δύσης: Ο παμπόνηρος σφαγέας Αλ-Τζολάνι εδραιώνει τζιχαντιστική δικτατορία στη Συρία

Εάν αυτή η κατάσταση συνεχιστεί, η δυσαρέσκεια δεν θα περιοριστεί στα περιθώρια. Ακόμα και οι Σουνίτες, που αποτελούν τη βάση στήριξης του HTS, είναι πιθανό να απομακρυνθούν, αναζητώντας εκ νέου ασφάλεια και σταθερότητα, έστω και υπό το σκληρό καθεστώς του Άσαντ. Το άλλοτε πολύτιμο κέντρο πολιτισμού και δικαιοσύνης, το Χαλέπι, μετατρέπεται σε σύμβολο καταπίεσης, αδικίας και υποβάθμισης των θεμελιωδών αρχών του κράτους δικαίου.

Καθώς ο Αλ-Τζολανί συνεχίζει το “όνειρό” του για ένα κράτος-πρότυπο της μεσαιωνικής θεοκρατίας, η περιοχή βυθίζεται σε ένα καθεστώς όπου η αδικία γίνεται νόμος και ο φόβος γίνεται καθημερινότητα. Και αν κάποιος πίστευε πως οι Σουνίτες θα ήταν το σταθερό του ακροατήριο, ίσως ήρθε η ώρα να αναθεωρήσει. Γιατί ακόμη και οι πιο πιστοί, όταν το καθεστώς τους πνίγει, αρχίζουν να βλέπουν με νοσταλγία αυτό που κάποτε μισούσαν.

Το Χαλέπι, άλλοτε φάρος πολιτισμού και δικαίου, κινδυνεύει να γίνει μνημείο του πώς η τυραννία, ακόμα κι αν φοράει κελεμπία και μιλάει στο όνομα του Ισλάμ, παραμένει απλώς… τυραννία.