Μένιος Φουρθιώτης: Ο σκοτεινός λαβύρινθος, οι εταιρείες – ‘φαντάσματα’ και τα ‘πάρτι’ ενός «ατζέντη μοντέλων»

Οσμή μέγα σκανδάλου αναδύεται από την έρευνα των επίσημων στοιχείων που παρουσιάζουν επιχειρήσεις που συνδέονται με ένα εκ των προσώπων των ημερών, τον Μένιο Φουρθιώτη -και ίσως όχι μόνο αυτόν-, με αφορμή δικαστική διένεξη που έχει εξαιτίας της δράσης του ως εργοδότης. Ο «μάνατζερ μοντέλων», που απασχόλησε την κοινή γνώμη (και την κυβέρνηση) πολλές φορές το τελευταίο διάστημα, αρχικά με την αποκάλυψη ότι απολάμβανε μια υπερβολικά μεγάλη ομάδα φύλαξης που του είχε διαθέσει η ΕΛ.ΑΣ. και στη συνέχεια με την ομολογία του πρώην υπουργού Εργασίας Γ. Βρούτση ότι όχι μόνο είχε καταφέρει να πάρει παράνομη χρηματοδότηση από το πρόγραμμα “Συν-Εργασία” που διαχειριζόταν το χαρτοφυλάκιό του αλλά και ότι όταν του κόπηκε μπήκε ως ταύρος σε υαλοπωλείο στο υπουργείο, απειλώντας εργαζόμενους συνοδεία μπράβων, φαίνεται να είναι όχι μόνο ένας πολύ κακός εργοδότης αλλά επίσης και έκθετος φορολογικά, μέσω επιχειρήσεων – φαντασμάτων που δεν υπάρχουν.

Τα πάρτι του Party FM

Συγκεκριμένα, ο Μένιος Φουρθιώτης φαίνεται ότι διατηρεί την άδεια για τον ραδιοφωνικό σταθμό Party FM 104,0 στο όνομα της μονοπρόσωπης εταιρείας παραγωγής Golden Productions, η οποία διαθέτει το… μεγαλειώδες κεφάλαιο των 2.000 ευρώ. Τα ερωτήματα ωστόσο αυξάνονται καθώς φαίνεται ότι η εν λόγω Golden Productions ανήκει σε ποσοστό 100% στην εταιρεία Benalus Limited. Μόνο που η Benalus Limited, ενώ δηλώνει κανονικά έναν αριθμό ΑΦΜ και μια διεύθυνση στο Λεκανοπέδιο, αποδεικνύεται εταιρεία – φάντασμα, καθώς το ΑΦΜ δεν οδηγεί πουθενά, ενώ δεν είναι κατοχυρωμένη στο Γενικό Επιχειρηματικό Μητρώο (ΓΕΜΗ). Δηλαδή, κατ’ ουσίαν, μοιάζει να μην υπάρχει.

Η έδρα της εταιρείας αυτής, στην οποία μεταφέρονται όλα τα έσοδα και τα έξοδα της εταιρείας Golden Productions, της οποίας διαχειριστής είναι ο Φουρθιώτης, δηλώνει ως διεύθυνση την πάροδο Δημοσθένους στον αριθμό 46Β στο Περιστέρι, σε έναν χώρο στον οποίον στεγάζονται εταιρείες που συνδέονται με τον επιχειρηματία Φίλιππο Βρυώνη, άνθρωπο που θεωρείται ότι «ανέδειξε» τον Φουρθιώτη και διατηρεί σχέσεις μαζί του σε διάφορα επίπεδα. Όμως, καμία τέτοια εταιρεία δεν υπάρχει στην Ελλάδα ούτε δείχνει να λειτουργεί, έστω αφανώς. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι το ελληνικό δίκαιο δεν θα μπορούσε να αναγνωρίσει καν τέτοια εταιρεία, δεδομένου ότι η μορφή Limited ανήκει στο αγγλοσαξωνικό δίκαιο και όχι στο ελληνικό, το οποίο αναγνωρίζει ανώνυμες εταιρείες, εταιρείες περιορισμένης ευθύνης, μονοπρόσωπες εταιρείες περιορισμένης ευθύνης, ομόρρυθμες εταιρείες, ετερόρρυθμες εταιρείες, αλλά όχι “limited”.

Ο… “δανεικός” εργαζόμενος

Το στοιχείο αυτό αποκαλύφθηκε κατά τον έλεγχο που έγινε στον ραδιοσταθμό Party FM από το Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας, τον Ιανουάριο του 2019, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν οι εργαζόμενοι στον σταθμό απασχολούνταν νόμιμα εκεί. Κατά τη διάρκεια του ελέγχου, βρέθηκε εργαζόμενος ως ηχολήπτης ο οποίος δεν εμφανιζόταν στο μισθολόγιο του Party FM. Οι υπεύθυνοι ζήτησαν προθεσμία μίας μέρας για να παρουσιάσουν χαρτιά και την επόμενη ημέρα παρουσίασαν μια σύμβαση -σύμφωνα με μια εκδοχή, που θα κριθεί και δικαστικά, μεταχρονολογημένη-, στην οποία ο ηχολήπτης εμφανιζόταν ως συμβεβλημένος με την εταιρεία παραγωγής Golden Productions, η οποία τον «δάνειζε» στον Party FM, με τον οποίον είχε συνάψει συμφωνία για την παραγωγή εκπομπών. Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες, ακόμα και πολύ γνωστοί στο ευρύ κοινό δημοσιογράφοι και παραγωγοί, όπως ο Γ. Λιάγκας, η Στ. Τσιμτσιλή κ.ά., εμφανίζονταν να έχουν εργασιακή σύμβαση με την Golden Productions.

Η «σύμβαση» αυτή της Golden Productions με τον Party FM ωστόσο γεννά μια σειρά ερωτήματα, τα οποία καλούνται να ελέγξουν οι αρχές. Αφενός, γιατί πρόκειται για μια αφηρημένη σύμβαση για «παραγωγές», χωρίς να συγκεκριμενοποιείται για πόσες και ποιες παραγωγές πρόκειται και να υπάρχει συγκεκριμένη τιμολόγηση για την κάθε μία από αυτές. Αφετέρου, γιατί το ποσό το οποίο φαίνεται να μεταφέρεται από τον ραδιοφωνικό σταθμό προς την «εταιρεία παραγωγής» αντιστοιχεί σε πολλές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ. Είναι απορίας άξιο πώς μια εταιρεία παραγωγής με κεφάλαιο 2.000 ευρώ αναλαμβάνει παραγωγές εκπομπών αξίας πολλών εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ. Πόσο μάλλον που, από μια πρόχειρη έρευνα, η Golden Productions δεν διαθέτει καμία απολύτως υποδομή για να κάνει έστω και την πιο υποτυπώδη παραγωγή και οι παραγωγές που ανέθετε ο Party FM στην Golden Productions γίνονταν στα στούντιο του… Party FM και με εργαζόμενους οι οποίοι δούλευαν -ή αυτό ήξεραν, σε κάθε περίπτωση- στον Party FM. Μια πιθανή αλλά κακόπιστη εξήγηση θα ήταν ότι με τον τρόπο αυτό ο Party FM (του Μένιου Φουρθιώτη) εμφάνιζε διαρκώς ζημιές, καθώς τα ποσά που ξόδευε για τις παραγωγές ήταν δυσανάλογα μεγάλα και δεν έρχονταν ποτέ πίσω από τα διαφημιστικά και άλλα έσοδα. Τα κέρδη, αντίθετα, ήταν μεγάλα για την Golden Productions. Η οποία, με τη σειρά της, τα απέδιδε στην Benalus Limited. Μόνο που η τελευταία, όπως αναφέραμε, έχει ένα ΑΦΜ που δεν οδηγεί πουθενά. Ένα τέτοιο κόλπο, όχι πολύ ασυνήθιστο στους επιχειρηματίες, για να είμαστε ειλικρινείς, θα μπορούσε να χρησιμεύσει στην αποφορολόγηση της πραγματικής εταιρείας και να μεταφέρει τα φορολογικά βάρη στη δεύτερη «ιδιοκτήτρια» εταιρεία, η οποία όμως είναι αδύνατον να φορολογηθεί, αφού αποτελεί φάντασμα.

Θα μπορούσε να υπάρξει, φυσικά, και κάποια άλλη εξήγηση, πιο καλόπιστη, αλλά μέχρι αυτή τη στιγμή δεν την έχει δώσει κανείς. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι όταν ο Φουρθιώτης αποφάσισε να απολύσει τον ηχολήπτη, τη νόμιμη εργασία του οποίου είχε ελέγξει το ΣΕΠΕ, η εταιρεία που τον απολύει δεν είναι ούτε η Golden Productions -που τον είχε προσλάβει- ούτε η Benalus, αλλά… ο Party FM, ο οποίος υποστήριζε ότι δεν είχε καμία εργασιακή σχέση μαζί του.

Οι αντιφάσεις στις εργασιακές σχέσεις

Μια σειρά αντιφατικές δηλώσεις εργασιακών σχέσεων και εμπλεκόμενων εταιρειών, που ενδεχομένως να οφείλονται στη γενικότερη αστάθεια του φερόμενου ως ιδιοκτήτη τους, που δεν δείχνει να είναι και ιδιαίτερα επιμελής με τα στοιχεία, αλλά ενδεχομένως και στο υπερβολικό θάρρος που έχει συσσωρεύσει σχετικά με τη δυνατότητά του να λέει ό,τι θέλει και να κάνει ό,τι θέλει.

Τα στοιχεία αυτά ήρθαν στο φως της δημοσιότητας μετά τη δικαστική εμπλοκή του Φουρθιώτη και του Party FM με το σωματείο των τεχνικών ραδιοφωνίας, που ακολούθησε την απόλυση του συγκεκριμένου ηχολήπτη (του μοναδικού που εργαζόταν στον σταθμό), όταν αυτός ζήτησε τη μεταβολή του μισθού του με βάση τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, μετά την αναγνώριση της υποχρεωτικότητάς της. Τα στοιχεία που παρουσίασε ο Φουρθιώτης σχετικά με την ή τις εταιρείες του εμφάνισαν, όπως γίνεται κατανοητό, προβλήματα που υπερβαίνουν το νόμιμο ή όχι μιας απόλυσης.

Εξωδικαστικός (δια)”κανονισμός”

Μάλιστα, κατά τη διάρκεια της δικαστικής του διαμάχης με το σωματείο, ο Φουρθιώτης ανέπτυξε τη συνήθη και αρκετά γνωστή πλέον συμπεριφορά του, απειλώντας μηνυτές και δικηγόρους, τους τελευταίους δε με επαναλαμβανόμενες… μηνύσεις.

Το τελευταίο, βέβαια, δεν προκαλεί κάποια ιδιαίτερη έκπληξη. Ένας άνθρωπος ο οποίος μπαίνει στο υπουργείο Εργασίας με τους μπράβους του, απειλώντας υπαλλήλους και τον υπουργό, επειδή του έκοψαν τη χρηματοδότηση που παράνομα είχε πάρει, ή, σε άλλη περίπτωση, εκβιάζει την αστυνομική του προστασία με γεγονότα επιεικώς αμφιλεγόμενα, στα οποία υποτίθεται ότι απειλείται η ζωή του, μπορεί εύκολα να απειλεί με δεκάδες μηνύσεις αντιδίκους και τους δικηγόρους τους. Το ερώτημα που παραμένει αναπάντητο εδώ και εβδομάδες ωστόσο είναι από πού αντλεί τελικά όλο αυτό το θάρρος ο Φουρθιώτης. Και γιατί ένας άνθρωπος ο οποίος -κατά δήλωση του πρώην υπουργού Εργασίας- είχε καταφέρει να αποσπάσει παράνομα χρηματοδότηση από κρατικά προγράμματα εξακολουθεί να μην έχει μπει στο στόχαστρο των κρατικών και των δικαστικών μηχανισμών, παρά τις σχετικές δηλώσεις. Πρόκειται για έναν άνθρωπο ο οποίος έχει άγνοια κινδύνου οφειλόμενη στον κάπως ιδιαίτερο χαρακτήρα του ή το εύρος των συναλλαγών του είναι μεγαλύτερο από αυτό που έχει διαφανεί μέχρι τώρα; Μια έρευνα πάνω στα ζητήματα που τίθενται θα βοηθούσε στο να μην δηλητηριάζεται επιπλέον η δημόσια ζωή από τα ερωτήματα αυτά και θα καθάριζε και το όνομα του επιχειρηματία, τηλεοπτικού και ραδιοφωνικού παραγωγού, ατζέντη μοντέλων και εσχάτως ιδιοκτήτη πολιτικού γραφείου, εάν και εφόσον όσα κυκλοφορούν για τις δραστηριότητές του είναι ψευδή.