Μέση Ανατολή: Γιατί η Σαουδική Αραβία άναψε το «πράσινο φως» για στρατιωτική δράση των ΗΠΑ κατά του Ιράν-Πώς κατάφερε τελικά ο Τραμπ να «εγκλωβίσει» το Χαμενεΐ και τους Φρουρούς της Επανάστασης οδηγώντας και τις υπόλοιπες χώρες του Κόλπου σε «στρατηγικό αδιέξοδο;»

Ο Αγιατολάχ Χαμενεΐ βρίσκεται πλέον σε μια εξαιρετικά δύσκολη θέση: η πίεση του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ γύρω από τα πυρηνικά προγράμματα του Ιράν τον αναγκάζει σε αδιέξοδο.

Μέση Ανατολή: Γιατί η Σαουδική Αραβία άναψε το «πράσινο φως» για στρατιωτική δράση των ΗΠΑ κατά του Ιράν-Πώς κατάφερε τελικά ο Τραμπ να «εγκλωβίσει» το Χαμενεΐ και τους Φρουρούς της Επανάστασης οδηγώντας και τις υπόλοιπες χώρες του Κόλπου σε «στρατηγικό αδιέξοδο;»

Οποιαδήποτε υποχώρηση θα μπορούσε να οδηγήσει σε εσωτερική ανατροπή από τους σκληροπυρηνικούς Φρουρούς της Επανάστασης, γεγονός που καθιστά τη διπλωματική ελιγμένη του εξαιρετικά περιορισμένη.

Μέχρι πρόσφατα, η Σαουδική Αραβία είχε εκφράσει στον Τραμπ την αντίθεσή της στην κλιμάκωση της έντασης με την Τεχεράνη, γεγονός που είχε οδηγήσει τον Αμερικανό Πρόεδρο να αναβάλλει μια άμεση στρατιωτική επίθεση, παρά τις δηλώσεις του ότι η απόφασή του ήταν αυτοδύναμη. Ωστόσο, η στάση της Ριάντ φαίνεται να αλλάζει δραστικά: σύμφωνα με διεθνή ΜΜΕ, ο Υπουργός Άμυνας της Σαουδικής Αραβίας, πρίγκιπας Χαλίντ μπιν Σαλμάν, προειδοποίησε ότι, αν ο Τραμπ δεν υλοποιήσει τις απειλές του κατά του Ιράν, αυτό θα ενδυναμώσει περαιτέρω το καθεστώς της Τεχεράνης.

Ο πρίγκιπας Χαλίντ, νεότερος αδελφός του διαδόχου Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν και στενός του συνεργάτης, βρέθηκε στην Ουάσινγκτον για κρίσιμες συνομιλίες σχετικά με την ιρανική απειλή. Συναντήθηκε με εμπειρογνώμονες δεξαμενών σκέψης για τη Μέση Ανατολή και με εκπροσώπους πέντε εβραϊκών οργανώσεων, καταδεικνύοντας την επιθυμία της Σαουδικής Αραβίας να συντονίσει στρατηγικά τα επόμενα βήματα με τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους.

Παράλληλα, το Ιράν έχει προειδοποιήσει ότι οποιαδήποτε στρατιωτική ενέργεια κατά της χώρας του θα αντιμετωπίσει μια «άνευ προηγουμένου αντίδραση». Η Ουάσινγκτον, αν και διέταξε σημαντική ενίσχυση των στρατιωτικών της δυνάμεων στη Μέση Ανατολή, εξακολουθεί να δηλώνει ότι δεν έχει ληφθεί οριστική απόφαση και ότι παραμένει ανοιχτή σε διπλωματική λύση, παρά την απουσία επίσημων διαπραγματεύσεων.

Όπως σημειώνει αξιωματούχος του Κόλπου, το ζήτημα δεν είναι αν το Ιράν θέλει συμφωνία—πάντα επιδιώκει μια τέτοια. Το κρίσιμο ερώτημα είναι ποιο είδος συμφωνίας είναι αποδεκτό για τις ΗΠΑ και πώς θα μπορούσε να εφαρμοστεί χωρίς να θιγεί η θέση των σκληροπυρηνικών στο Ιράν.

Μέση Ανατολή: Γιατί η Σαουδική Αραβία άναψε το «πράσινο φως» για στρατιωτική δράση των ΗΠΑ κατά του Ιράν-Πώς κατάφερε τελικά ο Τραμπ να «εγκλωβίσει» το Χαμενεΐ και τους Φρουρούς της Επανάστασης οδηγώντας και τις υπόλοιπες χώρες του Κόλπου σε «στρατηγικό αδιέξοδο;»

Ο πρίγκιπας Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν φέρεται να ενημέρωσε τον Πρόεδρο Χαμενεΐ τηλεφωνικά ότι η Σαουδική Αραβία δεν θα επιτρέψει στις ΗΠΑ να χρησιμοποιήσουν τον εναέριο χώρο της για επίθεση, ενώ άλλες χώρες του Κόλπου, όπως το Κατάρ και το Ομάν, προσπαθούν να αποτρέψουν στρατιωτική επέμβαση μέσω διπλωματικών διαύλων.

Ωστόσο, οι συνεχείς δημόσιες προειδοποιήσεις του Τραμπ και η ενίσχυση των αμερικανικών δυνάμεων στον Περσικό Κόλπο έχουν περιορίσει τις επιλογές των περιφερειακών ηγετών, δημιουργώντας την αίσθηση ότι μια στρατιωτική ενέργεια καθίσταται όλο και πιο πιθανή.

Ο ίδιος ο Τραμπ έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι οι επαφές του με το Ιράν επικεντρώνονται σε δύο θέματα: το πυρηνικό πρόγραμμα και τη βία κατά των διαδηλωτών, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο συμφωνίας, αλλά χωρίς εγγυήσεις.

Από στρατηγική άποψη, η πιθανότητα αμερικανικού πλήγματος κατά του Ιράν φαίνεται υψηλή, όχι μόνο λόγω της στρατηγικής του Τραμπ με τη στρατιωτική ανάπτυξη, αλλά και επειδή ο Χαμενεΐ δεν μπορεί να υποχωρήσει χωρίς να θέσει σε κίνδυνο την ηγεμονία του εντός της χώρας.

Μια τέτοια εξέλιξη θα οδηγούσε σε μια επικίνδυνη σύγκρουση με τους Φρουρούς της Επανάστασης, που θα μπορούσαν να αναλάβουν τον πλήρη έλεγχο και να δημιουργήσουν μια στρατιωτική θεοκρατική χούντα με πιθανώς εφιαλτικές συνέπειες για ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, εν τω μεταξύ, ενέταξε τους Φρουρούς της Επανάστασης στις τρομοκρατικές οργανώσεις, προσφέροντας στην Ουάσινγκτον και τις Βρυξέλλες το «νομικό» πρόσχημα να αντιμετωπίσουν στρατιωτικά μια ενδεχόμενη ανατροπή του καθεστώτος ως μέτρο κατά τρομοκρατών και όχι ενός κράτους.

Τέλος, οι μοναρχίες του Κόλπου έχουν έντονο συμφέρον στην αμερικανική παρέμβαση: η παραμονή του καθεστώτος Χαμενεΐ και η ατιμωρησία του για κατασταλτικά μέτρα κατά των Ιρανών πολιτών θα ενίσχυε ανατρεπτικά στοιχεία στο εσωτερικό τους, αναμοχλεύοντας σκέψεις που θυμίζουν την Αραβική Άνοιξη σε Λιβύη και Συρία. Η στρατιωτική παρέμβαση των ΗΠΑ γίνεται έτσι όχι μόνο επιθυμητή αλλά και κρίσιμη για τη διατήρηση της περιφερειακής σταθερότητας κατά την οπτική των μοναρχιών.