Μέση Ανατολή: Κι όμως, ΗΠΑ και Ισραήλ «έδωσαν» άθελα τους την τεχνογνωσία στο Ιράν για να ρίξει στη μάχη drones νέου τύπου

Ιρανοί ειδικοί έχουν ήδη βάλει στο μικροσκόπιο τα δυτικά drones που κατέληξαν στα χέρια τους, αναζητώντας στα συστήματά τους πολύτιμα τεχνολογικά «μυστικά» που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν στην επόμενη γενιά ιρανικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών.

Μέση Ανατολή: Κι όμως, ΗΠΑ και Ισραήλ «έδωσαν» άθελα τους την τεχνογνωσία στο Ιράν για να ρίξει στη μάχη drones νέου τύπου

Οι υπόγειες εγκαταστάσεις του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) φαίνεται πως αποκτούν έναν ολοένα και πιο σύνθετο ρόλο. Δεν αποτελούν πλέον μόνο χώρους αποθήκευσης και προστασίας οπλικών συστημάτων, αλλά και, κατά μία έννοια, κλειστά εργαστήρια όπου η ιρανική πλευρά εξετάζει από κοντά τεχνολογίες που προέρχονται από τη Δύση.

Σε μία από τις εγκαταστάσεις της Αεροδιαστημικής Δύναμης του IRGC έχουν παρουσιαστεί αμερικανικά και ισραηλινά drones που, υπό διαφορετικές συνθήκες, κατέληξαν σε ιρανικό έλεγχο. Για την Τεχεράνη, η αξία αυτών των συστημάτων δεν περιορίζεται στην επικοινωνιακή αξιοποίηση ή στην επίδειξη των στρατιωτικών της επιτυχιών.

Αντίθετα, τα καταληφθέντα μη επανδρωμένα αεροσκάφη αποτελούν μια σπάνια ευκαιρία για άμεση πρόσβαση σε δυτικές τεχνολογίες. Ιρανοί ειδικοί έχουν ήδη ξεκινήσει λεπτομερή μελέτη τους, δίνοντας ιδιαίτερο βάρος στα οπτοηλεκτρονικά συστήματα, στον εξοπλισμό αναγνώρισης και στις συσκευές επιτήρησης, αλλά και σε άλλα εξαρτήματα υψηλής τεχνολογίας.

Το ενδιαφέρον, επομένως, δεν βρίσκεται μόνο στο τι μπορεί να κάνει ένα συγκεκριμένο drone, αλλά και στο πώς ακριβώς το κάνει.

Μέσα από την αποσυναρμολόγηση, την εξέταση και την τεχνική ανάλυση των επιμέρους συστημάτων, η ιρανική πλευρά μπορεί να επιχειρήσει να αποκωδικοποιήσει τη φιλοσοφία σχεδιασμού και την αρχιτεκτονική των σύγχρονων δυτικών UAV.

Μέση Ανατολή: Κι όμως, ΗΠΑ και Ισραήλ «έδωσαν» άθελα τους την τεχνογνωσία στο Ιράν για να ρίξει στη μάχη drones νέου τύπου

Πρόκειται για γνώση που, εφόσον αξιοποιηθεί, μπορεί να μετατραπεί σε σημαντικό πλεονέκτημα στο πεδίο του ηλεκτρονικού πολέμου και στην ανάπτυξη νέων μη επανδρωμένων πλατφορμών.

Για την Τεχεράνη, λοιπόν, τέτοια «τρόπαια» έχουν αξία πολύ μεγαλύτερη από εκείνη μιας απλής στρατιωτικής επίδειξης. Κάθε εξάρτημα μπορεί να αποτελέσει ένα μικρό κομμάτι ενός μεγαλύτερου τεχνολογικού παζλ.

Η μελέτη τους μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό πιθανών τρωτών σημείων των δυτικών drones, στη βελτίωση των ιρανικών συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου και στην ανάπτυξη νέων αντιμέτρων. Παράλληλα, επιμέρους τεχνικές λύσεις που θα κριθούν χρήσιμες μπορούν να αποτελέσουν πηγή έμπνευσης για την εξέλιξη των εγχώριων ιρανικών drones.

Έτσι, σε μια παράδοξη ανατροπή, τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη που χρησιμοποιήθηκαν εναντίον του Ιράν ενδέχεται να λειτουργήσουν, έστω και άθελά τους, ως «κινητές βιβλιοθήκες» δυτικής τεχνογνωσίας για την Τεχεράνη. Και όσο περισσότερα από αυτά περνούν σε ιρανικά χέρια, τόσο διευρύνεται η δεξαμενή τεχνολογικών δεδομένων που μπορεί να μελετήσει και να αξιοποιήσει η ιρανική αμυντική βιομηχανία.

Το ζητούμενο πλέον δεν είναι μόνο πόσα drones διαθέτει το Ιράν, αλλά και τι καινούργιο μπορεί να δημιουργήσει έχοντας προηγουμένως μελετήσει από κοντά εκείνα που κάποτε βρίσκονταν στην άλλη πλευρά του μετώπου.