Μέση Ανατολή: Μέχρι ποιο σημείο είναι ικανός να φτάσει ο Τραμπ;- Μετά το Ιράν και την Κούβα, θα του υποδείξει ο Νετανιάχου την Τουρκία ως το νέο μεγάλο εχθρό;

Η δήλωση του Ντόναλντ Τραμπ ότι το τέλος των πολεμικών συγκρούσεων θα αποφασιστεί «από κοινού» με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου έχει πυροδοτήσει νέο κύμα αντιδράσεων στην Ουάσιγκτον.

Μέση Ανατολή: Μέχρι ποιο σημείο είναι ικανός να φτάσει ο Τραμπ;- Μετά το Ιράν και την Κούβα, θα του υποδείξει ο Νετανιάχου την Τουρκία ως το νέο μεγάλο εχθρό;

Για πολλούς επικριτές του πρώην Αμερικανού προέδρου, η συγκεκριμένη φράση ενισχύει την κατηγορία ότι η αμερικανική εξωτερική πολιτική διαμορφώνεται πλέον υπό ισχυρή επιρροή τρίτων χωρών. Την ίδια στιγμή, μέσα στο Ρεπουμπλικανικό στρατόπεδο διαφαίνονται ρωγμές που μέχρι πρόσφατα έμοιαζαν αδιανόητες.

Η πολιτική «βόμβα» που έσκασε στους κόλπους των Ρεπουμπλικανών έχει να κάνει κυρίως με την αυξανόμενη αίσθηση ότι η προεκλογική δέσμευση του Τραμπ για τερματισμό των «ατελείωτων πολέμων» των ΗΠΑ στο εξωτερικό κινδυνεύει να μετατραπεί σε κενό σύνθημα. Αντί για απεμπλοκή, πολλοί βλέπουν μια κλιμάκωση γεωπολιτικών εντάσεων που, μετά το Ιράν και την Κούβα, φέρνει στο προσκήνιο ακόμη και την Τουρκία ως πιθανό επόμενο αντίπαλο στο διεθνές σκηνικό.

Η δημόσια ρήξη στο στρατόπεδο του MAGA

Η εσωτερική κρίση εκδηλώθηκε με ιδιαίτερα έντονο τρόπο σε μια συζήτηση που προκάλεσε αίσθηση στο podcast της Μέγκαν Κέλι. Εκεί εμφανίστηκε η Μάρτζορι Τέιλορ Γκριν, μέχρι πρότινος από τις πιο πιστές και μαχητικές υποστηρίκτριες του Τραμπ στο Κογκρέσο. Η ίδια, που για χρόνια θεωρούνταν από πολλούς η «σκιά» του Τραμπ στο Κογκρέσο, δεν δίστασε να ασκήσει σκληρή κριτική στον πρώην πολιτικό της σύμμαχο.

Η Γκριν, εμφανώς απογοητευμένη μετά την πολιτική της περιθωριοποίηση και την αποτυχημένη προσπάθειά της να διεκδικήσει έδρα στη Γερουσία, βρήκε κοινό έδαφος με την Κέλι σε ένα βασικό ζήτημα: ότι το δόγμα «America First» και το σύνθημα «Όχι άλλοι ξένοι πόλεμοι» κινδυνεύουν να χάσουν την ουσία τους. Κατά την άποψή της, η σημερινή πορεία της αμερικανικής πολιτικής οδηγεί ακριβώς προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Η προειδοποίηση του Μπένετ: «Η Τουρκία είναι το νέο Ιράν»

Η συζήτηση πήρε ακόμη πιο δραματική τροπή όταν προβλήθηκε βίντεο από ομιλία του πρώην πρωθυπουργού του Ισραήλ, Ναφτάλι Μπένετ, τον Φεβρουάριο του 2026. Στην παρέμβασή του, ο Μπένετ προειδοποίησε ότι η Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εξελίσσεται σε μια νέα στρατηγική απειλή για το Ισραήλ.

Απευθυνόμενος σε ηγετικά στελέχη της αμερικανοεβραϊκής κοινότητας στην Ιερουσαλήμ, υποστήριξε ότι η Άγκυρα επιχειρεί να επεκτείνει την επιρροή της στη Μέση Ανατολή μέσα από συμμαχίες και δίκτυα επιρροής. Κατηγόρησε μάλιστα την Τουρκία και το Κατάρ ότι στηρίζουν την εξάπλωση της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και ότι επιδιώκουν να δημιουργήσουν έναν νέο γεωπολιτικό άξονα στην περιοχή.

Σύμφωνα με την ανάλυσή του, η τουρκική στρατηγική δεν περιορίζεται στη Συρία ή στη Γάζα, αλλά φιλοδοξεί να διαμορφώσει έναν ευρύτερο συσχετισμό δυνάμεων που θα μπορούσε να φτάσει μέχρι τη συνεργασία με χώρες όπως το Πακιστάν. Ο Μπένετ υποστήριξε ότι μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να δημιουργήσει έναν νέο εχθρικό κλοιό γύρω από το Ισραήλ, με απρόβλεπτες συνέπειες για την ισορροπία δυνάμεων στη Μέση Ανατολή.

Μέση Ανατολή: Μέχρι ποιο σημείο είναι ικανός να φτάσει ο Τραμπ;- Μετά το Ιράν και την Κούβα, θα του υποδείξει ο Νετανιάχου την Τουρκία ως το νέο μεγάλο εχθρό;

Η κατηγορία για το «στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα»

Οι δηλώσεις αυτές προκάλεσαν την έντονη αντίδραση της Γκριν, η οποία κατηγόρησε ευθέως την ισραηλινή κυβέρνηση ότι πιέζει τις Ηνωμένες Πολιτείες να εμπλακούν σε νέες πολεμικές συγκρούσεις.

Στην τοποθέτησή της, μίλησε για έναν μηχανισμό που –όπως υποστηρίζει– τροφοδοτείται από τα συμφέροντα του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος. Κατά την άποψή της, πίσω από την κλιμάκωση των εντάσεων βρίσκονται οικονομικά συμφέροντα που επωφελούνται από τη διαρκή παραγωγή όπλων, στρατιωτικών συστημάτων και νέων τεχνολογιών πολέμου.

Η ίδια παρουσίασε μια εικόνα έντονης κοινωνικής αντίθεσης: από τη μία πλευρά οι πολεμικές δαπάνες δισεκατομμυρίων δολαρίων και από την άλλη οι Αμερικανοί πολίτες που, όπως είπε, δυσκολεύονται να αγοράσουν σπίτι, να πληρώσουν ασφάλιση υγείας ή να στηρίξουν μια οικογένεια με ένα μόνο εισόδημα.

Ένα απρόσμενο πολιτικό παράδοξο

Ίσως το πιο εντυπωσιακό στοιχείο της νέας αυτής πολιτικής σύγκρουσης είναι η απρόσμενη σύγκλιση θέσεων μεταξύ πολιτικών που μέχρι πρόσφατα βρίσκονταν σε πλήρη αντιπαράθεση. Σε ορισμένα ζητήματα, όπως η ανάγκη διαφάνειας γύρω από την υπόθεση Έπστιν ή η κριτική απέναντι στη συγκέντρωση εξουσίας γύρω από τον Τραμπ, οι απόψεις της Γκριν φαίνεται να συναντούν εκείνες πολιτικών του Δημοκρατικού Κόμματος.

Ακόμη πιο ενδεικτικό της ρευστότητας που επικρατεί είναι το γεγονός ότι δηλώσεις της Γκριν έχουν χρησιμοποιηθεί από πρόσωπα του Δημοκρατικού στρατοπέδου ως επιχειρήματα σε πολιτικές αντιπαραθέσεις. Ένα τέτοιο σκηνικό θα ήταν σχεδόν αδιανόητο λίγα χρόνια πριν.

Το δίλημμα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής

Οι επικριτές του Τραμπ επισημαίνουν ότι η δήλωσή του στους Times of Israel, σύμφωνα με την οποία το τέλος των συγκρούσεων θα καθοριστεί σε συνεννόηση με τον Νετανιάχου, ενισχύει την εικόνα μιας αμερικανικής πολιτικής που καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από εξωτερικούς παράγοντες.

Το μεγάλο ερώτημα που τίθεται πλέον είναι αν το κίνημα MAGA θα συνεχίσει να στηρίζει ενιαία τον πρώην πρόεδρο ή αν οι εσωτερικές αντιθέσεις θα εξελιχθούν σε βαθύτερη ρήξη. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, η πολιτική ισχύς του Τραμπ θα μπορούσε να δεχθεί σοβαρό πλήγμα.

Η ειρωνεία είναι εμφανής: ο πολιτικός που οικοδόμησε μεγάλο μέρος της απήχησής του στην υπόσχεση ότι θα τερματίσει τους «πολέμους χωρίς τέλος» των Ηνωμένων Πολιτειών, κατηγορείται τώρα ότι μπορεί να οδηγήσει τη χώρα σε μια νέα περίοδο παρατεταμένων διεθνών συγκρούσεων — μια πορεία που ίσως αποδειχθεί πολιτικά επικίνδυνη ακόμη και για τον ίδιο.