Μέση Ανατολή: Ο Τραμπ πέταξε την πρόταση του Ιράν στα σκουπίδια εντείνοντας το αδιέξοδο- Με την ιστορία του Μάρκου Λικίνιου Κράσσου απάντησαν οι Ιρανοί

Όσα εκτυλίσσονται στη Μέση Ανατολή ξεπερνούν πλέον τα όρια μιας ακόμη περιφερειακής σύγκρουσης.

Μέση Ανατολή: Ο Τραμπ πέταξε την πρόταση του Ιράν στα σκουπίδια εντείνοντας το αδιέξοδο- Με την ιστορία του Μάρκου Λικίνιου Κράσσου απάντησαν οι Ιρανοί

Η κρίση έχει εξελιχθεί σε μια παγκόσμια γεωπολιτική «καρδιακή προσβολή», με τις επιπτώσεις της να διαχέονται παντού: από τις τιμές των καυσίμων και την ανασφάλεια στις αγορές μέχρι τον φόβο για μια ανεξέλεγκτη ανάφλεξη που μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες του πλανήτη.

Η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με αγωνία τις διαπραγματεύσεις ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν, οι οποίες μοιάζουν να κινούνται πάνω σε ένα επικίνδυνο ναρκοπέδιο. Κάθε νέα δήλωση, κάθε στρατιωτική κίνηση και κάθε διπλωματικό μήνυμα αυξάνει την αβεβαιότητα, την ώρα που η ελπίδα για ουσιαστική αποκλιμάκωση μοιάζει να σβήνει κάτω από το βάρος των αλλεπάλληλων παραβιάσεων της εκεχειρίας.

Οι δύο πλευρές βρίσκονται εγκλωβισμένες σε ένα σκληρό αδιέξοδο. Από τη μία, το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης εξακολουθεί να προκαλεί διεθνή ανησυχία· από την άλλη, οι ασφυκτικές αμερικανικές κυρώσεις συνεχίζουν να πιέζουν την ιρανική οικονομία στα όρια της κατάρρευσης. Το συγκεκριμένο «αγκάθι» απειλεί να μετατραπεί σε πυροκροτητή μιας νέας διεθνούς κρίσης με ανυπολόγιστες συνέπειες.

Μέσα σε αυτό το ήδη εκρηκτικό κλίμα, οι διεθνείς αγορές δέχθηκαν νέο ισχυρό σοκ, καθώς οι τιμές του πετρελαίου άρχισαν ξανά να παίρνουν την ανηφόρα. Η απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να απορρίψει χωρίς δεύτερη σκέψη την τελευταία πρόταση της Τεχεράνης προκάλεσε «σεισμικές δονήσεις» σε διπλωματικό και οικονομικό επίπεδο.

Το Ιράν, επιδιώκοντας να δείξει ότι δεν προτίθεται να υποχωρήσει, υψώνει τους τόνους απέναντι στη Δύση και προειδοποιεί ανοιχτά τη Γαλλία και τη Βρετανία να μην εμπλακούν περισσότερο στη σύγκρουση. Την ίδια στιγμή, απαιτεί την αποδέσμευση των δισεκατομμυρίων δολαρίων που παραμένουν παγωμένα σε ξένες τράπεζες, παρουσιάζοντας το αίτημα αυτό ως βασική προϋπόθεση για οποιαδήποτε προοπτική συμφωνίας και ειρήνης.

Μέσα από τους διαδρόμους του Πανεπιστημίου της Τεχεράνης, ο καθηγητής Mostafa Khoshcheshm κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Οι Ιρανοί είναι πεπεισμένοι πως η Ουάσινγκτον δεν επιζητά τη λύση, αλλά το χρόνο που χρειάζεται για να προετοιμάσει την επόμενη φάση του ολέθρου.

Στην Τεχεράνη επικρατεί η πεποίθηση ότι ο Τραμπ λειτουργεί ως ένας απολύτως αναξιόπιστος συνομιλητής, επιχειρώντας να εξασφαλίσει μέσω πιέσεων και διπλωματικών ελιγμών όσα δεν κατόρθωσε να επιβάλει με στρατιωτική ισχύ.

Οι πρόσφατες συγκρούσεις στον Περσικό Κόλπο, σύμφωνα με την ιρανική πλευρά, απέδειξαν ότι η χώρα δεν πρόκειται να παραδοθεί αμαχητί. Αντίθετα, διαμηνύει πως είναι έτοιμη να απαντήσει με όλα τα μέσα που διαθέτει, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι ολόκληρη η περιοχή θα βυθιστεί σε ένα νέο κύμα χάους και καταστροφής.

Μέση Ανατολή: Ο Τραμπ πέταξε την πρόταση του Ιράν στα σκουπίδια εντείνοντας το αδιέξοδο- Με την ιστορία του Μάρκου Λικίνιου Κράσσου απάντησαν οι Ιρανοί

Ο εκπρόσωπος του Ιράν, Εσμαΐλ Μπακάι, έστειλε ένα μήνυμα γεμάτο ιστορικούς υπαινιγμούς προς τον Ντόναλντ Τραμπ, επιλέγοντας έναν ιδιαίτερα συμβολικό παραλληλισμό. Με μια ανάρτηση-φωτιά, υπενθύμισε στον Αμερικανό πρόεδρο την τύχη του Μάρκου Λικίνιου Κράσσου.

Ο Κράσσος, ένας από τους ισχυρότερους και πλουσιότερους άνδρες της αρχαίας Ρώμης, πίστεψε πως η δύναμη του πλούτου και των λεγεώνων του ήταν αρκετή για να λυγίσει την Ανατολή. Ωστόσο, η εκστρατεία του κατέληξε σε ταπεινωτική ήττα και θάνατο, γκρεμίζοντας τον μύθο του αήττητου της ρωμαϊκής ισχύος.

Το μήνυμα της Τεχεράνης είναι σαφές, αιχμηρό και βαθιά ειρωνικό. Η ιστορία, όπως υποστηρίζουν οι Ιρανοί αξιωματούχοι, δεν συγχωρεί εκείνους που αγνοούν τα διδάγματά της. Μέσα από αυτόν τον συμβολισμό αφήνουν να εννοηθεί πως ο Τραμπ, στην προσπάθειά του να επιβάλει την κυριαρχία του στην περιοχή, κινδυνεύει να παρασυρθεί από την ίδια του την αλαζονεία.

Για το Ιράν, η στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ και των συμμάχων τους στη Μέση Ανατολή συντηρεί έναν ατελείωτο κύκλο φόβου, πίεσης και αποσταθεροποίησης. Η Τεχεράνη ζητά τον τερματισμό αυτού που χαρακτηρίζει «πειρατεία» και οικονομικό αποκλεισμό, επιμένοντας παράλληλα στην ανάγκη για ασφαλή διέλευση από τα Στενά του Ορμούζ και για σταθερότητα στον Λίβανο.

Η ιρανική πλευρά παρουσιάζει την πρότασή της ως μια «γενναιόδωρη» πρωτοβουλία αποκλιμάκωσης, όμως η Ουάσινγκτον εξακολουθεί να τη βλέπει περισσότερο ως απειλή παρά ως ευκαιρία για συνεννόηση.

Αν η διπλωματία καταρρεύσει οριστικά, οι επιπτώσεις δεν θα περιοριστούν μόνο στις αγορές και στην παγκόσμια οικονομία. Το πραγματικό τίμημα θα είναι ανθρώπινο, και ενδέχεται να ξεπεράσει κάθε προηγούμενο, σε μια περιοχή που βρίσκεται ήδη εδώ και χρόνια στο χείλος της καταστροφής