Μέση Ανατολή: Ο Τραμπ συνεχίζει τα παιχνίδια με το Ιράν και στέλνει τον Μητσοτάκη…για να «βγάλει τη λάντζα!»-Η Ελλάδα θα στείλει φρεγάτα και κομάντος-ναρκαλιευτές για να καθαρίσουν τα Στενά του Ορμούζ!

Η Αθήνα εμπλέκεται ολοένα και βαθύτερα στο σύνθετο γεωπολιτικό παζλ της Μέσης Ανατολής, καθώς προετοιμάζεται να διαθέσει ναυτικές μονάδες υψηλής επιχειρησιακής αξίας.

Μέση Ανατολή: Ο Τραμπ συνεχίζει τα παιχνίδια με το Ιράν και στέλνει τον Μητσοτάκη…για να «βγάλει τη λάντζα!»-Η Ελλάδα θα στείλει φρεγάτα και κομάντος-ναρκαλιευτές για να καθαρίσουν τα Στενά του Ορμούζ!

Φρεγάτα τύπου ΜΕΚΟ, ναρκαλιευτικά τμήματα και το μεγαλύτερο πλοίο του Στόλου ετοιμάζονται και θα συμμετέχουν σε μια αποστολή στα εξαιρετικά επικίνδυνα Στενά του Ορμούζ.

Η Ελλάδα δείχνει να εισέρχεται σε ένα νέο, πιο απαιτητικό επίπεδο εμπλοκής στη Μέση Ανατολή. Ο σχεδιασμός προβλέπει ανάπτυξη ΜΕΚΟ, αποστολή εξειδικευμένων ομάδων ναρκαλιευτών και πιθανή αξιοποίηση του ΠΓΥ «Προμηθεύς», του μεγαλύτερου πλοίου του ελληνικού Στόλου, το οποίο θα λειτουργήσει ως πλωτή βάση υποστήριξης.

Η αποστολή αυτή δεν θυμίζει σε τίποτα τις συνήθεις περιπολίες ανοικτής θαλάσσης· αντίθετα, παραπέμπει σε επιχείρηση υψηλού ρίσκου μέσα σε μια από τις πιο ευαίσθητες θαλάσσιες αρτηρίες του πλανήτη.

Παράλληλα, η φρεγάτα που ήδη δρα στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής επιχείρησης «Ασπίδες» στην Ερυθρά Θάλασσα φαίνεται πως θα αποτελέσει τον πυρήνα της ελληνικής παρουσίας, με το κρίσιμο νέο στοιχείο να είναι η ενίσχυσή της με ειδικά εκπαιδευμένα κλιμάκια ναρκαλιευτών, έτοιμα να επιχειρήσουν κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, όπου ο κίνδυνος δεν φαίνεται αλλά παραμονεύει.

Μια θάλασσα που «κρύβει θάνατο»

Την ώρα που σε διπλωματικά τραπέζια στην Ευρώπη και αλλού καταγράφονται προσπάθειες συνεννόησης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, στο πεδίο η εικόνα είναι πολύ πιο σκοτεινή. Το Στενό του Ορμούζ παραμένει μια από τις πιο κρίσιμες και επικίνδυνες θαλάσσιες διόδους στον κόσμο, όπου ο κίνδυνος ναρκοθέτησης και αποκλεισμού μπορεί να μετατρέψει τη ναυσιπλοΐα σε επιχείρηση υψηλής επικινδυνότητας.

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η αποναρκοθέτηση δεν αποτελεί τεχνική λεπτομέρεια αλλά αποστολή στρατηγικής σημασίας, καθώς από αυτήν εξαρτάται η απρόσκοπτη ροή του παγκόσμιου εμπορίου ενέργειας. Και κάπου εδώ, η ελληνική συμμετοχή αποκτά ιδιαίτερο βάρος.

Μέση Ανατολή: Ο Τραμπ συνεχίζει τα παιχνίδια με το Ιράν και στέλνει τον Μητσοτάκη…για να «βγάλει τη λάντζα!»-Η Ελλάδα θα στείλει φρεγάτα και κομάντος-ναρκαλιευτές για να καθαρίσουν τα Στενά του Ορμούζ!

Η ελληνική ναυτική δύναμη και οι αποστολές υψηλού ρίσκου

Η εμπλοκή του Πολεμικού Ναυτικού δεν φαίνεται να περιορίζεται σε συμβολικό επίπεδο. Αντίθετα, στον επιχειρησιακό σχεδιασμό περιγράφεται ενεργός ρόλος σε αποστολές αποναρκοθέτησης και συνοδείας, με τη φρεγάτα ΜΕΚΟ να αποτελεί βασικό επιχειρησιακό εργαλείο.

Η πιθανή ενεργοποίηση του «Προμηθεύς» ενισχύει ακόμη περισσότερο την εικόνα μιας αποστολής με αυξημένες απαιτήσεις, καθώς ένα τέτοιο πλοίο μπορεί να υποστηρίξει παρατεταμένες επιχειρήσεις στη θάλασσα, λειτουργώντας ως κόμβος ανεφοδιασμού, διοίκησης και υποστήριξης ειδικών δυνάμεων.

Τα τρία σενάρια που καθορίζουν την αποστολή

Στο Πεντάγωνο, οι επιτελείς δεν εξετάζουν ένα και μοναδικό ενδεχόμενο, αλλά τρία διαφορετικά σενάρια εξέλιξης της κρίσης:

Το «Καλό» (6 μήνες): Το Ιράν τηρεί τις δεσμεύσεις του στο πλαίσιο πιθανής συμφωνίας με τις ΗΠΑ και αποφεύγεται η κλιμάκωση. Σε αυτό το σενάριο, η αποναρκοθέτηση προχωρά οργανωμένα και εντός εξαμήνου τα Στενά καθαρίζουν από απειλές.

Ο Πόλεμος Φθοράς (1 χρόνος): Ακόμη κι αν υπάρξει πολιτική συμφωνία, περιφερειακοί δρώντες και μη κρατικές ένοπλες ομάδες ενδέχεται να συνεχίσουν επιθέσεις και ασύμμετρες ενέργειες, παρατείνοντας την κρίση και τη στρατιωτική παρουσία για πολλούς μήνες.

Ο Απόλυτος Εφιάλτης: Η διπλωματική προσέγγιση καταρρέει πλήρως, οι εντάσεις εκτοξεύονται και η ναρκοθέτηση του πεδίου εντείνεται, καθιστώντας την αποστολή εξαιρετικά επικίνδυνη ή ακόμη και μη βιώσιμη.

Το τελεσίγραφο της Ουάσιγκτον: «Πληρώστε τη λάντζα»

Το παρασκήνιο της υπόθεσης συνδέεται άμεσα με τις αμερικανικές πιέσεις για μεγαλύτερη ευρωπαϊκή συμμετοχή στο βάρος των επιχειρήσεων ασφαλείας. Όπως διαμηνύεται προς τους συμμάχους, οι ΗΠΑ δεν προτίθενται να επωμιστούν μονομερώς το κόστος και το ρίσκο μιας τόσο εκτεταμένης επιχείρησης προστασίας της ναυσιπλοΐας.

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, αναμένεται να μεταφέρει το μήνυμα αυτό σε επαφές στις Βρυξέλλες, στο περιθώριο της συνόδου του ΝΑΤΟ.

Στο τραπέζι βρίσκεται η πιθανότητα επέκτασης της ευρωπαϊκής επιχείρησης «Ασπίδες» έως το Ορμούζ, ωστόσο πιο ρεαλιστικό σενάριο θεωρείται η συγκρότηση μιας «Συμμαχίας των Προθύμων», όπου κάθε χώρα που επιθυμεί ασφαλή διέλευση των πλοίων της θα συνεισφέρει και στρατιωτικά μέσα.

Με άλλα λόγια, διαμορφώνεται ένα μοντέλο κατανομής ευθύνης τύπου «όποιος θέλει τη διαδρομή ασφαλή, συμμετέχει και στη φύλαξή της», μια λογική που μεταφέρει το βάρος της παγκόσμιας ναυτικής ασφάλειας σε πολυεθνική βάση, αλλά και σε πιο άμεσες, επιχειρησιακές δεσμεύσεις.