Μετά τη δολοφονία του Ali Larijani, το Ανώτατο Συμβούλιου Εθνικής Ασφαλείας (SSNSC) του Ιράν μετατρέπεται σε πεδίο σκληρής μάχης – Τα φαβορί για τη διαδοχή Saeed Jalili και Mohsen Rezaei διεκδικούν τον κρίσιμο ρόλο που θα καθορίσει την πορεία του Ιράν εν μέσω πολεμικής έντασης

Η επιβεβαίωση του θανάτου του Ali Larijani σε αεροπορική επιδρομή στην Tεχεράνη έχει προκαλέσει πολιτικό σεισμό στο Ιράν, ανοίγοντας άμεσα το ζήτημα της διαδοχής του σε μία από τις πιο νευραλγικές θέσεις εξουσίας.

Ως επικεφαλής του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας (SSNSC) του Ιράν, ο Λαριτζανί διαδραμάτιζε καθοριστικό ρόλο στον σχεδιασμό της στρατηγικής άμυνας και στη διαχείριση κρίσεων, ιδιαίτερα σε περιόδους έντασης με τις ΗΠΑ και το Iσραήλ. Η απώλειά του δημιουργεί ένα επικίνδυνο κενό εξουσίας σε μια ήδη εύθραυστη συγκυρία.

Στο προσκήνιο για τη διαδοχή του εμφανίζεται ως βασικό φαβορί ο Saeed Jalili, μια σκληροπυρηνική προσωπικότητα του καθεστώτος και πρώην επικεφαλής διαπραγματευτής για το πυρηνικό πρόγραμμα. Με μακρά πορεία στον μηχανισμό εξουσίας και έντονα ιδεολογικό προφίλ, θεωρείται εκπρόσωπος της αδιάλλακτης γραμμής απέναντι στη Δύση.

Η πορεία του Τζαλίλι, από τον πόλεμο Ιράν–Ιράκ μέχρι τις κρίσιμες διαπραγματεύσεις με διεθνείς δυνάμεις, τον καθιστά γνώριμο πρόσωπο στα κέντρα αποφάσεων, αν και η στάση του έχει δεχθεί έντονη κριτική ως άκαμπτη και δυσκίνητη διπλωματικά.

Παράλληλα, ισχυρός διεκδικητής εμφανίζεται και ο Mohsen Rezaei, βετεράνος στρατιωτικός και πρώην επικεφαλής των Φρουρών της Επανάστασης. Η πρόσφατη τοποθέτησή του ως στρατιωτικού συμβούλου του Mojtaba Khamenei ενισχύει σημαντικά τη θέση του, καθώς διαθέτει βαθιές διασυνδέσεις με τον πυρήνα της εξουσίας.

Οι αναλυτές επισημαίνουν ότι η επιλογή του επόμενου προσώπου δεν θα είναι απλώς μια τυπική αντικατάσταση, αλλά μια απόφαση με βαριές γεωπολιτικές συνέπειες. Ο ρόλος του Συμβουλίου είναι κομβικός για την εθνική ασφάλεια, τις στρατιωτικές επιλογές και τη συνολική εξωτερική πολιτική της χώρας.

Σε μια περίοδο όπου η ένταση στη Μέση Ανατολή κλιμακώνεται, η διαδοχή αυτή ενδέχεται να καθορίσει όχι μόνο τη στάση του Ιράν απέναντι στους αντιπάλους του, αλλά και την ίδια την ισορροπία δυνάμεων στην ευρύτερη περιοχή.