«Μια Γροθιά που Έκοψε το Νήμα της Ζωής»: Θρήνος και σοκ στις Σέρρες – Η οικογένεια του 16χρονου αρνείται τον χαρακτηρισμό του δολοφόνου και μιλά για μια μοιραία στιγμή

Σε κατάσταση σοκ εξακολουθεί να βρίσκεται η κοινωνία των Σερρών μετά τον τραγικό θάνατο του 17χρονου, ο οποίος έχασε τη ζωή του ύστερα από άγριο ξυλοδαρμό από έναν 16χρονο, ανήμερα των Θεοφανίων. Την ίδια ώρα, η οικογένεια του ανήλικου κατηγορουμένου φαίνεται να παλεύει να αποδεχθεί το μέγεθος της τραγωδίας, επιμένοντας πως δεν υπήρξε πρόθεση να χαθεί μια ανθρώπινη ζωή.

Ο αδελφός του 16χρονου δηλώνει κατηγορηματικά ότι ο ανήλικος «δεν είναι δολοφόνος», τονίζοντας πως έχει καταρρεύσει ψυχολογικά και «κλαίει ασταμάτητα στα κρατητήρια για το παιδί που χάθηκε». Παρά τα δημοσιεύματα που κάνουν λόγο για παραβατικό παρελθόν, ο ίδιος υποστηρίζει ότι ο αδελφός του «δεν είχε τέτοια συμπεριφορά» και πως «ποτέ δεν θα έκανε συνειδητά κάτι τέτοιο».

«Συμπάσχουμε βαθιά με την οικογένεια του 17χρονου, όμως κι εμείς ζούμε τον δικό μας εφιάλτη. Ο αδελφός μου δεν ήθελε να συμβεί αυτό», ανέφερε μιλώντας στο LionNews, προσθέτοντας με ένταση: «Τον αποκαλούν δολοφόνο, αλλά δολοφόνος είναι αυτός που σκοτώνει με πρόθεση. Δεν είναι δολοφόνος ο αδελφός μου».

Σε εμφανή σύγχυση, επανέλαβε ότι πρόκειται για «μια κακή στιγμή, ένα τραγικό λάθος», αποφεύγοντας να απαντήσει σε ερωτήσεις για τα αίτια της συμπλοκής και τις πληροφορίες περί προσωπικής διαφοράς που οδήγησε στη σύγκρουση.

«Δεν ήταν παραβατικός», επιμένει η υπεράσπιση

Την ίδια γραμμή ακολουθεί και ο δικηγόρος του 16χρονου, Λεωνίδας Βασιλάκος, απορρίπτοντας τις αναφορές περί «βαρύ ποινικού προφίλ». Όπως δήλωσε στο MEGA, «δεν πρόκειται για παραβατικό παιδί, όπως παρουσιάστηκε». Περιέγραψε τον εντολέα του ως έναν έφηβο που μεγάλωσε σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, έχοντας χάσει τον πατέρα του πριν από οκτώ μήνες και με μητέρα που αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα εξάρτησης.

Αναφορικά με το παρελθόν του ανηλίκου, ο κ. Βασιλάκος εξήγησε ότι υπήρξε μόνο μία σύλληψη πριν από δύο χρόνια για μικροποσότητα κάνναβης, για την οποία του επιβλήθηκε αναμορφωτικό μέτρο επιτήρησης από επιμελήτρια ανηλίκων. Το μέτρο αυτό ολοκληρώθηκε στα τέλη Νοεμβρίου 2025, χωρίς στο ενδιάμεσο να υπάρξει άλλη εμπλοκή με τις αρχές.

Παράλληλα, αποκάλυψε ότι πριν από τρία χρόνια είχε υπάρξει κατεπείγουσα παρέμβαση του «Χαμόγελου του Παιδιού» λόγω της οικογενειακής κατάστασης, ωστόσο η επιμέλεια παρέμεινε στη μητέρα, παρά το ενδιαφέρον συγγενικών προσώπων. «Η μόνη θεσμική επίβλεψη που είχε ήταν αυτή της επιμελήτριας ανηλίκων, η οποία τον έβλεπε τακτικά», σημείωσε.

Ο συνήγορος υπεράσπισης υπογράμμισε επίσης ότι δεν έχει ακόμη ενσωματωθεί στη δικογραφία η ιατροδικαστική έκθεση, αφήνοντας αιχμές για διαρροές πληροφοριών που δεν έχουν επιβεβαιωθεί επίσημα.

Το κρίσιμο ζήτημα του δόλου

Καταλήγοντας, ο κ. Βασιλάκος τόνισε ότι για να στοιχειοθετηθεί η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο 16χρονος απαιτείται ανθρωποκτόνος δόλος, κάτι που – όπως υποστηρίζει – δεν υφίσταται. «Το παιδί δεν πήγε να σκοτώσει. Πήγε να λύσει μια ασήμαντη διαφωνία, η οποία κλιμακώθηκε στιγμιαία σε έναν σύντομο ξυλοδαρμό. Στη συνέχεια χώρισαν και έφυγαν προς διαφορετικές κατευθύνσεις», ανέφερε, προσθέτοντας ότι ο ανήλικος δεν έχει σχέση με πολεμικές τέχνες και δεν δέχθηκε ο ίδιος χτυπήματα.

Πώς λειτουργούν τα αναμορφωτικά μέτρα

Για το πλαίσιο της επιτήρησης ανηλίκων μίλησε ο επίτιμος εισαγγελέας και πρώην πρόεδρος της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδος, Λευτέρης Μιχαηλίδης. Όπως εξήγησε, τα αναμορφωτικά μέτρα επιβάλλονται αποκλειστικά από εισαγγελέα και δικαστή, όχι από κοινωνικούς λειτουργούς, και υπάρχουν συνολικά δώδεκα διαφορετικά μέτρα, τα οποία εφαρμόζονται ανάλογα με τη βαρύτητα της παραβατικότητας.

Σε μικρότερες εισαγγελίες της περιφέρειας, ο εισαγγελέας αξιολογεί την προσωπικότητα του ανηλίκου και τις συνθήκες του αδικήματος, επιλέγοντας συχνά την επιβολή αναμορφωτικών μέτρων αντί της άσκησης ποινικής δίωξης, όπως η επιμέλεια από γονέα ή επίτροπο και η παρακολούθηση κοινωνικών προγραμμάτων.

Η υπόθεση παραμένει ανοιχτή και βαριά σκιά πλανάται πάνω από τις Σέρρες, με δύο οικογένειες βυθισμένες στον πόνο και μια κοινωνία να αναζητά απαντήσεις για το πώς μια στιγμή βίας κατέληξε σε μια ανεπανόρθωτη απώλεια.