Μισθοί εξαθλίωσης στην Ελλάδα της “ανάπτυξης”: Ένας στους πέντε εργάζεται για ψίχουλα – Σοκ από τα στοιχεία της Eurostat

Σε μια Ελλάδα που οι κυβερνήσεις μιλούν για «ανάπτυξη» και «αύξηση του κατώτατου μισθού», η πραγματικότητα αποτυπώνεται ζοφερή και ανελέητη στα επίσημα στοιχεία της Eurostat: εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι πληρώνονται με μισθούς πείνας, σε συνθήκες που προσβάλλουν κάθε έννοια αξιοπρέπειας.

Μισθοί εξαθλίωσης στην Ελλάδα της “ανάπτυξης”: Ένας στους πέντε εργάζεται για ψίχουλα – Σοκ από τα στοιχεία της Eurostat

Η χώρα μας κατατάσσεται στην τέταρτη χειρότερη θέση σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, με πάνω από το 1/5 των εργαζομένων (21,7%) να λαμβάνουν αποδοχές κάτω των 2/3 του ήδη χαμηλού διάμεσου ωρομισθίου. Πίσω από την Ελλάδα βρίσκονται μόνο χώρες όπως η Βουλγαρία, η Ρουμανία και η Λετονία – κράτη που εδώ και χρόνια προσπαθούν να ξεφύγουν από τον μισθολογικό πάτο της ΕΕ.

Παρά τις δήθεν βελτιώσεις, η κατάσταση παραμένει σταθερά απελπιστική: από 12,8% το 2010, φτάσαμε το 2014 στο 21,7%, και παρότι πέρασαν δέκα ολόκληρα χρόνια, το ποσοστό αυτό δεν λέει να μειωθεί – καταρρίπτοντας κάθε αφήγημα για οικονομική «πρόοδο».

Το ωρομίσθιο-ντροπή των χαμηλόμισθων στην Ελλάδα δεν ξεπερνά τα 5,3 ευρώ μεικτά, όταν στη Γερμανία ο αντίστοιχος εργαζόμενος αμείβεται με 12 ευρώ, ενώ στην Ελβετία πάνω από 25 ευρώ την ώρα. Δηλαδή, οι Έλληνες δουλεύουν για λιγότερο από το μισό ή το ένα πέμπτο αυτών που λαμβάνουν οι Ευρωπαίοι συνάδελφοί τους.

Ακόμα πιο εξοργιστικά είναι τα στοιχεία για τις γυναίκες και τους νέους: σχεδόν μία στις τέσσερις γυναίκες λαμβάνει κάτω από 5 ευρώ την ώρα, ενώ στους νέους κάτω των 30, σχεδόν οι μισοί (43%) είναι χαμηλόμισθοι! Και όλα αυτά σε μια κοινωνία που υποτίθεται ότι «επενδύει στο μέλλον» και τη «νεολαία».

Ο τουρισμός, η «βαριά βιομηχανία» της χώρας, αποδεικνύεται βιομηχανία φτώχειας, αφού το 35% των εργαζομένων σε εστίαση και καταλύματα λαμβάνουν ψίχουλα. Παρόμοια εικόνα επικρατεί και στους εργολαβικούς, τους «ενοικιαζόμενους» υπαλλήλους, που βιώνουν την απόλυτη ανασφάλεια.

Μισθοί εξαθλίωσης στην Ελλάδα της “ανάπτυξης”: Ένας στους πέντε εργάζεται για ψίχουλα – Σοκ από τα στοιχεία της Eurostat

Και σαν να μην έφτανε αυτό, η μορφή σύμβασης καθορίζει τη μισθολογική υποτίμηση: το 27,2% όσων δουλεύουν με σύμβαση ορισμένου χρόνου είναι χαμηλόμισθοι, έναντι 12,6% στους αορίστου. Δηλαδή η επισφάλεια δεν τιμωρείται μόνο κοινωνικά, αλλά και οικονομικά.

Ακόμα και η εκπαίδευση, που παρουσιάζεται ως λύση, δεν επαρκεί: σχεδόν το 1/3 όσων έχουν χαμηλό μορφωτικό επίπεδο παραμένει καθηλωμένο σε χαμηλούς μισθούς, ενώ οι ευκαιρίες επαγγελματικής ανέλιξης είναι ανύπαρκτες για τους περισσότερους.

Και σαν τελική γροθιά, τα συγκριτικά στοιχεία της αγοραστικής δύναμης προκαλούν οργή και ντροπή: η Ελλάδα κατατάσσεται τρίτη από το τέλος στην Ευρώπη, πίσω ακόμα και από τη Βουλγαρία, όταν εξετάζονται οι προσαρμοσμένοι μισθοί πλήρους απασχόλησης.

Η ελληνική κοινωνία σέρνεται σε έναν φαύλο κύκλο φτώχειας, εργασιακής ανασφάλειας και μισθολογικού εξευτελισμού, την ώρα που τα κυβερνητικά επιτελεία μιλούν για “ρεκόρ” στον τουρισμό και “ανάκαμψη της οικονομίας”.

Τα δεδομένα της Eurostat δεν αφήνουν περιθώρια για αυταπάτες: οι Έλληνες εργάζονται περισσότερο για λιγότερα, εγκλωβισμένοι σε ένα σύστημα που επιβραβεύει την εργοδοτική αυθαιρεσία και τιμωρεί την εργασία.

Η ανάγκη για ριζική αναδιάρθρωση του μισθολογικού πλαισίου και ουσιαστική προστασία των εργαζομένων δεν είναι πλέον απλώς επιτακτική — είναι ζήτημα κοινωνικής επιβίωσης.