Μυστική φόρμουλα αποκλιμάκωσης ή επικίνδυνη ψευδαίσθηση; Καθώς ΗΠΑ και Ιράν διαπραγματεύονται στη Γενεύη και τα τύμπανα πολέμου ηχούν, το Ισραήλ μιλάει για συμφωνία γύρω από το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης

Την ώρα που αντιπροσωπείες των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν βρίσκονται στη Γενεύη αναζητώντας διέξοδο από το πυρηνικό αδιέξοδο, και ενώ οι στρατιωτικές προετοιμασίες στην ευρύτερη περιοχή εντείνονται, ισραηλινό δημοσίευμα ρίχνει «βόμβα» γύρω από το μέλλον του ιρανικού ουρανίου.

Σύμφωνα με το ισραηλινό κρατικό μέσο KANN, η Τεχεράνη φέρεται να αποδέχθηκε πρόταση για μείωση του επιπέδου εμπλουτισμού ουρανίου από το 60% —ποσοστό που απέχει επικίνδυνα από τα επίπεδα οπλικής χρήσης— στο 3,67%, δηλαδή στο όριο που θεωρείται κατάλληλο για ειρηνικές, ενεργειακές εφαρμογές. Επιπλέον, γίνεται λόγος για προσωρινή αναστολή όλων των δραστηριοτήτων εμπλουτισμού για χρονικό διάστημα επτά ετών.

Ωστόσο, πίσω από αυτήν τη φαινομενική αποκλιμάκωση, κρύβεται μια κρίσιμη λεπτομέρεια: το ήδη συσσωρευμένο απόθεμα ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού δεν θα απομακρυνθεί από το ιρανικό έδαφος. Θα παραμείνει εντός της χώρας, χωρίς να μεταφερθεί ή να τεθεί υπό διεθνή φύλαξη στο εξωτερικό. Το στοιχείο αυτό, σε συνδυασμό με την επιμονή της Τεχεράνης να μη διακόψει το βαλλιστικό της πρόγραμμα —δηλαδή να διατηρήσει τους πυραυλικούς φορείς μεταφοράς— διατηρεί ακέραιη την ικανότητά της για άμεση στρατηγική απάντηση σε περίπτωση επίθεσης.

Το δημοσίευμα αναφέρει ότι το Ιράν διαθέτει σήμερα περίπου 440 κιλά ουρανίου εμπλουτισμένου στο 60%. Μια τέτοια ποσότητα, εφόσον υποστεί περαιτέρω επεξεργασία, θεωρείται επαρκής για την παραγωγή περίπου 10 έως 20 πυρηνικών κεφαλών χαμηλής απόδοσης. Πρόκειται για το πιο κρίσιμο και αμφιλεγόμενο σημείο οποιασδήποτε πιθανής συμφωνίας: όχι απλώς το ποσοστό εμπλουτισμού στο μέλλον, αλλά το τι θα συμβεί με το ήδη υπάρχον απόθεμα.

Έτσι, ενώ οι συνομιλίες στη Γενεύη προβάλλονται ως ευκαιρία αποκλιμάκωσης, η ουσία της διαπραγμάτευσης φαίνεται να κινείται σε λεπτή γραμμή μεταξύ συμβιβασμού και στρατηγικής ισορροπίας τρόμου. Το ερώτημα που πλανάται είναι αν πρόκειται για ένα ουσιαστικό βήμα προς τη σταθερότητα ή για μια προσωρινή αναστολή που αφήνει ανέπαφη την πυρηνική δυναμική της Τεχεράνης.