Νέα ανάλυση – βόμβα του Economist: «Το Ισραήλ δεν αναγνωρίζει σύνορα και ανασχεδιάζει τη Μέση Ανατολή»

Το Ισραήλ, υπό την ηγεσία του Μπενιαμίν Νετανιάχου, φαίνεται να προχωρά σε έναν στρατηγικό σχεδιασμό που θέτει υπό αμφισβήτηση την υπάρχουσα τάξη στη Μέση Ανατολή. Το σχέδιο αυτό αναπτύσσεται μέσα από ένα συνεχές κύμα επιθετικών στρατιωτικών επιχειρήσεων και πολιτικών αποφάσεων που προμηνύουν μια νέα μορφή ηγεμονίας στην περιοχή. Ο Economist, σε εκτενή ανάλυση, αναδεικνύει τη στρατηγική του Ισραήλ, η οποία πέρα από τις στρατιωτικές επιτυχίες κατά της Χαμάς και της Χεζμπολάχ, δείχνει να είναι μια μακροπρόθεσμη επιδίωξη εδάφους και γεωπολιτικής κυριαρχίας.

Νέα ανάλυση – βόμβα του Economist: «Το Ισραήλ δεν αναγνωρίζει σύνορα και ανασχεδιάζει τη Μέση Ανατολή»

Στην τελευταία διετία, το Ισραήλ κατάφερε να αποδυναμώσει τις σημαντικότερες στρατιωτικές απειλές στη Μέση Ανατολή. Μετά από 15 μήνες πολέμου, το Ισραήλ είχε σημαντική επιτυχία στον περιορισμό της Χαμάς στη Γάζα, πλήττοντας σοβαρά τη Χεζμπολάχ και ανατρέποντας τη γεωπολιτική συμμαχία που είχε διαμορφώσει το Ιράν στην περιοχή. Ο στρατός του Ισραήλ κατάφερε να αποκρούσει ιρανικούς πυραύλους και να πλήξει τα αμυντικά συστήματα του Ιράν, ενισχύοντας τη στρατηγική του σε μια περιοχή που η κυριαρχία του Ιράν ήταν ισχυρή.

Ωστόσο, το Ισραήλ δεν περιορίστηκε μόνο στις στρατιωτικές του επιτυχίες. Το 2023 και το 2024, η στρατηγική του επιταχύνθηκε με στρατιωτικές επιθέσεις σε νέες περιοχές, όπως η Συρία, και συνεχείς πολιτικές κινήσεις για την επέκταση του ελέγχου του. Στην ουσία, το Ισραήλ προχωρά σε μια στρατηγική ηγεμονίας, η οποία περιλαμβάνει την προσάρτηση της Δυτικής Όχθης και την ενίσχυση της στρατιωτικής του παρουσίας στη Συρία. Η στρατηγική αυτή είναι γεμάτη φιλοδοξίες, όχι μόνο στρατιωτικές, αλλά και πολιτικές, με στόχο να αποδυναμώσει τους βασικούς του εχθρούς και να επανακαθορίσει τα σύνορα και τις συμμαχίες στη Μέση Ανατολή.

Η κατάπαυση του πυρός με τη Χαμάς, που συμφωνήθηκε τον Ιανουάριο του 2024, εγκαταλείφθηκε στις 18 Μαρτίου, όταν ο στρατηγός Εγιάλ Ζαμίρ, νέος επικεφαλής των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων, υποσχέθηκε μια πιο επιθετική τακτική. Στη συνέχεια, ο υπουργός Άμυνας Ισραήλ Κατζ δήλωσε ότι εξετάζεται η δυνατότητα μόνιμης κατοχής μέρους της Λωρίδας της Γάζας. Οι συνέπειες αυτών των στρατηγικών κινήσεων ήταν τραγικές για τους Παλαιστίνιους, με περισσότερους από 50.000 νεκρούς στη Γάζα και πάνω από 40.000 εκτοπισμένους στη Δυτική Όχθη.

Οι αναταράξεις αυτές επεκτείνονται και στη Συρία, όπου το Ισραήλ έχει καταλάβει περιοχές του Όρους Ερμών και ενισχύει τη στρατηγική του στη χώρα, υποστηρίζοντας εθνοτικές και θρησκευτικές μειονότητες, όπως οι Δρούζοι, προκειμένου να υπονομεύσει την εσωτερική σταθερότητα της Συρίας και να αυξήσει την παρουσία του στην περιοχή.

Νέα ανάλυση – βόμβα του Economist: «Το Ισραήλ δεν αναγνωρίζει σύνορα και ανασχεδιάζει τη Μέση Ανατολή»

Η πολιτική ηγεσία του Ισραήλ προχωρά σε αυτά τα βήματα με την υποστήριξη της εσωτερικής δεξιάς και των εξτρεμιστών, οι οποίοι πιέζουν για τη δημιουργία ενός «Μεγάλου Ισραήλ», το οποίο θα εκτείνεται από τον Νείλο μέχρι τον Ευφράτη. Αν και αυτός ο στόχος παραμένει μειοψηφικός, η υποστήριξή του είναι ισχυρή, και ο Νετανιάχου, παρά τις επιφυλάξεις του, αναγκάζεται να συμπορεύεται με αυτή την ατζέντα για να διατηρήσει την εξουσία του.

Η συνεργασία του Ισραήλ με τις ΗΠΑ παραμένει βασική για την εξωτερική του στρατηγική. Στόχος είναι η επιτυχής εξόντωση του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος, με τις ΗΠΑ να πιέζουν για ένα στρατιωτικό πλήγμα κατά των ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων. Εν μέσω αυτών των στρατηγικών πιέσεων, το Ισραήλ φαίνεται να αντλεί ενέργεια από την αμερικανική υποστήριξη για να εξασφαλίσει την πλήρη στρατηγική κυριαρχία στην περιοχή.

Αν και οι παραδοσιακοί σύμμαχοι του Ισραήλ, όπως οι ΗΠΑ, δεν φαίνεται να αναχαιτίζουν τη στρατηγική επιθετικότητα του Ισραήλ, η διεθνής κοινότητα παραμένει επικριτική, ιδίως όσον αφορά τις επεκτατικές πολιτικές του Ισραήλ στην Γάζα και τη Δυτική Όχθη. Παρά την επιτυχία στο πεδίο της μάχης, η κοινωνία του Ισραήλ δείχνει σημάδια κόπωσης. Η εμπιστοσύνη στους θεσμούς έχει καταρρεύσει, με μόνο το 11% των Ισραηλινών να πιστεύουν ότι η χώρα βρίσκεται σε καλή κατάσταση, ενώ η συμμετοχή στις στρατιωτικές επιστρατεύσεις μειώνεται σημαντικά.

Ταυτόχρονα, η αυξανόμενη στρατιωτική δαπάνη – 29 δισ. δολάρια στον νέο προϋπολογισμό – δημιουργεί έντονες κοινωνικές αντιδράσεις, καθώς το Ισραήλ βρίσκεται αντιμέτωπο με αυξήσεις σε στρατιωτικές δαπάνες και περικοπές σε κοινωνικά προγράμματα.

Το Μέλλον του Ισραήλ και η Στρατηγική Ηγεμονία

Το Ισραήλ φαίνεται να κυνηγάει το όνειρο της απόλυτης ασφάλειας, εξαλείφοντας κάθε πιθανή απειλή στην περιοχή. Ωστόσο, αυτό το στρατηγικό σχέδιο έρχεται με τεράστιο εσωτερικό και διεθνές κόστος. Η κοινωνική κόπωση και η αυξανόμενη απομόνωση από τη διεθνή κοινότητα είναι ήδη ορατές, και η ερώτηση παραμένει: μπορεί το Ισραήλ να κερδίσει την ηγεμονία χωρίς να διαλύσει τη χώρα του;

Για τους Παλαιστινίους, το μήνυμα είναι σαφές: η αντίσταση, είτε μέσω διπλωματίας είτε μέσω ένοπλων κινημάτων, δεν θα εκλείψει. Ενώ το Ισραήλ μοιάζει να είναι στην κορυφή της στρατηγικής του δύναμης, το τίμημα για αυτή τη στρατηγική συνεχώς αυξάνεται.