Nέα Φιλαδέλφεια: «Μου ξανατηλεφώνησε και μου είπε ότι μάλλον έχει πεθάνει»

Καταθέσεις του αδελφού του Μιχάλη Κατσούρη, ενός ειδικού φρουρού και τραυματιών, έρχονται στο φως, σκιαγραφώντας, από διαφορετικές οπτικές γωνίες, τα αιματηρά επεισόδια στη Νέα Φιλαδέλφεια.

«Περί ώρα 22.45 της 7/8/2023 κατόπιν εντολής του Κέντρου Ασφαλείας κινηθήκαμε από Αλεξάνδρας και Πατησίων, από κοινού με το Δ-4 Επόπτη της ομάδας ΔΡΑΣΗ με κατεύθυνση τον ΗΣΑΠ ΠΕΥΚΑΚΙΑ, προκειμένου να εντοπίσουμε άτομα, περίπου 120, μαυροφορεμένα, κινούμενα ομαδικά και έχοντας στα χέρια τους καδρόνια, πιθανόν οπαδοί.
Πριν αφιχθούμε στον ΗΣΑΠ “ΠΕΡΙΣΣΟΣ” αντιληφθήκαμε τα ανωτέρω άτομα, τα οποία είχαν αποβιβαστεί από τον ΗΣΑΠ, πέρασαν τη Λ. Ηρακλείου και κινήθηκαν προς Νέα Φιλαδέλφεια, μέσα από χωμάτινο οδόστρωμα, παράλληλο της οδού Παπαναστασίου. Εμείς κινηθήκαμε παράλληλα στην οδό Παπαναστασίου, έχοντας οπτική επαφή με τα άτομα, μπήκαμε εντός αλσυλλίου, στην οδό Λυκούργου. Τα άτομα εν συνεχεία κατέβηκαν την οδό Μαραθώνος και στη συμβολή της Μαραθώνος με την οδό Σεβαστείας μπήκαμε πίσω από τα άτομα και τα ακολουθούσαμε σε μία απόσταση 50 μέτρων.
Εν συνεχεία τα άτομα κινήθηκαν στην οδό Λεύκης, ενώ εμείς κατόπιν εντολής του τμήματος Ασφαλείας παραμείναμε στο σημείο δίνοντας εικόνα και αναμένοντας ενισχύσεις. Τα άτομα αυτά κινήθηκαν επί της Πατριάρχου Κωνσταντίνου και ενεπλάκησαν με άτομα, οπαδούς αντίπαλης ομάδας. Κατά τη διάρκεια της συμπλοκής και ώρα 23.15 προσήλθε η ΔΡΑΣΗ για ενίσχυση. Κατόπιν, με εντολή του Κέντρου Ασφαλείας, κινηθήκαμε παράλληλα τω ατόμων, τα οποία άρχισαν να διασπώνται σε διάφορες κατευθύνσεις».

Η κατάθεση του αδελφού του Μιχάλη

«Στις 04.00 με κάλεσε ο ξάδερφός μου και είπε ότι ο αδερφός μου, Μιχάλης, έχει τραυματιστεί σοβαρά, χωρίς να ξέρει τον τρόπο που έγινε. Μετά από λίγα λεπτά μου ξανατηλεφώνησε και μου είπε ότι μάλλον έχει πεθάνει. Ημουν εκτός Αττικής, οπότε έφτασα στο νοσοκομείο στις 8 παρά 10 το πρωί. Δε γνωρίζω πώς πέθανε ο αδερφός μου, όσο ζούσε ήταν ενεργός οπαδός της ΑΕΚ και ήταν και σε σύνδεσμο».

Η κατάθεση γιατρού για τον 29χρονο

«Περί ώρα 23.45 προσήλθε ένα άτομο, άνδρας, με ιδιωτικό ασθενοφόρο, το οποίο άτομο δεν έφερε σφυγμούς, ήταν άπνοος και με μυδρίαση. Αμέσως εισήχθη στα επείγοντα όπου και προχωρήσαμε στη διαδικασία της ανάνηψης για το χρονικό διάστημα της μιας ώρας, πλην όμως δεν καταφέραμε να τον επαναφέρουμε στη ζωή. Το εν λόγω άτομο δεν έφερε εξωτερικά εμφανή τραύματα, εκτός από ένα θλαστικό τραύμα στην έσω επιφάνεια του αριστερού βραχίονα, πλην όμως είχε αίμα σε όλο του το σώμα».

Κατάθεση τραυματία

«Χθες 7/8/2023 και περί ώρα 21.50 πήγα έξω από το γήπεδο της ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια για να πιω μια μπύρα. Στις 23.00, κι ενώ καθόμουν στο σημείο, ακούω ξαφνικά μια κροτίδα και είδα γύρω στα 200 άτομα με μαύρα ρούχα να τρέχουν προς το μέρος μου. Τότε ένας εξ’ αυτών με χτύπησε με ένα μπουκάλι στο κεφάλι και μετά αρκετοί άρχισαν να με χτυπάνε με τα χέρια τους. Μόλις έφυγαν, πήγα στο νοσοκομείο. Οι γιατροί μου είπαν να μείνω για 72 ώρες, γιατί είχα αιμάτωμα στο κεφάλι».

Κατάθεση δεύτερου τραυματία

«Είχα μεταβεί στο γήπεδο ΟΠΑΠ ΑΡΕΝΑ στη Φιλαδέλφεια για να παραλάβω το εισιτήριο διαρκείας μου από ένα γνωστό, γιατί τις προηγούμενες ημέρες ήμουν εκτός Ελλάδος. Στο γήπεδο έφτασα περίπου στις 19.30 και έκατσα εκεί σε μια κοντινή μπυραρία μέχρι τις 23.00. Εκείνη την ώρα κι ενώ είχα αποχωρήσει από το σημείο, άκουσα άτομα να φωνάζουν, χωρίς να καταλαβαίνω τι συμβαίνει. Ξαφνικά, χωρίς να δω από πού, δέχτηκα στο κεφάλι μια πέτρα. Από το χτύπημα ζαλίστηκα αρκετά και δε μπορούσα να απομακρυνθώ από το σημείο. Μετά από λίγα δευτερόλεπτα, είδα άτομα να τρέχουν προς το μέρος μου και να με χτυπάνε καθώς περνούσαν».

Κατάθεση τρίτου τραυματία, που ήταν στο γήπεδο με τον γιο του

«Περίπου στις 23.00, με ένα φίλο μου και τον ανήλικο γιο μου πήγαμε στο γήπεδο, προκειμένου να βρω το φίλο μου και να πάρω τα εισιτήρια που μου είχε βρει. Περίπου στις 23.30 φτάσαμε και σταματήσαμε στη συμβολή των οδών Δεκελείας με τη Φωκών. Κατέβηκα από το αυτοκίνητο και χωρίς να το καταλάβω, δέχτηκα επίθεση από πολλά άτομα, τα οποία άρχισαν να με χτυπούν με ξύλινα στειλιάρια που κρατούσαν, ενώ όπως είδα είχαν καλυμμένα τα πρόσωπά τους με κράνη και κουκούλες. Ευτυχώς, τον γιο μου τον πήρε ο φίλος μου και τον πήγε στο σπίτι, χωρίς να τον ακουμπήσουν».