Νέα Ίμια επιχειρεί να στήσει στο Αιγαίο ο Ερντογάν – Τα Τουρκικά ΜΜΕ που παίρνουν απ’ ευθείας γραμμή από το Προεδρικό Παλάτι δημοσιεύουν χάρτες που δίνουν στην Τουρκία την κυριαρχία στα δύο τρίτα τουλάχιστον του Αρχιπελάγους – Δείτε τον χάρτη που δημοσίευσε η “Χουριέτ”

Όλα δείχνουν ότι η Τουρκία είναι αποφασισμένη να δημιουργήσει και πάλι κλίμα έντασης στο Αιγαίο απέναντι στην Ελλάδα, εξαναγκάζοντας τη χώρα μας ή να υποχωρήσει στα τετελεσμένα που δημιουργεί η Άγκυρα στο πλαίσιο της εφαρμογής της “Γαλάζιας Πατρίδας” ή να προβεί σε στρατιωτικές κινήσεις αποτροπής προς την Τουρκία.

Απολύτως ενδεικτικές είναι οι διαρροές που γίνονται από το Προεδρικό Παλάτι της Άγκυρας προς μεγάλα Τουρκικά ΜΜΕ, τα οποία είναι γνωστό ότι εκφράζουν τις σκέψεις αλλά και τις επιδιώξεις του Προέδρου Ερντογάν.

Ένα τέτοιο κατευθυνόμενο δημοσίευμα παρουσιάζει ο μεγάλος εκδοτικός Όμιλος ΜΜΕ της “Χουριέτ” , με την προβολή ενός χάρτη , στον οποίο η Τουρκία κυριαρχεί στα δύο τρίτα τουλάχιστον του Αρχιπελάγους!

Βεβαίως η Ελληνική Κυβέρνησης και ιδιαιτέρως το Ελληνικό ΥΠΕΞ κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν και περιορίζονται σε ανακοινώσεις, οι οποίες είναι γεμάτες από ανόητα επιχειρήματα.

Πιο αναλυτικά τώρα:

Έντονο προβληματισμό προκαλεί η νέα τουρκική χαρτογραφική πρόκληση που επαναφέρει στο προσκήνιο τις γνωστές διεκδικήσεις της Άγκυρας στο Αιγαίο και ξυπνά μνήμες από την κρίση των Ιμίων.

Η τουρκική πλευρά συνεχίζει να χρησιμοποιεί χάρτες και πολιτικές τοποθετήσεις για να προβάλλει τις δικές της μονομερείς αντιλήψεις σχετικά με τα θαλάσσια σύνορα και τις ελληνικές κυριαρχικές αρμοδιότητες. Η συγκεκριμένη πρακτική εντάσσεται σε μια διαχρονική προσπάθεια της Άγκυρας να δημιουργεί τετελεσμένα σε επίπεδο εικόνας και πολιτικού αφηγήματος.

ΟΙ ΜΝΗΜΕΣ ΤΩΝ ΙΜΙΩΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ

Η αναφορά στα Ίμια δεν είναι τυχαία.

Η κρίση του 1996 παραμένει ένα από τα πιο ευαίσθητα κεφάλαια των ελληνοτουρκικών σχέσεων και κάθε νέα τουρκική κίνηση που αμφισβητεί ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα προκαλεί εύλογη ανησυχία.

Το πρόβλημα δεν βρίσκεται μόνο στον ίδιο τον χάρτη. Βρίσκεται στο γεγονός ότι τέτοιες απεικονίσεις μπορούν να λειτουργήσουν ως εργαλείο δημιουργίας μιας εικονικής «κανονικότητας», εάν επαναλαμβάνονται συστηματικά.

Η ΑΓΚΥΡΑ ΕΠΙΜΕΝΕΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΩΝ

Η Τουρκία τα τελευταία χρόνια έχει διαμορφώσει ένα ευρύτερο πλαίσιο αμφισβητήσεων που αφορά το Αιγαίο, την Ανατολική Μεσόγειο και τις θαλάσσιες ζώνες.

Η Αθήνα από την πλευρά της υποστηρίζει ότι οι διαφορές πρέπει να αντιμετωπίζονται με βάση το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας.

Ωστόσο, η συνεχής επανάληψη τουρκικών διεκδικήσεων δημιουργεί ένα δύσκολο περιβάλλον για την ελληνική διπλωματία.

ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ: «ΔΙΑΛΟΓΟΣ» ΧΩΡΙΣ ΑΠΟΤΡΟΠΗ;

Εδώ βρίσκεται και το μεγάλο πολιτικό ερώτημα για την κυβέρνηση.

Η Αθήνα έχει επιλέξει τα τελευταία χρόνια να επενδύσει στον διάλογο με την Άγκυρα και στη διατήρηση χαμηλών τόνων, επιδιώκοντας να αποφευχθούν νέες κρίσεις.

Όμως η πολιτική του διαλόγου δεν μπορεί να σημαίνει ότι η Ελλάδα θα παρακολουθεί αδρανής κάθε νέα τουρκική αμφισβήτηση.

Η κυβέρνηση οφείλει να δείξει στην πράξη ότι ο διάλογος δεν σημαίνει υποχώρηση και ότι η αποκλιμάκωση δεν μετατρέπεται σε ανοχή τετελεσμένων.

Γιατί όταν η Άγκυρα επιμένει να προβάλλει τις δικές της μονομερείς θέσεις, η Αθήνα χρειάζεται καθαρές απαντήσεις και όχι μόνο διπλωματικές διαβεβαιώσεις.

ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΕΔΙΟ ΓΙΑ «ΓΚΡΙΖΕΣ» ΖΩΝΕΣ

Η ιστορία των Ιμίων απέδειξε πόσο γρήγορα μια φαινομενικά περιορισμένη διαφωνία μπορεί να μετατραπεί σε σοβαρή ελληνοτουρκική κρίση.

Γι’ αυτό και κάθε κίνηση που αγγίζει ζητήματα κυριαρχίας απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή.

Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια ούτε της υπερβολικής έντασης ούτε της αδράνειας.

Χρειάζεται σταθερή αποτρεπτική πολιτική, διπλωματική προετοιμασία και ξεκάθαρη επικοινωνία των ελληνικών θέσεων προς συμμάχους και διεθνείς οργανισμούς.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΕΙΛΕΙ Η ΑΘΗΝΑ

Η νέα τουρκική κίνηση έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου παραμένει γεωπολιτικά ευαίσθητη.

Η κυβέρνηση καλείται επομένως να αποδείξει ότι η πολιτική της δεν περιορίζεται στη διαχείριση των κρίσεων αφού αυτές ξεσπάσουν.

Η αποτροπή πρέπει να λειτουργεί πριν από την κρίση και όχι μετά.

Για την Ελλάδα, το ζητούμενο είναι να μην επιτρέψει σε κανέναν χάρτη, δήλωση ή μονομερή διεκδίκηση να μετατραπεί σταδιακά σε «νέα πραγματικότητα».

Οι μνήμες των Ιμίων παραμένουν ζωντανές και το μήνυμα από την Αθήνα πρέπει να είναι ξεκάθαρο:

διάλογος ναι, αλλά χωρίς εκπτώσεις σε κυριαρχία και κυριαρχικά δικαιώματα.