Νέα “βόμβα” στην υπόθεση της Covid-19: Ο πρώην σύμβουλος του Φάουτσι δήλωσε ένοχος για απόκρυψη εγγράφων – Ερωτήματα – “φωτιά” για τη διαχείριση της πανδημίας

Νέα σοβαρή εξέλιξη έρχεται να αναζωπυρώσει την αντιπαράθεση στις ΗΠΑ γύρω από τη διαχείριση της πανδημίας και κυρίως γύρω από το τι συνέβη με τα κυβερνητικά αρχεία που αφορούσαν τις έρευνες για τον κορωνοϊό.

Ο Ντέιβιντ Μόρενς, πρώην ανώτερος σύμβουλος του Άντονι Φάουτσι στο Εθνικό Ινστιτούτο Αλλεργιών και Λοιμωδών Νοσημάτων (NIAID), δήλωσε ένοχος σε ομοσπονδιακό δικαστήριο για συνωμοσία με σκοπό την απόκρυψη κυβερνητικών αρχείων που σχετίζονταν με ερευνητικές χρηματοδοτήσεις και την πανδημία.

Η υπόθεση αποκτά ιδιαίτερο βάρος επειδή συνδέεται με έγγραφα και επικοινωνίες που αφορούσαν έρευνες για κορωνοϊούς νυχτερίδων και τη διαμάχη γύρω από τη χρηματοδότηση ερευνητικών προγραμμάτων που συνδέονταν με εργαστήριο στη Γουχάν.

ΧΡΗΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ EMAIL ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΝΤΟΠΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ

Σύμφωνα με τις αμερικανικές αρχές, ο Μόρενς χρησιμοποίησε προσωπικό λογαριασμό ηλεκτρονικού ταχυδρομείου για υπηρεσιακές επικοινωνίες, με στόχο να αποφύγει την πρόσβαση σε αυτές μέσω των αιτημάτων διαφάνειας που προβλέπει η αμερικανική νομοθεσία.

Η υπόθεση αφορά περίοδο από το 2020 έως το 2023 και σχετίζεται με προσπάθειες να μην αποκαλυφθούν συγκεκριμένες επικοινωνίες και έγγραφα που αφορούσαν ερευνητικές χρηματοδοτήσεις.

Η αποκάλυψη αυτή δημιουργεί νέα ερωτήματα για το κατά πόσο οι διαδικασίες διαφάνειας τηρήθηκαν από κυβερνητικούς αξιωματούχους κατά τη διάρκεια μιας από τις μεγαλύτερες υγειονομικές κρίσεις των τελευταίων δεκαετιών.

ΣΤΟ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ Η ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΟΡΩΝΟΪΟΥΣ ΤΩΝ ΝΥΧΤΕΡΙΔΩΝ

Στην υπόθεση βρίσκεται και μια αμφιλεγόμενη ερευνητική χρηματοδότηση που αφορούσε μελέτες κορωνοϊών σε νυχτερίδες.

Οι αμερικανικές αρχές υποστηρίζουν ότι ο Μόρενς είχε εμπλακεί σε επικοινωνίες σχετικά με την ακύρωση και την προσπάθεια επαναφοράς της συγκεκριμένης χρηματοδότησης. Το πρόγραμμα είχε συνδεθεί με την EcoHealth Alliance, η οποία είχε συνεργασίες με το Ινστιτούτο Ιολογίας της Γουχάν.

Το στοιχείο αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς η προέλευση του SARS-CoV-2 εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο έντονης επιστημονικής και πολιτικής διαμάχης.

Η ΕΝΟΧΗ ΤΟΥ ΜΟΡΕΝΣ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΝΟΧΗ ΤΟΥ ΦΑΟΥΤΣΙ

Παρά τη στενή επαγγελματική σχέση του Μόρενς με τον Άντονι Φάουτσι, είναι σημαντικό να διαχωριστούν τα γεγονότα.

Ο Φάουτσι δεν έχει κατηγορηθεί για αδίκημα στην υπόθεση του Μόρενς. Οι αμερικανικές αρχές έχουν ασκήσει δίωξη στον πρώην σύμβουλό του και όχι στον ίδιο.

Ωστόσο, η υπόθεση αναμένεται να τροφοδοτήσει εκ νέου τις πολιτικές αντιπαραθέσεις στις ΗΠΑ, καθώς ο ρόλος του Φάουτσι στη διαχείριση της πανδημίας και οι σχέσεις του με πρόσωπα που συμμετείχαν στις σχετικές έρευνες εξακολουθούν να εξετάζονται.

Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ COVID-19 ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΝΟΙΧΤΗ ΥΠΟΘΕΣΗ

Παρά τις νέες αποκαλύψεις, δεν έχει αποδειχθεί ότι ο SARS-CoV-2 προήλθε από εργαστηριακή διαρροή.

Οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών εξακολουθούν να έχουν διαφορετικές εκτιμήσεις. Το FBI έχει υποστηρίξει ότι θεωρεί πιθανότερη τη διαρροή από εργαστήριο, ενώ άλλες υπηρεσίες έχουν αξιολογήσει ως πιθανότερη τη φυσική μετάδοση από ζώο. Η CIA έχει επίσης εκτιμήσει ότι η εργαστηριακή προέλευση είναι πιθανότερη, αλλά με χαμηλή βεβαιότητα.

Επομένως, η δήλωση ενοχής του Μόρενς αφορά την απόκρυψη και διαχείριση κυβερνητικών αρχείων και δεν αποτελεί από μόνη της απόδειξη για την προέλευση του ιού.

ΒΑΡΥΝΟΥΣΑ ΕΞΕΛΙΞΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ

Η σημασία της υπόθεσης βρίσκεται κυρίως στο ζήτημα της διαφάνειας.

Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, οι αποφάσεις των αμερικανικών υγειονομικών αρχών επηρέασαν εκατομμύρια ανθρώπους. Γι’ αυτό και κάθε προσπάθεια απόκρυψης επίσημων επικοινωνιών δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για το τι ακριβώς συζητήθηκε και γιατί ορισμένα στοιχεία επιχειρήθηκε να παραμείνουν μακριά από τη δημόσια πρόσβαση.

Ο Μόρενς αντιμετωπίζει πλέον ποινή που μπορεί να φτάσει έως και τα πέντε χρόνια φυλάκισης, ενώ η επιβολή της ποινής έχει προγραμματιστεί για τον Νοέμβριο του 2026.

Η υπόθεση, πάντως, δεν τελειώνει με τη δήλωση ενοχής.

Αντίθετα, ανοίγει ξανά ένα τεράστιο κεφάλαιο για τη διαφάνεια, τις χρηματοδοτήσεις των ερευνών και τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίστηκαν οι αμερικανικές αρχές κρίσιμες πληροφορίες την περίοδο της πανδημίας.